Titulus. IIII.
dn̄icis diebꝰ ꝗ interponūt̉ nō īeiunat̉: quaſi āni decimas deo damꝰ Eſt n. xxxvi. nūerus. x. ꝑs dieꝝ arni: hoc Greg. de cōſe. di. v. Quadrageſima: ꝗbꝰ tn̄ q̄tuor dies priores additi ſūt ab ip̄o Grego. vt ꝯformemꝰ nos xp̄o ī ieiunio ꝗ qͣdraginta diebꝰ ieiunauit. Sꝫ vt ꝑfecte det decīa huiꝰ tꝑis dꝫ h̓ tꝑe permaxime abſtinere a vitijs. Et ſic̄. iiit. horis ſtetit xp̄s inſepulchro ſeu mortuꝰ ita illis diebus ſis mortuꝰ ſēſibꝰ exterioribꝰ .i. mortificatꝰ. Et ſic̄. iiij. diebꝰ ſtetit īmūdo pꝰ reſurrectione ad ꝯfortandū diſcipulos etandū: ita illis diebꝰ magis īſiſtas elemoſynis ꝓꝝ. Et ſic̄. iiij. ebdomadis ſtetit ī vtero virginisita illis diebꝰ vaces deo oratiōi ⁊ puritati. Et ſc̄. iiijmenfibꝰ p̄dicauit ī mūdo: ita illis diebꝰ audias pre.§. III.dicationes.Decima ſubſtātie temporalis eſt decīa ꝑs fructuū qͦs ꝗs recolligit in terris. De ꝗbꝰ dr̄ Leui. xxvij. Oēs decīe tetre ſiue defrugibꝰ ſiue d̓ pomīs arboꝝ dn̄i ſūt: ⁊ ꝙ hiꝰ decīe n̄dētur ꝯq̄rit̉ dn̄s dicēs Malachie. iij. c. ſi affigit hōdeū: qꝛ vos cōfigitis me ⁊ dixiſtis. In quo ꝯfigimꝰte ī decimis ⁊ pͥmitijs ⁊ penuria vos maledicti eſtiꝰ.q. d. qꝛ nō dediſtis decīas: iō hūiſtis maledictōempenurie. Et ſubdit. Inferte oēm decimatōem ī horrea mea vt ſit cibꝰ ī domo mea: ⁊ probate me ſi noneffudero ſuꝑ vos catharattas celi ⁊c̄. Et dicit AutDecīe ex debito reꝗruntur ⁊ ꝗ eas dare noluerinres alienas īuadunt. xvi. q. i. Hoc tn̄ ītelligendū cūreꝗrerent̉: vt. jͣ. d̓claratur. Et Inno. dicit ꝙ ī ſignūvl̓is dominij qͣſi qͦdāti. ſpāli dn̄s ſibi decīas reſeruauit exͣ de deci. c. cū nō ſit. Ponit aūt Ray. multamala qͣ proueniunt nō dātibꝰ decīas. Un̄ Aug. Cūdecimas dādo celeſtia ⁊ terrena poſſis promereri:pro auaritia tua duplici bn̄dictione fraudaris: hecē .n. domini iuſtiſſimi ꝯſuetudo vt ſi tu illi decimaꝫnō dederis: tu ad decimā reuoceris: dabis impiomiliti quod nō vis dare ſacerdoti. xvi. q. i. c. Decīe.Itē Aug. ea. q. Non .n. deus noſter poſtulat pͥmium ſed honorē ⁊ ꝗ dignatus ē nobis totū dare d̓cimā dignat̉ a nobis recipere nō ſibi ſꝫ nobis ꝓculdubio ꝓfutura. Antiꝗ patres iō oībꝰ copijs abundabāt qꝛ decimas dabant. Quod nō accipit xp̄s accipit fiſcus. xvi. q. vij. Maiores. Econtra remuneratio dātiū d̓cimas ẜꝫ Ray. ē quadruplex .ſ. abundantia fructuū: ſanitas corꝑis remiſſio peccatoruꝫ⁊ celeſte p̄miū. De pͥmis duabꝰ dicit Augu. Si decimā dederis nō ſolū abūdantiam fructuū: ſed et ſanitatē corꝑis ꝯſeq̄ris. xvi. q. i Decime. De alijs duabus dicit in eo. c. Qui ergo ſibi p̄miū cōꝑare aūt īdulgentiā pctōꝝ deſiderat pro mereri: reddat decimāͣ: ⁊ de nouē partibus ſtudeat elemoſynam darepauꝑibus. Uidēdū ergo ꝗd ſit decīa ⁊ ꝗd pͥmitiede ꝗbus debeat dari: a quibus ꝑſonis ⁊ quibꝰ locꝭ⁊ an excuſentur a peccato nō dātes vbi non cōſueuerūt dari. Noͣ pͥmo Hiero. ſuꝑ Ezech ponere ml̓tiplicē decimā: ⁊ hētur extra de deci. c. i. vbi dicit.Decimā ꝑtem oīum frugum Leuitice tribui ppl̓s
