Capitulū. IIII.

ſpālis rō deformitatis occurrit: que facit indecentem actum venereū. Qd̓ pōt eſſe dupliciter. Unomō qꝛ repugnat rōi recte: qd̓ eſt cōe in oī vicio lururie. Alio mō qꝛ etiam ſuper hoc repugnat ipſiordini naturali venerei actus qui ꝯuenit humane ſpēi: qd̓ dicitur viciū ꝯͣ naturam qd̓ pluribusmodis ꝯtingere poteſt. Primo mō ſi abſqꝫ omnicōcubitu cā d̓lectationis veneree ꝓcuretur: qd̓rinet ad īmundiciam: quā molliciem vocant. Seido mō ſi fiat ꝑ ꝯcubitum ad rem non eiuſdeꝫi: qd̓ vocatur beſtialitas. Tertio mō ſi fiat ꝑ cōcubitum ad non debituꝫ ſexum puta maſculi admaſculum: femine ad feminam: qd̓ ſodomiticuꝫdicitur. Quarto ſi non ſeruetur debitus modusconcubendi: aut qͣꝫtum ad inſtrumētuꝫ vel vas n̄debitum: aut qͣꝫtuꝫ ad alios modos monſtruoſoset beſtiales: hec Tho. Et primi quatuor modi dicuntur cōtra naturam .ſ. generis: ⁊ qꝛ ꝑ illos quatuor modos fruſtrat̉ ītentio nature: qꝛ generatioſeꝗ non pōt. Alius modus ꝗ etiā ꝯtinetur ī quarto ſeruato debito vaſe: ſꝫ non debito ſitū deciturꝯͣ naturā: qꝛ ꝯͣ ꝯſuetum modum nature: ꝑ quemnon ita apte ꝓcurari pōt generatio. Quantuꝫ aditem eorum dicit. b. Tho. vbi ſupra ꝙ infiſum locū tenet mollicies: deinde cuꝫ non ſeruatur debitum vas vel modus: poſtea ſodomia vbinon ſeruatur debitus ſexus: poſtremo v̓o beſtialitas. De hͦ vicio contra naturam p̄dictos quātuor modos includendos pōt ad arguendū inducillud pͣs. lxxij. Diſꝑierūt in endor facti ſunt vt ſtercus terre. Et loquitur ad litteram: vt pꝫ ex verſup̄cedenti de madianitis inimicis ppl̓i dei: ⁊ capitaneo eoꝝ Siſara ⁊ rege ſuo Iabin? hi oēs diſperierūt .i. ꝑ diuerſas ꝑtes et modos ꝑierunt: occiſi inendor iuxta quēdam fontem ⁊ facti in magnā abhominationem ⁊ fetorem vt ſtercus: remanentibus ibi cadaueribus eoꝝ in ſepultis. Sed moraliter ſignificantur ꝑ hos laborātes vicio ꝯtra naturam ꝗ mortui in aīa ſunt in maxima abhominatiſe ppl̓i dei. Et ex illis verbis: p̄s. de huiuſmodimo occaſio culpe abhoīate: ibi Diſꝑierunt.Secundo abuſio nature violate: ibi in endorTertō ꝯfuſio pene illate: ibi facti ſt̓ vt ſtercꝰ. §. I.Quantum ad primumoccaſio culpe abhominate ꝯtra naturam īnuiturin interpoſitione iſtorū ꝗ diſꝑierunt .ſ. Iabin rexSiſara capitaneus ſuus ⁊ madian ppl̓s eius: iſtidiſꝑierunt. Iabin interp̄tatur ſapiens .ſ. ſapientiamundi: de qua ait apl̓s Ro. i. Dicentes ſe eſſe ſapientes: ſtulti facti ſunt .ſ. ꝑ ſuperbiaꝫ qͣ ſe eſtimabant ⁊ iactabant ſe ſapienes eſſe. Ex ſuꝑbia eniꝫilloꝝ ſapientum ſcd̓m mundum on̄dit ibi apl̓s fuiſſe humiliatos ⁊ datos ita in reprobum ſenſū vtnon facerent ſibi ꝯſcientiaꝫ de hoc turpiſſimo vicio. Nam femine eoꝝ relicto naturali vſu exarſerunt in eum vſum ꝗ eſt ꝯtra naturam: maſculi in

