Titulus I.

De facientibus vel uēdentibus gladios: lanceas: baliſtas: venena: ⁊ huiuſmodi ꝗbus hoīes vel leduntur vel moriūturvtrum ſit licitum eoꝝ opus vel lucrum. Nōͣ ẜmRai. diſtinctionem: pͥmo ad intētionem eoꝝ: ſecūdo quo ad ipſa opera. ¶ Quātuꝫ ad pͥmum ſciendum ꝙ ſi tales hoc faciant vel vendant propterhoc vt hoīes talibus abutant̉: vel ſi ſcienter vendant vel donent talibus quos ſciūt vel credantabuſuros: mortaliter peccant ⁊ grauiſſime: et oīapeccata que occaſiōe illaꝝ reꝝ ab alijs ꝑpetrant̉ſibi imputantur: ⁊ rei ſunt apud deū oīum aīarūque ꝓpter hͦ pereūt. xi. q. iij. c. p̄cipue. xxvij. q. ij. c.ſi tu abſtines. Item cū ſunt cooꝑatores oīum ſcelerum inde ꝯmiſſoꝝ: ideo debent ꝓ oībus penaꝫſuſtinere. ij. q. i. c. notum in fi. Si aūt dicant ſe habuiſſe bonam intentionem: qꝛ .ſ. credebant aliuꝫemere talia propter aliquem licitū vſum: vel habens aīum indifferentem nihil ſuper hoc cogitabat: vel ignorabat ꝙ eſſet illicitū talia facere velvendere: tūc ſubdiſtinguendū: qꝛ aūt ille res ſūtque ad humanū vſum pn̄t eſſe vtiles vt arma inbello iuſto: cultellus ad incidendū panem. Quedam etiam venena apponūtur a medicis in quibuſdam medicinis: vel etiam in coloribꝰ aptādis⁊ hiꝰ aūt ad nullū vſuꝫ vtiles ſunt niſi ad peccandū: ſicut q̄dam venena mortifera ad nullū bonūvſum vtilia. Et in pͥmo caſu non dico ip̄m peccare dūmodo non habeat intētionem corruptaꝫ vtdictū eſt: niſi forte ex qͣlitate ꝑſone vel temporiscognoſceret vel probabiliter ſibi dictaret cōſcīaꝙ ille nō q̄rit illam rem niſi ad malū perpetrandum: tūc enim nō dꝫ ſibi vendere ꝯͣ talem ꝯſcīaꝫxxiij. q. v. c. de occidendis. ⁊. v. q. v. nō omnis. Inſecundo autem caſu peccat faciendo vel tenēdovēdendo vel alias alienādo res tales. xxi. q. i. c. i.de ꝯſe. diſ. v. fucarie: ar. d̓ libello famoſo quem n̄debet ꝗs on̄dere: ſꝫ deſtruere: alias peccaret grauiter. v. q. i. per totū ⁊ eſt optima lex ad hoc. ff. deꝯͣhen. emptꝭ. l. ꝙ ſepe. vbi ponit̉ talis regula ꝙ flagitioſe rei .i. que nullo modo per additōeꝫ alt̓iusrei poteſt eē vtilis vſui humano: nec emptio: necmandatā: nec ſocietas valere poteſt. Et om̄ia mala que inde ſequunt̉ pn̄t iſti imputari. Cōcordatī p̄dictis Zho. Hoſti. ⁊ Inno..§. XII.Nota ꝙ ars ſaDe baliſtarlis. gittarioꝝ ſeu exercitium prohibet̉ ſub pena excōicationis: exͣ deſagit. c. vnico. qd̓ communit̓ ītelligit̉ de bello īiuſto ⁊ ꝯͣ catholicos. Nam ꝯͣ infideles vel etiam fideles in iuſto bello licitū reputat̉: nam ī bello iuſto n̄ refert qͣꝫtum attinet ad iuſticiam vtrū aꝑte:vel ex īſidijs ꝗs pugnet. xxiij. q. ij. dn̄s. Et pugnare ꝯͣ baliſtas videt̉ eſſe pugna ex inſidijs. Sꝫ qͣꝫtūad excōicationis penam tenent cōiter doc. ꝙ ſitcanon ferende nō late ſententie ſiue bellum ſitiuſtū ſiue īiuſtū. C. ꝯmina. vel epi. l. i. .§. XIII.

