Capitulū. V.

Et nota diligenter ꝙ vt ſupra dictuꝫ ē: ēt ꝑ ſimplice fornicatōem ẜm doc. oēs theologos ⁊ canōiſtasꝯtrahit̉ affinitas īpediens matrimoniū ⁊ dirimesnon cū illa cū qͣ fornicatꝰ eſt: ſꝫ cum conſanguīeisiꝰ: ita vt nullā eaꝝ vſqꝫ ad qͣrtum gradū. O quoceſtus ſt̓ ꝗ matrimoniū legitimū reputant̉. Ignoantia tn̄ facti ꝓbabilis non iuris excuſat. ¶ Iteꝫota diligenter ꝙ ſi ꝗs cognouit carnal̓r muliereiiꝰ matrē vel filiā vel ſororem germanā vel conbrinā hꝫ vxorem: ſi cognouit carnal̓r illā anteqͣꝫheret ꝑ v̓ba de pn̄ti cū ea quā duxit ī vxorē: maimoniū nll̓m ē: ⁊ dirimi dꝫ ꝓpter īpedimentū anitatis p̄cedens. Sꝫ ſi carnal̓r cognouit illa poſꝯxit ꝑ verba d̓ pn̄ti cū p̄dicta .ſ. matre vl̓ filia vl̓rore vel alia cōſanguinea vel affine: matrimonim ꝗdē tꝫ: ſꝫ ꝑdit ius petendi debitum ab vxore:ddere tn̄ tenet̉ ſꝫ n̄ exigere abſqꝫ pctō mortali victra de eo ꝗ du. ī vxo. quā pol. per adult. ⁊ xxvij.ij. c. q̄ dormierit. Et qꝛ textus ibi eſt obſcurꝰ vid̓. idem. xxxij. q. vij. ꝗ dormierit. cum pluribꝰ. cīqꝫ cognoſcēs carnal̓r affinem ꝑdit ius petendiitum. Conſiderate qͣꝫtum horret eccl̓a iſtū īceim ⁊ tn̄ non vident̉ hoīes ſibi conſcīam facerehͦ qꝛ ſunt ſicut equꝰ ē mulꝰ. ¶ In cognatōe v̓oali q̄ ꝯͣhit̉ ī collatōe qͦrūdā ſacr̄oꝝ .ſ. baptiſmi ⁊firmatōis ſi ꝯͣhat̉ mr̄imoniū vel fiat carnalislixtio inter coniūctos tal̓r erit īceſtꝰ ſpualis: vn̄crilegiū ēt. Tres enī ibi ſunt gradꝰ cognationisPrimꝰ dr̄ cōpaternitas ⁊ ꝯͣhit̉ inter patrem etatrē eiꝰ ꝗ tenet ad baptiſmū vel ꝯfirmatiōem: etꝗtꝫ ad ip̄m baptiſmum vel ēt ꝯfirmatōem ac ētxorem eius vel ēt ꝗ baptizat vel ꝯfirmat. ¶ Seudꝰ dr̄ paternitas ⁊ ꝯͣhit̉ īter eū ꝗ tꝫ ad baptiſmūvel ꝯfirmatōem: aut ēt qui illa ſacr̄a confert: ꝗ diter ſpualis: ⁊ eū vel eā que tenet̉ ꝗ dr̄ filiꝰ eiusp̄ualis vel filia ſp̄ualis. ¶ Tertiꝰ dr̄ fraternitas ⁊5hitur inter illū ꝗ tenet̉ vel eā ad baptiſmū vel cōfirmatōem ⁊ filios eiꝰ ꝗ tꝫ. Si ergo in aliquo hoꝝraduū qui ad vltra non extenduntur ꝯͣxerit mr̄iioniū nll̓m eſt ſꝫ dirimendū ⁊ inceſtus ſpualis acſacrilegiū. Et ſit̓r ſi quis cōmiſit opus carnale cūaliquo vel aliqua ī aliqͦ gradu huiꝰ cognatōis ſpualis inceſtum cōmittit. xxx. q. iij. c. i. ⁊. ij. ⁊ extra. e. c.martinꝰ. Et vt dr̄ xxxv. q. viij. Inceſtuoſi. dū in ipſo deteſtando atqꝫ nephando ſcelere manent noninter fideles xp̄ianos fed īter gētiles ⁊ cathecuminos hēantur. Nolite ergo fieri ſicut equꝰ ⁊ mulꝰ īceſtū ꝑpetrando. Hec pōt luxurie ſp̄es ſigurari ꝑſocrum petri que tenebat̉ magnis febribꝰ vt dicitLu. iiij. que orōnibꝰ apl̓oꝝ gratia xp̄i ſanata ē. Dicit. n. Beda ſignificari per hanc aīam luxurie deQuantum ad tertiumper hoc viciū ſequit̉ ſuffocatio rōnis. Sicut .n. inequo ⁊ mulo non eſt ītellectꝰ: ita ⁊ ī iſtis non videt̉eē ītellectꝰ ſeu vſus rōnis. Cū .n. aſſignet̉ quadruplex rō quare īcongrua eſt talis cōmixtio ꝯſāguīe