ex lege debebat. Rurſus ex ipſis decimis leuite ꝑeſt īferioꝝ miniſtrorū gradus decimas: dabant ſacerdotibus. Erātqꝫ ⁊ alie decīe quas vnuſꝗſqꝫ expopulo iſrael ī ſuis horreis reſeruabat vt cōmederet eas cū iret in Hieruſalē ī tēplum ⁊ in veſtibulo templi ſacerdotes ⁊ leuitas ad cōuiuiū īuitarēErāt ⁊ alie quas pauꝑibus recondebant. At veropͥmitie qͣs de frigibꝰ offerebāt: non erant ſpāli nomine definite: ſed offerētiū arbitrio derelicte. Traditione quoqꝫ accipimꝰ hebreorū non lege p̄ceſed arbitrio magiſtrorū īolitam ꝙ ꝗ plurimū qdrageſima partem det ſacerdotibus ꝗ minimxageſimā. Inter quadrageſimā aūt ⁊ ſexagetlicebat quodcūq voluiſſent offerre hec ille. Quere aūt primitie dent: ⁊ qūo hoīes ad h̓ teneanturDicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxxxvi. articū. iiij. Ꝙ qꝛ deohemus exhibere id quod precipuum eſt ideo eftrebantur primitie in recognitione diuini bn̄ficij.ꝙ aliquis profiteatur fructus terre a deo recEt dabantur ex primis fructibus tanqͣꝫ quidpuum. et quia ſacerdos conſtituitur populo in hique ſunt ad deum: ideo primitie cedel̓ſacerdotum: pertinet autem ad ius narebus ſibi datis a deo aliquid tribuat adnorem. Sed ꝙ talibus perſonis exhibeatcet ſacerdotibus aut de primis fructibusta qͣꝫtitate hoc fuit in lege veteri determiIn noua autem lege per determina ionem eccleſie diffinitur vt primitias homines ſoluant ſecundum conſuetudinem patrie ⁊ indigentiā miniſtrorum eccleſiarum Unde. xvi. q. vij. dicitur ꝙ demas ⁊ primitias quas iure ſacerdotum eſſe ſentimus ab omni populo accipere debent. Decimtem propria ⁊ vera eſt decima pars omniuꝫrum iuſte acquiſitorum deo debita: extra eo. Lnobis. Unde ẜm Ray. dari debent de omnitibus terrarum arborum: ortorum: nutrimentisanimalium lana: lacte: feno. lignis: piſcatiorvenationibus affictis penſionibus: molendad ventum balneis: fullonijs: metallarijs: lanijs: de lucris ex negocijs conſecutis ⁊ artificijs eceteris bōis. xvi. q. i. Decime ⁊. q. vij. c. Quicūqꝫcognouerit extra eodem cōmiſſum: ⁊. c. NuntiEt generaliter de omni lucro licito ſecunduꝫ hſtien̄. ⁊ Tho. Fit autem talis diſtinctio de decirquia quedam ſunt perſonales quedam prediquedam mixte. Perſonales ſunt que debenturnegociatione ⁊ artiſicio ſeu ſcientia id eſt ex liacquiſito per ſcientiam vt per lecturas aduocnes conſultationes et huiuſmodi: militia venines piſcationes officio regiminis ⁊ huiuſmhe perſonales dari debent eccleſie parochibaptiſmali vbi quis audit diuina et recipit ſamenta vt. xvi. q. i. Queſti et. xiij. q. i. §. i. et hoſi aliud obtineat de conſuetudine extra eo. caextra de deci. c. Ad apoſtolice: vel niſi preſſint: que tamen preſcriptio per laicum fieripoteſt. hoc Ray. Hoſtien̄. et Tho. Reges tan