Capituluꝫ. II.
Nobedientia prima filia eſt inanis glorie. De qua dixitSamuel propheta. Quaſi ſcelus idolatrie nolle acquieſcere id eſt obedire. primo Reguꝫ9. Ex qua arguit Grego. Sine obediētia quiſꝗsſidelis eſſe conuincitur: etiam ſi fidem teneredeatur. xi. q. iij. Sciendum. Dicit tamen. b. Tho.2º. q. cl. ꝙ illa comparatio non eſt ſecundū equaitem vt ſcilicet ita ſit graue peccatum īobedrētieut idolatrie: ſed ſecundum ſimilitudinē aliquaꝫqͣtum ſcilicet redundat in contemptum dei ſit idolatria: etſi non tantum. Eſt autem inobediēaliquando vitium generale: aliquando proprī⁊ ſpeciale. Sic ⁊ obedientia ſibi contraria aliiando eſt virtus generalis: aliquando ſpecialisncta a ceteris. Pro cuius declaratiōe diē Tho.2ᵉ. q. ciiij. articū. ij. ꝙ ſi accipiatur obedientia ꝓrie prout reſpicit intentionem formalem rationecepti ſic obedientia eſt ſpecialis virtus: ⁊ fecuriin hoc ad ipſam requiritur ꝙ impleat aliquistum iuſticie vel alterius virtutis intendens imre preceptum puta honorat parentes: ſeruat ſe⁊ ieiunia: qꝛ hec ſunt precepta dei vl̓ eccleſie: aliion facturus. Sed ſi accipiatur obedientia larpro executione cuiuſcunqꝫ quod poteſt cadereb precepto ſic erit virtus generalis ⁊ concurritim actibus omnium virtutum. Sic inobediētiaīper intentionem reſpicit rationem precepti cōndo .i. renuendo ſe ſubijci tali regule: ſic eſt peim ſpeciale: ⁊ ad ipſam requiritur ꝙ actualiterntēnat preceptum. Si vero accipiatur large inpedientia pro omiſſione cuiuſcunqꝫ quod cadepoteſt ex quacunqꝫ intentione fiat non tn̄ contēendo preceptum: ſic eſt vitium generale ⁊ reperiur ī omni peccato: ⁊ ſic ab Ambro. diffinitur pecatum eſſe celeſtium inobedientia mandatorum.ic ergo dicetur de inobedientia prout eſt vitiuꝫnerale vt frequentius in ſcriptura ſacra accipialiquando prout eſt ſpeciale? Tantum autemvitium inobediētia vt per eandem de ꝑadiſo exlſi ſimus: nec reuerti potuerimꝰ aliter qͣꝫ ꝑ obeientiam duriſſimā chriſti qui patri obediens ſuitſqꝫ ad mortem crucis. vnde apoſtolus Ro. v. Siut per inobedientiam vnius hominis Ade .ſ. cuꝫcomedit de ligno boni ⁊ mali contra der preceptuꝫmulti conſtituti ſunt peccatores: ita per obedientiāenius hominis Ieſu chriſti multi iuſtificabunturqui .ſ. imitati eum fuerint inobedientie preceptorū⁊ ſic in figuram per aliam viam reuerſi ſunt magin regionem ſuam. Math. ij. qui ſunt duces fidelium. Regio noſtra eſt paradiſus: via alia .i. ꝯͣria aceam ex qua inde venimus eſt obedientia: per inobedientiā enī ī hoc exiliū venimꝰ. De hac pͣs. inꝗtHaledicti qui declinant a mandatis tuis pͣs. cxviij. Ubi tria notantur.Primo punitio rebellionis: ibi. Maledicti.vecundo expreſſio inobeditōis. ibi ꝗ declinant.