oꝝ vel affiniū ẜm Lho. 2ª. 2ᵉ. q. cliiij. ar. ix. inceſtuoſus oēm iſtam rōneꝫ abijcit non vtens intellectu.¶ Prima rō eſt qꝛ naturaliter homo debet quandam honorificentiam ꝑentibus: ⁊ ꝑ conſeques aliis conſanguineis qui ex eiſdē parentibus de propinquo originem trahunt ī tm̄ ꝙ apud antiquosvt Ualerius maximus refert: non erat fas filiumſil̓ cum patre balneari: ne ſic ſeipſos inuicē nudosconſpicerent. Manifeſtum eſt aūt ẜm p̄dicta ꝙ inactibꝰ venereis maxīe conſiſtit q̄dā turpitudo honorificentie contraria: vnde de his hoīes verecūdantur: ⁊ ideo incongruum eſt ꝙ coniunctio venerea fiat talium perſonaruꝫ adinuicem. Et hec rōvidetur exprimi Leuiti. xviij. vbi dicitur. Matertua eſt non reuelabis turpitudinem eius. Et ideꝫpoſtea dicit in alijs. ¶ Secunda rō eſt: qꝛ perſōasconiunctas ſanguine neceſſe eſt ad inuicem ſiml̓conuerſari: vnde ſi hoīes tales .ſ. qui ſunt conſanguinei vl̓ affines non arcerentur a commixtionevenerea nimia opportunitas daretur hoībus veneree commixtionis: ⁊ ſic animi eoꝝ nimis emoleſcerent ꝑ luxuriam. Et iō in veteri lege ille perſōeſpecialiter videntur eē prohibite quas neceſſe eſtſimul commorari. ¶ Tertia ratio eſt: qꝛ per hoc īpediretur multiplicatio amicorum. Pum enī vxorem extraneam accipit iunguntur ſibi quadā ſpeciali amicitia omnes conſanguinei vxoris ac ſi eſſent conſanguinei ſui. Unde Aug. dicit. xv. d̓ ciui.dei. Pabita eſt ratio rectiſſima charitatꝭ: vt hoīesquibus eſſet vtilis atqꝫ honeſta concordia diuerſarum viciſſitudinum vinculis necterētur. Necvnus in vno multas haberet: ſed ſingule ſempergererent in ſingulos. ¶ Quarta ratio redditur etadditur per Arꝭ. ij. poſte. qꝛ cuꝫ naturaliter homoconſanguineas diligat: ſi adderetur amor qui eſtex commixtione venerea fierꝫ nimius ardor amoris ⁊ maxime libidinis incentiuum quod caſtitati repugnat. Et quāuis inceſtus dicatur quaſi nōcaſtus: ⁊ quelibet ſpeciēs luxurie corrumpat caſtitatem tn̄ anthonomatice dicitur de inceſtu quaſicorruptio caſtitatis: quia abuſus maxime coniūctarum perſonarum inducit corruptelam caſtitatis: tum propter opportunitatem ad laſciuiam exfrequenti conuerſatione ⁊ cohabitatione domeſtica: tum propter nimium ardorē amoris: vnde certe magna non ſolum incautela ſed fatuitasquo mūdus eſt ita corruptus ſicut cernitureri paruuli ex malis exemplis ſint dediti talibusſimul facere dormire fratres cum ſororibus: velalijs conſanguineis vel affinibus: aut compatrescum commatribus nimis domeſtice conuerſari.Cum ad hoc aliquando fiant vt aptius poſſit malum fieri. Et ſimiliter adoleſcentes indifferenterconuerſari cum alijs. ¶ Quantum autem deo diſpliceat iſtud vicium ex diuina punitione etiam invita iſta oſtenditur. Naꝫ ꝓpter inceſtuꝫ Paulusapoſtolus excommunicauit quendam corinthuꝫqui abutebatur nouerca ſua ⁊ traditꝰ fuit ꝓpterx 4