Titulus .I.

diuidūtur bona ideſt facta diuiſione cedit in ꝑteꝫalteri aliꝗd eoruꝫ que bona fide poſſidebant alienū: aut ꝓ ſuo vt cuꝫ quis inter multa que hꝫ ſuahabet aliꝗd alienum qd̓ credit ſuum. Dicit tamēHoſti. ꝙ iſte vltimus titulus .ſ. pro ſuo: nūqͣꝫ datcām p̄ſcribendi niſi aliquid ſuꝑioruꝫ pretendat̉C. de vſurꝭ. l. celſus. Sed cū extra de p̄ſcriptō. adaures. ⁊. c. vltꝭ. nil dicatur de titulo nō videtur ꝙrequiratur: ſed ſufficiat bona fides ſoluꝫ. Io. anſuꝑ dicta regula poſſeſſor breuiter dicit ꝙ ſi iuscōe vel p̄ſcriptio non eſt ꝯͣ poſſeſſorem ſufficit bona fides: alias neceſſe eſt allegare titulum ⁊ probare niſi allegetur p̄ſcriptō tanti tꝑis cuius ꝯͣriūnon ſit memoria: extra de preſcrip. c. i. li. vi. In ſūma aūt ꝯfeſ. li. ij. ti. v. q xvi. dicitur ꝙ ſufficit hr̄e titulum verum vel preſumptum: ⁊ ideo ſoluunturmulta ꝯͣria ex eo. ti. c. de quarta. Et ſubdit Guil.ꝙ p̄ſumptionem de iuſto ti. ſemꝑ hr̄e pōt ſecuraꝯſcīa quanti nihil probabilitatis innoteſcit de ꝯͣrio. ¶ Quartuꝫ qd̓ reꝗͥritur eſt ẜm Rai. ꝙ res ūſit vitioſa. Et dicitur res vitioſa ſi eſt furtiua velvi poſſeſſa quā non ſolum fur vel raptor: ſꝫ necvllus alius qͣꝫuis ab eis emerit: vel al̓s bona fideacceperit preſcribere pōt vel vſucapere: ⁊ hoc niſivitium purgatum fuerit loco iſtius qͣrti. Poſti. eGoſ. dicūt ꝙ oportet ꝙ ſit res p̄ſcriptibil̓. Ponūtautem Rai. Hoſti. ⁊ Goſ. in ſummis multa eſſe q̄p̄ſcribi non pn̄t. Et in criminibus nullo tꝑe p̄ſcribi pōt: ſed potius ex diuturnitate tꝑis augentiextra de ꝯſue. c. fi. xxxiij. q. v. qd̓ deo. Item cōtreobedientiam viſitationem procuratiōem que debetur rōne viſitationis p̄ſcribere non pōt ſubditꝰexͣ de p̄ſcrip. cum non licet: exͣ de cenſi. c. cū inſtantia. Itē eccl̓ie ⁊ cet̓a ſacra loca: nec nō decime ⁊ pͥmitie ⁊ oblationes nullo ture pn̄t a laicis poſſideparochiarū vel dioceſum vel qd̓ adheret limitipſcribi non poteſt: ſed bn̄ limes predioruꝫ. xvi. q.iij. licet. Item publice penſiones ⁊ fruitiōes agrorum non p̄ſcribūtur a colono. Item liber homoxvi. q. iij. §. poteſt. Item reſpublice q̄ ſūt in vſu populi romani vel aliaꝝ ciuitatum vel platee: pōteꝫaque ductus: riue: ⁊ hiꝰ: nec in toto nectu parte hͦp̄ſcribuntur. ff. d̓ vſuca. l. vſucapio. His quatuorcōditionibus ꝯcurrentibus rem alienam p̄ſcriptam cū bona ꝯſcīa ꝗs pōt poſſidere ẜm Hoſti. Ioan. ⁊ quaſi oēs. Nam iure humano diſtincte ſūtpoſſeſſiones: ⁊ res apropͥate: di. viij. quo iure. Etius ſic diſponit ꝙ illud qd̓ pͥus erat alienum efficiatur ſuum iure p̄ſcriptionis. Si quis v̓o habetſuꝑ hoc ꝯſcīam ſcrupuloſam ad ꝯͣſilium ſapiētisdeponere debet: ꝙ ſi nō poteſt d̓ponere reſtituat⁊ nullo mō teneat ꝯͣ ꝯſcīaꝫ: qꝛ edificat ad gehennam. xxviij. q. i. §. Ex his itaqꝫ. De p̄ſcriptiōe quoad ꝯſcīam ſic dicit Anto. de bu in. c. qꝛ pleriqꝫ. deimmu. eccle. Preſcriptō aūt eſt mere odioſa que.ſ. ſolum eſt fundata ex negligentia non petentis

