Titulus. III.

Nabuchodonoſor de regno in deſertum cuꝫ diuerſis feris: oēs mente diſperſi ⁊ intellectu ⁊ affectu: vn̄ Gre. in mora. Conſideret hō elatus ꝗcī terra mereatur ſi angelus prelatus ī celo ꝓſternitur: de peni. di. ij. principium. De ruina luciferſcribit̉ Luc. x. vbi chriſtꝰ dixit diſcipul̓ ſuis admonens eos cauere ſibi a ſuperbia. Uidebaꝫ ſathanam ſicut fulgur de celo cadentē: ⁊ per qd̓ viciuꝫ ceciderit on̄ditur. Iſa. dicēs. xiiij. c. Quō cecidiſti lucifer de celo ⁊c̄. ꝗ dicebas ī corde tuo: inceluꝫ aſcendā ⁊cͣ. ſil̓is ero altiſſimo: qd̓ dicere .ſ.deliberate cogitationis ⁊ affectiōis fuiſſe ſuperbiam on̄dit ſubdens detracta ē ad īferos ſuperbia tua: vbi dicit Aug. de qōnibus veteris teſtiꝙ diabolus elatione inflatus voluit eē vt deusabſolute .ſ. ī nullo ſubeē. Pro declaratione ſciendum ꝙ triplex eſt equalitas ſeu ſil̓itudo: vna ōīmode equiparatiue: alia eminentie: tertia eſt excellentie in conẜuatione glorie virtute ſua nature. Prma equalitas vl̓ ſil̓itudo ē in perſonisdiuinis: vn̄ Ambro. tractās illud pſal. Deus ꝗsſitis erit tibi: dixit vtiqꝫ filiꝰ qui ē imago patrisHanc equalitatem ſeu ſil̓itudinem licet quidaꝫdicant angelum appetiſſe .ſ. eē vt deus: qꝛ quanuis hoc ſit īpoſſibile: tn̄ vt dicit Aug. hoc hꝫ ceca ambitio vt ſēper plus p̄ſumat qͣꝫ poſſit. Sechoc oīno eſſe īpoſſibile ꝙ iſto mō appetierit deiſil̓itudinem ẜm oīmodā equiparantiā ꝓbat̉ trplici rōne. Prima eſt qꝛ qͣꝫuis quis poſſit pl̓ꝰdeſiderare qͣꝫ poſſit habere: non tn̄ poteſt plꝰ velle qͣꝫ poſſit eſtimare: qꝛ intellectum voluntas ſequitur non excedit. hoc autem non poterat angelus eſtimare. ¶ Scd̓a rō eſt: qꝛ certiſſimuꝫ ēcreaturā non poſſe adequari creatori: nec etiaꝫipſā naturam humanā que erat ī chriſto. vn̄ Iſa.xl. dicit̉. Cui ſil̓em feciſti eū: hoc aūt ſciuit angl̓scū haberet ītellectum perſpicaciſſimū: ergo hocnon appetijt. Tertia rō eſt ex parte angeli: qꝛ īpoſſibile ē ꝙ angl̓s appetat aliqd̓ bonū quo exiſtente iā ip̄e id̓ nō eſſet. Nulla .n. natura que eſtinferioris gradus appetere pōt ſuperioris nature gradū ſine ſui ipſius corruptione: que non cadit ī intellectu nec per conſequēs in appetitu: ſicut canis non appetit eē leo: qꝛ ſi tranſferreturgradu ſuperioris nature iam non eēt. ¶ Scd̓aequalitas ē pn̄ie .ſ. in non ſubeſſe alicui ſꝫ p̄eſſeoībus angelis ⁊ cunctis īferioribus qd̓ eſt ꝓum dei. Et qͣꝫtum ad hoc lꝫ angl̓s potuerit artere oībus p̄eſſe angelis ⁊ creaturis īferioribusnon tn̄ potuit appetere ꝙ abſolute non eſſet ſubdeo. Et hoc ꝓpter tres rōes. ¶ Prima qꝛ ē hocīpoſſibile angelum ⁊ oēm creaturā non eē ſubiectā creatori: nec .n. hoc cadere potuit ī eius app̄henſionē quaſi poſſibile. ¶ Scd̓a rō ē qꝛ ipſe angelus deſineret eē ſi total̓r deo ſubiectꝰ non eētTertia rō eſt: qꝛ tota eiꝰ perfectio ē eē ſub deoqꝛ totum bonū angeli eſt ī hoc ꝙ .ſ. deo ſubeſt: ſicut tota claritas aeris eſt ex hoc ꝙ ſubijcitur radijs ſolis. ¶Tertia equalitas eminentie ſeu ex