Tertio plurificatio trāſgreſſiōis: ibi a mādatꝭ. .§. IQuantum ad primum.Sciendū ꝙ per inobediētiam ſeu rebellionē īcurritur maledictio dei: qd̓ on̄dit p̄s. dicens. Maledicti .ſ. a deo. Ad quod et facit quod dr̄ Deut. xxvij.Maledictus ꝙ nō ꝑmāet ī ſermonibꝰ legis hiꝰ neceos oꝑe perficit .ſ. obediendo. Et Eccle. xiiij. Ue vobis impij viri ꝗ dereliꝗſtis legem altiſſimi .ſ. per inobedientiā: etſi nati fueritis in maledictiōibꝰ naſesmini: etſi morti fueritis ī maledictōe erit ꝑs veſtraMaledictio dei ſignificat punitionē. Dicere .n. deieſt facere. Maledicit ergo deus cū malū pene facit.i. irrogat īobedienti. Maledicit aūt ꝓpter inobedientiam tripliciter deus.Primo ꝑ afflictionem corporis.Secūdo ꝑ īpugnationem orbis.Tertio ꝑ pͥuationem numinis.De pͥmo dictū fuit Ade ꝓpter inobedientiam ſuaꝫMaledicta terra ī oꝑe tuo .i. ꝓpter opus tue tranſgreſſiōis. Terra corꝑis tui erit maledicta: afflictamultipliciter. Spinas .n. ⁊ tribulos diuerſarū paſſionū ⁊ īfirmitatū germinabit tibi. Oēs .n. pene ꝙbus ſubditi ſumus famis: ſitis: caloris: frigoris: etīfirmitatum ſūt ī penā illius īobedientie. Spinas.n. cōcupiſcentie terra ſenſualitatꝭ germinat: qꝛ caro cōcupiſcit aduerſus ſpūm: ad Gal̓. v. qd̓ ex illaīobediētia ꝓceſſit: īmediate .n. cū rō non obediuitdeo: ⁊ caro ſe rōni rebellauit. Secūda maledictioē qꝛ oēs creature pugnāt ꝯͣ hoīeꝫ ꝓpter īobediētiavbi oēs pͥus obediebāt hoī. Sap̄. v. Pugnabit proeo orbis terraꝝ ꝯͣ īſēſatos ⁊ iuſte ꝗdē actu ē vt cuꝫoīs creatura deo obediat faciēs id ad quod īſtituta ē: ⁊ ſic p̄ceptū poſuit cūctis creaturis: ⁊ nō p̄teribit: p̄s. cxlviij. quod patet ad ſenſū: ſi īobediens d̓oreꝑtus fuerit cū ad hoc ei ſeruiant vt obediat deooēs īpugnāt eū ⁊ maledicant affligendo ip̄m ēt vermes ⁊ pulices ⁊ muſce ⁊ aranee. De īobedientibꝰ dicit̉ ēt Deūt. xxviij. Si nolueris aucͣ ire vocē dn̄i d̓itui: vt cuſtodias ⁊ facias oīa mādata eius .ſ. obediodo veniēt ſuꝑ te oēs maledictiones iſte ⁊ apprehēdent te. Maledictus eris ī ciuitate: maledictus inagro maledictū horreum tuū: ⁊ maledicte reliquietue: maledictus fructus vētris tui: ⁊ fructus terretue: armenta bouꝫ tuorū ⁊ greges ouium tuarummaledictus eris ingrediens .i. īcipiens aliqd̓ opus⁊ maledictus egrediens .i. finiens opus. Et maledictiones explicans ſubdit. Mittit dn̄s famē ⁊ eſuriem ⁊ īcrepationeꝫ in oīa opera tua que facies donec cōterat te ⁊ ꝑdet velociter. Adiunget tibi dn̄speſtilentiaꝫ donec ꝯſumat te. Percutiet te dn̄s egeſtate: febri frigore ardore: ⁊ eſtu: ⁊ aere corrupto acrubigine. Sic̄ celum ſuꝑ te eneū ⁊ terra quam calcas ſerrea. Det dn̄s imbrem terre tue puluerem ⁊de celo deſcendat ſuꝑ te puluis. Zradat te dn̄s corruētem an̄ hoſtes tuos: per vnam viam egrediarꝭꝯͣ eos ⁊ ꝑ ſepteꝫ fugias ⁊ diſꝑgaris p̄ omnia. regnaterre. Sitqꝫ cadauer tuū ī eſcā cūctis volatilibus