Titulus. V.

diſpereat ideſt ex toto pereat de terra memoria eorum. Nam ſpiritus ſanctus qui optime nouit gruitatem peccatoꝝ nominat hoc viciū hereticos peſimos: qd̓ ē ſuꝑlatiuum mali ⁊ peius dici nō pōt.Gene. xiij. Erant aūt homines ſodomoꝝ peſſimi ⁊pctōres nimis. Cōprehendit̉ āt eiꝰ grauitas ⁊ abhominatio maxima in quinqꝫ.Primo qꝛ ē ſuꝑans beſtialem cōditionem.Scd̓o qꝛ ē clamans diuinam vltionem.Tertio qꝛ ē ꝓuocās vl̓em gl̓ie īdignatiōem.Quarto qꝛ ē īducens magnā infectionem.Quinto qꝛ ē ſuſpiciens oīs legis punitōem.Primo igitur iſtud viciū excedit beſtialem condtionem: quia nulla beſtia reꝑitur hoc agere. Nonenī ꝯmiſcet̉ aīal maſculū cū maſculo: nec feminacum femina: nec equus cuꝫ equo: nō equa cū eq̄nec equus cū vitula vel equa cū boue: ſed maſculus cum femina eiuſdē ſpei. Et ꝑ alia vitia homoefficit̉ ſimilis beſtijs per iſtud autem vitiū efficit̉inferior omni beſtia cuꝫ nulla tātā turpitudinē agat Et hec eſt ratio quare vocatur vitium contranaturam. Homo n. ſecundum phūꝫ ē animal rōnale: ⁊ ī quātū rationalis ꝑpetrando alia peccataagit contra naturā .i. ꝯͣ rōneꝫ naturalē. Et ẜꝫ hocdicit Io. Dam̄. ꝙ omne pctm̄ ē cōtra naturā. Sedin qͣꝫtuꝫ aīa ẜm animalitateꝫ cōuenit cum beſtijsiſtd̓ vitiuꝫ cōmittēdo agit ꝯtra naturā .i. nō ſolū inſtinctū naturalē ſed ēt cōtra inſtinctū beſtialeꝫ ſeuaīaleꝫ Et ſic agit cōtra naturā generꝭ ẜm Tho. Unde Aug. Horū peſſimū ē quod ꝯtra naturā ē xxxij. q. vij. Adulterij. Et ſi dicat̉ ꝙ ſacrilegiū in luxuria videt̉ grauius qꝛ cōtra deū. ꝑ hoc autē nō fitiniuria deo. Item qꝛ adulteriū īceſtus ſtuprū vidēt̉ eē magis contra charitatē proximi: cum ꝑ illaſit īiuria ꝓximo magna: ꝑ hͦ āt nō videt̉ vlla fieririuria alicui Rn̄dit o. Tho. vbi ſupra ꝙ vitiū ꝯͣ naturā ē ꝯͣ deū: qꝛ ordo nature ab ip̄o deo ē Et iō īpctīs ꝯͣ naturam cuꝫ violet̉ ip̄e ordo nature ſit iniuria deo ordinatori nature. Et qꝛ natura ſpēi eſtmagꝭ ꝯiūcta vnicuiqꝫ indiuiduo: qͣꝫ qd̓cūqꝫ aliudīdiuiduū. Et ratio: peccata ꝯtra naturā ſpeciei ſūtgrauiora qͣꝫ cōmiſſa ꝯtra indiuidua Secūdo oſtēdit̉ eſſe peſſimuꝫ qꝛ ꝓclamat diuinam vltionē cto de ipſa fiendaꝫ ꝓpter ſui abhominationeꝫ Un̄Gen̄. xix. dexit dominus Clāor ſodomoruꝫ ⁊ Gomoreorū multiplicatꝰ ē ⁊ pctm̄ eorū aggrauatū eſtnimis .i. vitiuꝫ quod agūt clamat vīdictā. Duo peccatorū genera dicit ſcriptura clamare ad deū ꝓpt̓ſui horrorem: vꝫ homicidiū ⁊ ſodomiticū vn̄ pꝰqͣꝫoccidit Caym frēꝫ ſuū Abel dixit ei deꝰ. Uox ſanta ē auctoritas: qꝛ clamor ſodomorū ⁊c̄. Et ſic ī hͦaſſimulat̉ homicidio: ⁊ merito qꝛ vtrūqꝫ deſtruitſpeciem humanam: qͣꝫtum ī ſe ē: ſed peiori modoſodomita. Naꝫ hōicid a deſtruit ſeꝑando animaꝫa corbore: q̄ tn̄ remanet īmortalis: et corpꝰ demuꝫreaſſumit. Sed ſodomita deſtruit impediēdo ne