cellentie eſt habere beatitudinem ex nullo merito ſuo vel alieno: ⁊ hec eſt eminentia quā apoetiit angl̓s cum dixit: ſil̓is ero altiſſimo. Fuit ergopeccatuꝫ ſuperbie ſue ī hoc ꝙ ad cōſequendā iupernalem beatitudinem ſuā que ī plena dei viſion conſiſtit non ſe erexit ī deum tanqͣꝫ ī finalemperfectionē ex eius gratia deſiderans cū alijs ſāctis: ſꝫ eum conſeꝗ voluit per virtutem ſue nature: non tn̄ ſine deo ī natura operante: ſꝫ ſine deogratiam conferente. Et qꝛ habere finalem beatitudinem per virtutem ſue nature oīno abſꝫ gratia alicuius ſuperioris eſt ꝓprium deo: manifeſtū eſt ꝙ quantū ad hoc appetijt angl̓s dei equalitatem. Un̄ quantuꝫ ad hoc appetijt ēt deo nonſubijci: vt .ſ. eius gratia ſupra ſue nature virtutēindigeret: hec Tho. ſecundo ſen. di. v. Et pͥma ꝑte. q. lxiij. Non ſolum aūt in lucifero fuit ſuperbia: ſꝫ ēt in alijs angelis qui ceciderunt cum eo:vn̄ dicitur Apoc. ꝙ draco cauda ſua .i. exēplotraxit tertiā partem ſtellaꝝ .i. angelorū ī terram .ſ. infernalem. Sed qꝛ incertus ē nobis numerꝰ angelorū qui ceciderunt: ponitur ibi numerus determinatus aliquo mō. i. tertia pars ꝓ indetermnato. Quō aūt alij angeli peccauerunt exēplo īmi datur tale exemplum. Sicut miles ordinatſub rege ⁊ ſub duce exercitus hꝫ bonam voluntatem ſequens voluntatem ducis dirigentꝭ voluntatem ſuam ī regem ⁊ malā: ſequens volunttem ducis contra voluntatem regis: ſic qude inferioribus angelis ſequentes voluntprimi angeli contra voluntatem dei peccauerūalij diſſentientes a voluntate primi angeli peccātis: ⁊ ſequentes voluntatem diuinam deo īmobiliter adheſerunt: vn̄ Iob. iiij. Ecce qui ſeruiūtei .ſ. deo non ſunt ſtabiles .ſ. in bn̄ eſſe gratie: quad malos. Et in angelis ſuis .i. a ſe creatis īuenitprauitatem .ſ. ſuperbie. Angel̓ dicit ī piurali. Sꝫdiſperſit ſuperbos mente cordis ſui per aerēliginoſum: vbi hinc in̄ hītant. Multa aūt ma⁊ mirabilia dicunt̉ ī lege diuina .i. in ſcriptura īangeli primi excellentia permaxime. Ezeciviij. Tu ſignacl̓m ſil̓itudinis ⁊cͣ. Hec autemira inquit Greg. illa exponens. xxxiij. moriccirco de eo ſcribūtur vt hoī on̄datar quid ipſeſi ſuperbiat de elationis ſue culpa paſſurus ſit:ſi feriendo illi parcere noluit quem creando ī tāta gl̓ia claritatis elauauit de pe. di. ij. c. ſi. §. IIIIDe ſuperbia primorūparentum dicit Aug. ad Horoſium. Hō elatiſuperbia ſuaſioni ſerpentis obediens dei mata contempſit .ſ. de non comedendo de ligno ſcieboni ⁊ mali. Superbia ergo p̄ceſſit appetitū ſcīeboni ⁊ mali: ⁊ vicium gule: ſꝫ ſecuta ē ſuaſioneſerpentis. Fuit aūt ſuperbia primi hoīs in hocappetijt immoderate ſimilitudinem dei qͣꝫtuꝫſcīam boni ⁊ mali principal̓r. Scd̓ario aitijt ſimilitudinem dei quantū ad potenti-