maſculos turpitudineꝫ oꝑantes. Et Iouem quēdeoꝝ ſuoꝝ maximum colebant: referebant ppl̓istalia turpiſſima agentem eoꝝ poete. Et Uirgiliuꝫmaximū poetaꝝ narrāt magnū ſodomitam hiſtoriographi. Ut Iulius ceſar ſatis doctus cū triūpho potiretur ex victoria habita contra hoſtes ſibi fuit publice improperatuꝫ viciū ſodomīe. NecOctauianus ita felix ⁊ ſapiens ẜm mūdūcaruit hͦvicio. Eqͣre hoc vicio ſuꝑati niſi ꝑꝑ ſuꝑbiaꝫ eoꝝ:qui oēs ad inferos deſcenderunt. Un̄ Ezech̓. xvi.dicitur. Hec fuit iniꝗtas .i. cā iniquitatis ſororistue ſodomīe: ſuperbia: ſaturitas panis et aque etoctum. Et quia non porrigebant manuꝫ pauperi.ſ. dando el̓ yas. Madian interp̄tatur declinansiudicium. Et hoc eſt ſecūda occaſio ſodomīe d̓clinare .i. non conſiderare finale iudiciuꝫ in quo ſodomīe omnino erunt muti: nullam excuſationeꝫvalentes habere de tanta abhominatione: cū nulla beſtia hoc egerit. Unde ſodomia interp̄tat̉ muta: quia facit hominem mutuꝫ vt excuſare ſe nonpoſſit: ſicut de ꝗbuſdam alijs malis. Declinat etiātalis ꝯſiderare iudicium qd̓ fecit deus tꝑe Noepropter hoc vicium .ſ. diluuiuꝫ vniuerſale mittēsaquaꝝ. Oīs .n. caro corruperat viam ſuam. Gen̄.vi. qꝛ vt ait Methodius martyr. Femine ex libidine nimia ſuꝑgrediebāt̉ viris. Et viri ī alterutꝝexardeſcebant coeuntes. Sed vnaꝫ ex cauſis accelerationis futuri finalis iudicij per ignem totuꝫmundum cōburenteꝫ pōit ꝓph̓eta Iohel huius vicij augmentationem. Dīc̄ .n. dn̄s. Deſcendam ī vallem ioſaphat: ⁊ diſceptabo eū in gētibꝰ: ⁊ quaſi cāꝫaſſignans ſubdit: qꝛ poſuerūt puerū ī ꝓſtibulo Iohelis. iij. Siſara .n. interpretat̉ excluſio gaudij. Ethoc eſt tertia occaſio: ꝗa enī tales excludunt a mēte ſua gaudium ſpirituale quod reſultat ex bonisoperibus et conſiderationeꝫ gaudij celeſtis quodꝓmittitur ſubuenientibꝰ pauꝑibus: ⁊ ſine gaudiodiu homo eē n̄ pōt: ideo ꝯuertūt ſe ad gaudia mūdana. Saturitas corporis: curioſitas ocij: audiendo turpia ſolatiorum pōparuꝫ: ⁊ huiuſmodi vn̄ ꝓcedit tale vicium. Unde Ezech. in ſupradicta auctoritate poſtūt ocium ⁊ ſubtractionem elemoſynarum ⁊ ſaturitatē. Et ſi ſaturitatē pāis ⁊ aqͣ dicit cāꝫhuius vicij qͣꝫto magis erit cauſa huius ſaturitascarnium: ⁊ confectionū: ⁊ potentꝭ vini: vt Maluatici: greci: vernacii: romanie: ⁊ huiuſmodi per queturpiſſime hoīes decipiunt ⁊ alliciūt adoleſcentulos: vt inducant eos ad hoc viciū.Quantum ad ſecunduꝫtalis culpa que ē abuſio nature notatur ibi in endor. Endor .n. īterpretatur fons generatiōis: ē aūtfons generatōis mēbꝝ pudendū qd̓ eſt inſtrumertum generatiōis humane: vnde diſpierūt ī endor.i. per diuerſos modos ꝑierūt abutentes tali īſtrumento: ſiue per molliciem: ſiue ꝑ ſodomiam: ſiueper beſtialitatem: ſiue ꝑ alios modos. Eſt āt ita abhominabile viciū vt digne cōgruat eis illa p̄catio