De factoribus et vēditoribus alearum ⁊ taxillorum ⁊ chartaꝝ: ſeu naiborum: fucoꝝ: ſertoꝝ ſeu coronaꝝ mulieꝝ: capillorum capitis: ſtampatoribus pānoꝝ: ⁊ huiuſmodornamētoꝝ: ꝗd iurꝭ. Uidet̉ dicendū d̓ factoribꝰ vxvēditoribꝰ aleaꝝ: taxilloꝝ: chartaꝝ: ꝙ qꝛ vt ī pl̓rbꝰ homines vtunt̉ his ad peccatū mortale proauariciam: ideo non vident̉ tales poſſe excuſaa mortali: vnde nec abſoluēdi niſi talia dimittād̓ peni. di. v. falſas. ⁊. c. fratres. ⁊. c. negociū. Getiam dicit ꝙ non eſt ſecurum de talibusvquoꝝ vſus eſt ⁊ frequentius ad pctm̄ qd̓ ītelligode mortali ⁊ eſt turpe lucꝝ. Sed d̓ factoribus yvenditoribus fucoꝝ ⁊ alioꝝ ornamentoruꝫ videtur dicendum ꝙ vendēdo his de quibus ſcit vlcredit ꝙ vtant ad prouocandū ad laſciuiam emortale: qꝛ cooperant̉ tali in crimine. ij. q. i. c.tum. Qd̓ tn̄ nō debet d̓ facili credere niſi appant ſigna manifeſta vt ī meretricibus. Nemoeſt iudicandus immemor ſalutis eterne. .i. q. viiubemus Ubi aūt hoc ignorat vel non ꝯſideraſꝫ ſolum de vanitate aduertit cū talibus poſſintmulieres vti cum peccato ⁊ ſine peccato ⁊ cū mitali ⁊ cum veniali ſecundum intentōem earuꝫqͣꝫtitatem exceſſus. Et ꝙ intentio eaꝝ vtⁱ inbus ſit laſciuia vel mortalis ſuperbia aūt ingloria: durum eſt dicere ⁊ temerarium iuoQuando etiam ſit tantus exceſſus ꝙ facitale difficile eſt diſcernere: vnde non videhuiuſmodi peccaret mortaliter. Minusiſta facere vel vendere qͣꝫ portare: ſed iſta pſeu vti vt fucis qd̓ videt p̄cipue inter ornprouocantia ad laſciuiam de ſe non eſt moẜm. b. Zho. 2ª 2ᵉ. q. clxix. Ubi etiam dicit ꝙ qͥlieres licite poſſunt ſe ornare: vel vt ꝯſeruecentiam ſui ſtatus: vel aliquid etiā addereceant viris ſuis. Ideo artifices talium ornetorum non peccant in vſu artis hiꝰ niſi fortinueniendo aliqua ſuꝑflua ⁊ curioſa. Nec tanhoc faciēdo dicit eſſe mortale. Sꝫ ſi dicat̉ ꝙ qͥrunt alijs viris placere vt in pluribus ſaliinanem gloriam. Dicendum ꝙ inanis gͦgenere ſuo eſt veniale ſecundum. b. Tho.cxxxij. licet aliqn̄ poſſit eſſe mortale. Perſuacdi ſunt igit̉ tales ad dimittendum opera ⁊tionem talium vanitatum: non tn̄ cogegationem abſolutionis. Dubia .n. in meſunt interpretanda: exͣ de re. iurꝭ. eſtote. De.§. xIIII.vſu ornatꝰ dicet̉ īfra ti. vi.De arte hiſtrionatu⁊ de factione inſtr̄oꝝ muſicoꝝ ⁊ vſu eoꝝ. Sciecẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ. ꝙ ars hiſtrionatus deſe eſt licqꝛ ordinat̉ ad recreationem ⁊ ſolatium hoīexhibendum qd̓ neceſſarium eſt vite humabus ⁊ modis oportunis: ⁊ a perſonis laicis: alia