Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum XIIII.

ſe defendendum: fiſco nullum pedagium det̉: vt.C. de vectigꝭ. l. vniuerſi. vbi ꝯͣ veniens decollariidatur: qꝛ non exigenda ſunt niſi d̓ his que cāgociatōis ſeu mercimonij d̓feruntur. C. d̓ vecrigꝭ. ⁊ ꝯmiſ. vniuerſi. Nec. excuſat ꝯſuetudo ꝯͣriadum ſit irrationabilis ⁊ īiqua: ar. diſ. viij. ſi ꝯſutudinem. Ex his ſeꝗtur ꝙ fraudādo huiuſmōipedagia occulte portādo talia ⁊ non ſoluendo nōeēt pctm̄: dūmodo ceſſant ꝑiuria et mendacia etandala. Et ſi pedagiuꝫ ⁊ gabella ſumat̉ ꝓ eodēum ſeruatur de facto in ciuitatibus Luſcie .ſ.orentie ⁊ alijs multis: qꝛ de omnibus p̄dictisitur gabella: ⁊ cum dicta gabella ſit īpoſita ꝑciuitatis ꝑ modum cuiuſdam tallie ſeines ⁊ collecte pro expenſis fiendis ī vtitem cōitatis: Dicendum: ꝙ ciuitas exigens dictas gabellas ꝓ victualibus ſiue regatur ꝑ vnūucem: marchionem: pͥncipem: et huiuſmodie p pl̓res d̓ populo: vt pͥores ꝯſules: antianos⁊ huiuſmodi: ſi hn̄t ptātem leges ꝯdendi ⁊ impoectas: qd̓ eſt p̄ſumendū: ſi ex more anrquo hocucunt cuius memoria non extatī cōletur etiam poſſe imponere ſolutōeꝫdictarum gabellaꝝ ꝓ ſui adiutorio ⁊ defenſione:aliquis non poſſit facere legemoc eſt Imꝑatoris: vt notant Io. ⁊ſ. ij. lex. Spēalem tn̄ facere pōt: et in hoc.de iuſti. ⁊ iu. l. oēs ppl̓i. Sic etiā⁊ collectam ſpēalem facere ⁊ imponere poteſt prois neceſſitatibus: ⁊ ſi non generaleꝫ vt exactiorum ſine licentia pͥncipis: ꝗnīmo ꝑunicipalem que dicitur ſtatutuꝫ ſiue renatio apud quoſdaꝫ derogatus legi cōi: vt pin mareria dotium ⁊ ſucceſſionuꝫ ⁊ aliorum. Acqd̓ facit regula iurꝭ. Generi ꝑ ſpēm derogatur: d̓.vi. ⁊ ſic ſi gabella includatur ſub nomit idem non obſtabit ꝙ lex cōis ꝓpeat exigi pedlum: vel gabellam de victuals: ⁊ huiuiſmodi: qn̄ vel lex municipalis vel cōſuetudo p̄ſcripta habeat contrarium: cū ꝯſuetudo rōabilis: et p̄ſcripta tollat legeꝫ: vt exͣ de ꝯſue.c. vlti. Nec videt̉ irrationabilis ꝯſuetudo cuꝫ ſitneceſſarium ꝓ expenſis ſupplendis cōitatis ⁊ ciuitatis defenſione: quia omnes ciues debent ſeexponere ꝓ patrie defenſione. Reꝗritur aūtntia pͥncipis ad imponendum pedagiuꝫ: queetur fore obtenta ſi extat ꝯſuetum: nec ē meria in ꝯͣrium. Preſuppoſita igitur lnīa habitancipe: ſi gabella noīe pedagij ītelligatur: ⁊ ml̓nagis ſi gabella ſit non vt pedagium: ſꝫ vt colecta videtur ꝙ teneātur homines ſoluere gabelas de victualibus ⁊ quibuſcūqꝫ ⁊ ꝯͣrium faciēdoſit furtum: ⁊ tenent̉ reſtituere cōitati: vel ementibus eas: niſi iſta exactio gabellaꝝ fieret ab hisęnon hn̄t legitimum dn̄ium ſeu titulum iuſtificatum inibi: vel niſi illi ꝗ fraudauerant alijs impoſitionibus ⁊ modis vltra proportionem eēt grauati nimis: vel cum eſſent graues gebelle: ⁊ ſine