ſit homo .i. ne generet̉ Et nota modū loqueudimirabilem ſcripture circa huiuſmodi. Deſcendam inquit dominus: ⁊ videbo vtrum clamorēopere compleuerint an n̄ eſt ita. q. d. adn irando.vix poſſum credere tantum nephas r̄periri ī homine: vnde volo videre clare hoc malū ſi ita eſtvt puniam. Tertio ē peſſimum: qꝛ ꝓuocat celeſtepatriā ad indignationem contra ſe. Iudicabit innationibꝰ īquit p̄s. cix. Implebit ruinas .ſ. deusImplende ſunt ruine angelice exhominibus ꝑcreatis qui ī vltīo iudicio ⁊ non pͥus reaſſumentcorpora ſua mortua. Deſiderāt ergo anime ſanctoꝝ ardenter finale iudiciū. ẜm Grego. in moralvt reuiniātur corporibus ſuis. Affectant ⁊ angelīpleri ſeu reſtaurari ruinas ſuas ex hominibusnatis ī mundo ⁊ per ꝯſequēs cupiūt omnes ml̓tiplicationeꝫ humani generis ꝑ debitum tamenmodū: vt compleatur citius numerus electoruꝫin ſuꝑna felicitate locandus: ſed cum hͦ impediāt dediti hoc vicio maledicto habet tota celeſſiscuria eos in deteſtationem et abhominationemSed et ipſe filius dei rex totius curie celeſtis itaabhominatur: ꝙ vt dicit Aug. videns hoc vicium ī humana natura introductum fere delijt īcarnari. Nam vt ait ipſe Augu. violatur quippeper hoc viciuꝫ ſocietas que nobis cū deo eſtbet cum illa natura cuius ipſe eſt actor: libioꝑuerſitate polluitur xxxij. q. vij flagitia. Et ī ſignuꝫ maxime deteſtatōnis dicit Hiero. ſuper Iſa.ꝙ nocte illa qua xp̄s eſt natus omnes qui repertiſūt illo vitio laborātes mortui ſūt ſubito. non enīvoluit pati tātā ignominiā reperire in noſtra natura quā aſſumpſerat. Quarto ē peſſimū quia īducit nimiam infectionē. Unde apl̓us Ro. i. vocat hͦvitiuꝫ paſtionē ignominie .i. non nominādaꝫ Et hideo quia vt dicit Rai. non ſoluꝫ actꝰ eius: ſed oloquētꝭ ipſa prolatio eius ſcilicet ſine cauſa vrgēti⁊ aures audientis et ipſa elemēta polluit. Et īpetor dicit in autentꝭ. ut non luxurietur ꝯtra naram ꝙ illud vitium inducit peſtilētias et tēpeltes et forte iſta eſt cauſa: quare in multꝭ ciuitatitalie frequēter ſuperueniunt peſtes: quia magisabundat tale vitium qͣꝫ in aliquibus alijs. Sed incompēdio theologie dicitur ꝙ ipſe diabolus tēptans de hoc vitio poſtquā īducit homines adfugit abhominans ex nobilitate ſue nature taſcelus. Eſt āt infectiuū ceterorū qꝛ vnus deditushuic vitio ē ſufficiens inficere tota vnā ciuitatenvnde figuratur per lepram que inficit cōuerſātescum leproſis. Et iō ſicut in lege mādabatur talſequeſtrari a cōuerſatione ceterorum ne inficiaalios: ita deberet euitari familiaritas eorum: ⁊ infiguram huius dictum fuit Lothad hoc ꝙ euaderet mortem ꝙ non moraret̉ ī ſodomīs nec īnem circa regionem. Gen̄. xix. A longe .n. opomanere a cōuerſatione cum eis. Adeo abhorſanctus Loth iſtud facinus ꝙ diſponebat filiasſuas virgines tradere conſtrupandas vt ceſſaret