Titulus. IIII.
dicit̉ in canone. ij. q. iiij. c. Conſuluiſti. Hoc eſt enīꝯͣ illud ꝓuer. iij. Ne innitaris prudentie tue vt exponit Hiero. ⁊ hētur de ꝯſti. c. ne innitaris. ſed nullus ſanctoꝝ patꝝ ſiue ſūmoꝝ pontificū ſiue doctorum determinat hiꝰ ornatū ſimpl̓r eſſe pctm̄ mortale. Nec ſanctus Tho. 2ª 2ᵉ. q. clxix. ar. ij. vbi qꝛſtionem ſpālem mouet circa hiꝰ: dicit hͦ eſſe morle niſi in quibuſdam caſibus: gͦ in alijs caſibus n̄erit mortale: ꝑ ar. a ꝯͣrijs: vt diſ. xxv. qualis. Et ipſius doctrina eſt ab eccleſia approbata ſpāliterIo. xxij. Similiter ⁊ irrefragabilis doctor Alexāder de ales hͦ non aſſerit niſi in certis caſibus: gͦalijs non erit mortale. Ueniendo breuiter ad deſionem q̄ſtionis ſaluo ſemꝑ iudicio cuiuſcūqꝫ melius ſentientis ⁊ determinatione eccl̓ie vr̄ ſic dicēdum. In ornatu hiꝰ duo ſunt diligenter examināda. Primū eſt intentio ornantis. Secūdum eſt ip̄eornatus in ſe. Et qͣꝫtum ad pͥmum. Cuꝫ multiplexpoſſit eſſe intentio circa hiꝰ: ſic ẜꝫ varietatem intētionis erit ibi aliquando mortale: aliqn̄ veniale:aliqn̄ nullū pctm̄. Nā ſi mulier ſe ornet hac ītentione vt trahat homines ad ſui ꝯcupiſcentiaꝫ: certum eſt ibi pctm̄ mortale eſſe: qꝛ agit ꝯͣ charitatemproximi tendēs ad mortē aīe eius: ēt ſi nō ſeqͣturruina alicuius ꝑ ꝯcupiſentiā eius: ar. de pe. di. i. ſicui. Et in pluribus alijs capitulis in ꝗbus exp̄ſſehētur ꝙ ſola cogitatio deliberatiua ē mortale. Etibi eſt ꝓpͥe per ſe ſcandalū actiuū: ⁊ mortale ſcd̓mdoctrinaꝫ beati Tho. 2ª 2ᵉ. q. xliij. ar. iij. ⁊. iiij. Et adhͦ facit illud ꝓuer. vij. Ecce. mulier in habitu meritricio p̄parata ad capiendas aīas. Si v̓o non hocintendat: ſed iſtud aliud .ſ. iactantiā ⁊ humanā laudem ſi ibi ꝯſtituit finem ſuū vltimū magis diligēsillā gloriā qͣꝫ ſalutem aīe ſue vel gl̓iam eternā: parata facere ꝯtra dei ⁊ eccl̓ie p̄cepta vt cōſeꝗ poſſitillā gl̓iam: tunc eſt eis pctm̄ inanis gl̓ie mortale ſecundū. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. cxxxij. Moralia enim ex fine trahūt ſpēm ẜm ph̓m in lib. ethicoꝝ. Si aūt ītēdat quādam ꝯplacentiam illius vanitatis ornatꝰad quem ita ordinate afficit̉ ꝙ ibi ꝯſtituit finem:adeo ꝙ etiā ſi crederet certitudinaliter ꝓximū exillo ornatu ad ruinā trahi non curaret: vt ꝯſequat̉ꝯplacentiam illā. Sic ēt erit mortale. Et ſic intelligit. Pe. de Taran. illud dictū Aug. diſ. xxv. §. Criminis. Nulluꝫ pctm̄ eſt adeo veniale quin fiat criminale dū placet: ꝯplacentia videlicet fruitionis.Et multo magis ſi in dei contemptum hoc ageret. In quo caſu loꝗtur Cyprianus in auctoritateſuperius inducta in p̄cedentibus: vel cū ītēdit trahere ad ꝯcupiſcentiam ſui exͣ mr̄imonium intelligitur dicta auctoritas Cypriani. Si v̓o ītendat aliquā inanem gl̓iam vel iactantiam: vel ꝯplacentiāin hiꝰ ornatu leuem .ſ. circa ſalutē aīe infra dilectionem dei ⁊ proximi: erit veniale ẜm Tho. 2ª 2ᵉ. q.clxix. ⁊. q. cxxxij. Demū ſi ītēdit p̄ciſe placere virone hiꝰ omittendo reddat̉ ei odioſa: ⁊ ſic inclineturad aliaꝝ ꝯcupīam: vl̓ qꝛ imperat̉ ſibi hͦ a viro: peccatum ſiꝗdem nullū erit: ad hͦ facit qd̓ ait apl̓us .i.