vt ī p̄ſcriptiōe. xxx. ānoꝝ ⁊ hiꝰ. ⁊ tn̄ in preſcribentedeeſt bona fides: ⁊ ſic talis tenet̉ reſtituere ī foroꝯſcīe. Aut p̄ſcriptio non eſt mere odioſa: qꝛ .ſ. nōeſt fundata ſuꝑ pura negligentia eius ꝯͣ quem p̄ſcribitur: ſed ſuꝑ terminis p̄ſcribentis ⁊ titulobona fide: ⁊ tunc qꝛ tales p̄ſcriptiones ſunt īducte ꝯtra naturalem eꝗtatem: ſꝫ propter bonum etequum publicū ſic taliter p̄ſcripta non tenetur p̄ſcribens reſtituere: ⁊ hoc tenent cōiter canoniſtoin. c. vigi lanti. exͣ de p̄ſcrip. Et in regula poſſeſſorde reg. iurꝭ. in. vi. theologi tenent ꝯͣrium: ⁊ ſic reseſt in dubio. Satis eque dici poſſet ꝙ ſi acquirirem titulo lucratiuo ꝯſulendum eſt ei ꝙ reſtituat vbi nullam fecit expenſam. Sꝫ ſi titulo non lucratiuo: tūc ſi ꝯtra ignorantem ⁊ non ſagaceꝫ: cōſulatur vt reſtituat. ſi ꝯͣ ſagacem: ꝯſulatur vt n̄reſtituat niſi raſarcito p̄cio ⁊ expenſis meliornis: qꝛ hoc dānum ē paſſus propter negligēteius cuius erat res in non recuperando: hec illeRai. āt dicit ſimpliciter tali ꝯſulenduꝫ ꝙ reat. Ꝙ. ſi talis nollet acꝗeſcere: nō audet illi ⁊ſecuritatem ꝙ ſit in ſtatu ſalutis: nec audet p̄ciſediffinire illum eſſe in ſtatu dānandoꝝ propter iura que hoc ꝯcedunt: ⁊ ſic ſeruat̉ vbiqꝫ. Sꝫ Inno.Hoſti. Io. an. Ber. Goſ. Monal. Ul. Guil. Geral.Io. de rip. ⁊ La. ſimpliciter dicūt licite poſſe poſſidere taliter p̄ſcripta .ſ. concurrentibus dictꝭ circūſtantijs: ⁊ ſic cōiter tenetur. Quot autem mōisinterrūpatur preſcriptio naturaliter vl̓ ciuiliter⁊ quando requieſcit aut non currit: vide in ſumma confeſ. li. ij. ti. iiij. q. cxxij. ⁊ ſe. Ibi dicitur ꝙ ſecūdū Rai. īterrumpitur preſcriptio duobꝰ moīs.ſ. ciuiliter ⁊ naturaliter. Et ciuiliter tribꝰ modis.¶ Prīo ꝑ libellū pͥncipi oblatū ⁊ hoc valet ī ānalibꝰ actionibꝰ que ꝑ hoc ꝑpetuant̉. Et ẜm glo. dicūtur ānales actiones: que vltra ānum non durāt:¶ Scd̓o interrūpitur p̄ſcriptio ꝑ querelā iudicifactam ⁊ ſecuram rei ꝯuentōem: ⁊ hoc in omnibꝰactionibꝰ. ¶ Tertio ꝑ litis ꝯteſtatōeꝫ: ⁊ hic modusin oībus actionibus valet. C. de p̄ſcrip. xxx. āno. l.fi. Idē ꝑ oīa eſt in quaſi litis ꝯteſtatōe: pone exēplum extra vt li. non ꝯte. qm̄ vltra mediū. Exͣ iudiciū ēt ciuiliter interrūpit p̄ſcriptio. v. modis.¶ Primo mō ꝑ ſolutōem vſuraꝝ debite pecūieNā ſolutio vſuraꝝ vt dicit glo. interrūpit p̄ſcriptiōeꝫ ſuꝑ debito ꝑ quotquot ānos creditor ceſſꝫa repetitōe debiti. Interrūpitur ſcd̓o ꝑ ſcd̓aꝫ cautiōem factā a debitore. C. de p̄ſcrip. xxx. āno. l. cūnotiſſimi. ¶ Tertio interrūpit̉ ꝑ ꝓteſtationem cinō pōt ꝓcedere aliqua cā īpeditus: exͣ de offi. orc. paſtoral̓. ⁊. xvi. q. iiij. §. pōt. Iſta ꝓteſtatio ſecūdūglo. pōt fieri corā ordinario iudice: vel ēt corā publicis ⁊ honeſtis ꝑſonis. ¶ Interrūpit̉ quarto ꝑdenūciatōem factam colono .i. ꝑ citationem factade parendo iuri coram iudice ſuꝑ re quā poſſidꝫnoīe alieno: extra vt li. non conteſta. qm̄. Quītointerrumpitur ꝑ ſynodalem proclamationem: vtcum ſacerdos in ſynodo vel concilio ꝓuinciali: