Titulus. I

accipiunt de cōi lucro ſine ſcitu ꝯſocioruꝫ vt ſibiretineant non eſt dubiuꝫ oēs hos mortaliterꝭ peccare. De his plene infra in. c. de furto. qꝛ p̄ceptuꝫdn̄i faciunt quo prohibet̉ furtum. Un̄ et dominꝰinter peccata que coinquinant hoīem .i. maculāaīam: qd̓ ꝓpͥe non facit niſi pctm̄ mortale ſecūdū.b. Zho. in. iiij. ponit exp̄ſſe furta. hec ſunt inquitque coinquinant hominem. Math̓. xv. Hoc etiāpatet ex eo qd̓ dicitur Zacha. v. Hec eſt maledictio que egreditur ſuꝑ faciem oīs terre: qꝛ om̄isfur ſicut ibi ſcriptum eſt iudicabit̉ .i. ꝯdēnabiturNullus aūt condēnat̉ ſecundum iudicium diuinum niſi pro mortali ſcd̓m. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxvi. arti. vi. Qui igitur furabatur ait apl̓s iam nō furet̉ſed magis oꝑetur manibus ſuis: vt habeat vndeneceſſitatem tribuat patienti: ⁊ etiā vt poſſit reſtituere ablata ad que tenet̉: qͣꝫtum poteſt: alias nōpoſſꝫ digne penitere vt dicit Aug. xiiij. q. vi. ſi resSed ſi quis auferret alteri aliꝗd: qꝛ illa re mavteretur: vn̄ dānum ei non ſequitur tꝑale: ſꝫ vlitas aīe: ſicut auferendo occulte fucum multeri:gladiuꝫ furioſo: pecuniam vel pānos luſori: ⁊ dilapidatori ⁊ hiꝰ: ne illa diſtrahat male: ſed ad vtiꝰlitatem domus ꝯuertat non malefaceret ſicut etRachel que furata eſt idola patrꝭ ſui Laban exhoc non rep̄henditur: qꝛ abſtulit illi occaſionemidolatrandi. Et hoc niſi ex ipſo facto ſequereturgraue ſcandaluꝫ alicuius. Si quis aūt auferreta diuite auaro vel vſurario vtande daret pauꝑibus non ꝑ hoc excuſaret̉ a furto: vt exp̄ſſe on̄ditAug. in quadam homel̓. Forte aliquis cogitet etdicit. Multi ſunt chriſtiani auari ⁊ cupidi nō habeo pctm̄ ſi illis abſtulero ⁊ pauperibus dedero.vn̄ illi nil bont agunt: mercedem hr̄e potero: ſedhiꝰ cogitatio diaboli calliditate ſuggeritur. Naꝫſi totum tribuat qd̓ abſtulit addit potius peccatiqͣꝫ minuat: hęc ille. xiiij. q. v. forte..§. III.Quantum ad tertiumvbi notabat̉ ꝑticipatio vſurpationis alienoꝝ ibi:currebas cum eo .ſ. eundo ad furanduꝫ. Curſusaūt importat affectum magnum ad ip̄m furtum.Dicit aūt Salomon ꝓuer. xxvi. Qui cū fure participat odit aīam ſuam. Triplex auteꝫ rō aſſignat̉quare furtum eſt pctm̄ grāde. ¶ Prima eſt quiaꝯͣ charitatem agitur que ꝯſiſtit in dilectione nonſolum dei: ſed etiam ꝓximi. Qd̓ auteꝫ ē ꝯͣ charitatem mortale eſt: cum per ea habeatur vita ſpūal̓are: ꝑtinet enim ad charitatem ꝓximi vt nō ſoluꝫꝗs velit ei bonum: ſed etiam ad hoc oꝑetur: ſed ꝑfurtum non oꝑatur quis bonum ꝓximo: īmo cōtrarium .ſ. nocumentum in rebus: ⁊ ſi paſſim ſibinuicem homines furarentur ꝑiret humana ſocietas: hec Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxvi. ar. vi. Secunda ratio eqꝛ furtum eſt ꝯͣ iuſticiaꝫ que reddit vnicuiqꝫ qd̓ſuum eſt: ꝑ furtum enum accipitur qd̓ ē alteriusqd̓ ſibi non debet̉ .ſ. auferenti: qd̓ autem eſt ꝯtratuſticiam eſt mortale. cum agitur non ſolum con