ad Limo. ij. Mulieres in habitu ornato cū ſobriotate ⁊ verecūdia. Similiter ſi intendat ex hocre obprobriuꝫ hominū: ne .ſ. omiſſo ornamēmore patrie deſpiciat̉ a cet̓is: aut vt ꝯingio tradanullū vr̄ vel leue pctm̄..§. VIII.Quantum ad ipſum ornatum ī ſe duo pn̄t ibi vicia inueniri .ſ. ſuꝑfexpenſe q̄ ꝑtinent ad ꝓdigalitatē: ⁊ incentiuexcitatiuū libidinis: ad qd̓ illud induad ſuꝑfluitatem: cuꝫ non oīs ꝓdigalile: ſed aliqn̄ ⁊ frequētius veniale: ⁊ ideo iſto ꝑctu nō poterit illd̓ iudicari mortale: niſi fueritde euidēs ⁊ enormis exceſſus. In qͦ ꝯſieſt: qꝛ qd̓ vni ē magnus exceſſus: vt vxtiui vel pauꝑis artificis veſtis velutata: ata: aut gemata: alteri ꝑuus vel nullus vt vxcipis vel militis. Ad qd̓ facit optime: qd̓ dic̄in li. de doctrina chriſtiana: videlicet. Quid lotꝑi ⁊ ꝑſonis ꝯueniat diligenter attendendūtemere flagitia rep̄hendamus: in his enim oībinon vſus reꝝ: ſed libido ī culpa eſt ⁊ hētur diQuiſꝗs. Et qͣꝫuis Aug. videat̉ ibi loꝗ̄ princide cibis: tn̄ Gratianus in fi. illius diſ. §. vlti.dit illud etiā ad indumenta vt ſciliter debeaattendi mos patrie: ꝗ vſus patrie ⁊ ſi ſit im⁊ vanus: vn̄ ⁊ abuſus creature: nō tn̄ oīs.creature eſt mortale. Nam comedenodēter eſt ibi abuſus cibi: ⁊ tn̄ raro moaūt vellet dicere non ꝓpͥe eſſe abujſi in tranſgreſſione p̄cepti: tunc neornamēti ⁊ ꝓdigalitate erit ſemꝑ abuſus ciſed qn̄ eſſet mortale. Quantuꝫ aūt ſitquo ad ſuperfluitatem ſeu ꝓdigalitatqd̓ facit mortale fateor me neſcire dare reneralē: nec de facili poſſe dari: nec reꝑio aliqudediſſe: vn̄ prudētie ⁊ arbitrio boni viri relinodum eſt. In qͣꝫtum v̓o ip̄e ornatus muliouocatiuus ad laſciuiā: videt̉ ibi diſtingucaſione data ſufficienter vl̓ accepta. Si. jornet ſe ẜm decentiam ſui ſtatus: ⁊ morēnon ſit ibi multus exceſſus: et ex hoc aſprapiant̉ ad ꝯcupiſcentiā eiꝰ erit ibi occaſieaccepta qͣꝫ data: vn̄ nō mulieri: ſed ei ſoliaſpectu eius imputabitur ad pctm̄ ſaltē iar. ad hoc. xxij. q. v. De occidendis. Poteriteſſe tantꝰ exceſſus: ꝙ erit ibi occaſio ēt datamulieris ſe ornātis: qualis aūt ſit iſte exceſſmortale valeat iudicari ad arbitriuꝫ bodimittendum: boni viri dico non ſolū īinſufficienti peritia circa hiꝰ. Sed ex his ꝙAlex. de ales in ſuo ſcd̓o: nō de facili debetmulieres de mortali ꝯdēnari. Dic̄ .n. ꝙ licet⁊ mulieribus ſe ornare ẜm ꝯſuetudinem ciu⁊ ſtatū ⁊ ꝯditionem ꝑſone ſe ornantis. Ita tn̄:ſit ibi libido in volūtate qd̓ ꝑtinet ad intentde qua dictū eſt ſupra: qn̄ eſt ibi mortale vl̓ venle. Nec ſit ibi ſcandalum ī exteriori oꝑe qd̓ ꝑti-