neceſſitate impoſite: ⁊ vtililate cōitatis: ſed ad nutriendum pompam ⁊ auaritiam aliquoꝝ pͥncipūvel ciuium. Alias ſolui debēt dicte gabelle: vt dictum eſt. Ad quod facit Aug. Pactuꝫ intelligentis ciuitatis ꝯſuetudine vel lege firmatum: nullaciuis aut peregrini libidine violetur. di. viij. quecontra mores. Capl̓m. xiiij. de Furto.Roieciſti ſermones meos retrorſum: ſi videbas furecurrebas cum eo: pͦs. xlviiij. vt dicit̉diſ. xxxiij. Omnes pſallentes quotidie deo repromittimus. In iuſtificatiōibus tuis meditabor n̄obliuiſcar ẜmones tuos: qd̓ quidem omnes chriſtianos obſeruare ſaluberrimum eſt: ſed p̄cipuehos qui eccleſiaſticam ꝯſecuti ſunt dignitatem.Hec ibi verba ſacre ſcripture dicūt̉ ẜmones dei⁊ iuſtificationes. Sermones quidem dei: qꝛ deꝰeadem verba locutus eſt ꝑ ſanctos ſuos: et quiadeum mentiri: vel falſum dicere impoſſibile eſtcum ſit ipſa veritas: ideo fermones ſui veriſſimiſunt. Un̄ chriſtus ad patrem. Io. xvij. Sermo tuꝰveritas eſt. Iuſtificationes aūt dicuntur: quia eaſeruata faciunt hominem iuſtum: ⁊ on̄dunt ī corſpectu dei ⁊ hominem. Un̄ de Zacharia et vxoſua Eliſabeth videtur. Lucꝭ .i. ꝙ erant iuſti āboāte deum incedentes in omnibus mandatis etiuſtificationibus dn̄i. q. d. ideo erant ⁊ on̄debant̉iuſti: qꝛ obſeruabant iuſtificationes dn̄i. Sꝫ huiuſmodi obliuiſcitur nec in eis meditatur: quianec ea ſeruat nec ea curat ſcire: ꝯͣ quos dicit dn̄sOſee. iiij. qꝛ tu ſcīam repuliſti: ⁊ ego te repellā. EGreg. Qui ea que dei ſunt neſciunt .i. mādata eia dn̄o neſciuntur .i. reprobantur: diſ. xxxviij. Contra quēlibet igitur hoꝝ inuehit̉ dn̄s dicens. Proieciſti ⁊c̄. vbi tria notauit.Primo redarguit obmiſſionem p̄ceptoꝝ in generali: ibi Proieciſti ⁊c̄.Secundo innuit vſurpationem alienoꝝ in ꝑticulari: ibi: ſi videbas furem.Tertio on̄dit ꝑticipationeꝫ hiꝰ vſurpationum ibicurrebas cum eo.Quantum ad primumcertum eſt ꝙ illud quod ꝓijcitur tanqͣꝫ inutile ⁊abhominabile a ſe elongatur: ⁊ qd̓ retro poniturvt non videatur ſic collocatur. Proijciuntur exgo ẜmones dn̄i qui ab obſeruatione eoꝝ ſe elonquitolunt ea ſcire: vt licentius ſeu liberius peccent ſine remorſu ꝯſciētie. Dicitur ⁊ Iob. xxj. Recede a nobis: ſcīaꝫ viaꝝ tuarū nolimus. Hi ſuntomnium peſſimi Item ſermones aūt dn̄i pͥmi etmagis neceſſarij ſunt decalogi: ⁊ in vno ipſoꝝ preceptorum dicit̉. Non furtū facies. Exo. xx. Noīe