tra bonum alicuius: ſed etiam ꝯͣ bonum cōe: vn̄⁊ leges omnes puniunt furta grauiter: quia nocent bono cōi ⁊ ſecūduꝫ aliquas leges poſitiuasmunicipales morte puniuntur tales. Scd̓m aūtlegem diuinam puniebantur furta pena damniqꝛ debebat reſtituere quatuor oues pro vna: ꝗnqꝫ boues pro vno: vt habetur Exo. xxij. ⁊ hiꝰ. Tertia rō eſt: qꝛ in furto ꝯmittitur dolus ſeu frausdum .ſ. occulte accipit quaſi ex inſidijs vſurpando rem ꝓximi: ſed dolum ⁊ fraudem committervbi eſt notabile damnum proximi non eſt abſqꝫgraui pctō: p̄s. Uirum doloſum abhominabiturdn̄s. Eſt aūt mortale non ſolum cum furatur ꝗsqd̓ notabilis valoris eſt in ſe: ſed etiam cū notabile impedimētum ⁊ nocumētum eſt ei cui aufert̉:vt. xx. ſolidi in ſe parum ſunt: tamē pauperi multum eſt. Sed ſi quis in ſe parum quid aufert paratus ⁊ diſpoſitus actualiter multum auferre ſicommode poſſet furtum ꝯmittit: qd̓ mortale eſtUn̄ Hiero. Fur non ſolum in maioribus: ſꝫ etiāin minoribus iudicatur. Non enim qd̓ furatureſt: ſed mens furantis attenditur. xiiij. q. vi. c. fi.Qd̓ intelligitur cū intendit accipere etiam mualias ī minimis non propͥe furtum nec morteſt. Qd̓ autem dicitur ꝓuer. vi. Non grandis eſtculpa cum quis furatus fuerit: non propterea dicitur: qꝛ in ſe non ſit mortale: ſꝫ vt dicit. b. Zho. 22ᵉ. q. lxvi. arti. vi. duplici rōne. ¶ Primo propterneceſſitatem inducentem ad furandum que vediminuit culpam vel totaliter tollit cum .ſ. eſſꝫ extrema neceſſitas: vt dictum eſt ſupra. Un̄ qͣſi hārationem aſſignans quare non ſit grandis culpſubdit Salomon. Furatur enim vt eſurientē impleat aīam. ¶ Scd̓o propter ꝯparationem ad retum adulterij qd̓ vtiqꝫ eſt grauius: vn̄ morte punitur in lege diuina. Un̄ de fure ſubditur: ꝙ deihenſus reddet ſeptuluꝫ: qui autem adulter eſtdet aīam ſuam. Currit gͦ cuꝫ fure qui ꝑticipat cieo ī furto. Qd̓ vt notat Ugo. cardi. ſuper. v̓. ſupradicti p̄s. fit nouem modis contentis in his v̓ſibꝰIuſſio: conſiliū: conſenſus: palpo recurſus. Paticipans: mutus: non obſtans: non manifeſtansQuos verſus ponūt plures doctores. b. Tho. 2º2ᵉ. ⁊ in. iiij. Alb. ⁊ alij. Sed eoꝝ declarationem h.bes plene ī p̄cedenti. c. de rapina: qd̓ ſufficeret.alia predicatione ibi vide. Ideꝫ enim iuris ē participatione rapine ⁊ furti.¶ Capitulum. xv. de Furto: ⁊ de multis ſpecielſeu modis furti: ⁊ de inuentꝭ que ſibi retinentū⁊ de pignore: ⁊ de cōmodato: ⁊ d̓ depoſito: ⁊ de lecatione ⁊ ꝯductōe: ⁊ de p̄ſcriptōe quo .ſ. in his cōmittatur furtum vel aliud pctm̄.Urtuꝫ eſt cōtrectatio rei aliene mobilis et corporalisfrauduloſa inuito dn̄o lucrifaciendi