Capitulū. VII.

Quid ſi cōmunitas velꝯfficiales hn̄tes curam de pupillis accipiant procōitate ip̄as pecunias rn̄dendo eis ad rōnem ꝗnqꝫ pro centenario. ℟. ꝙ ſi eis inuitis fit ſeu eisad quos ſpectat videt̉ ꝙ licite pn̄t illa. v. pro cētenario reciꝑe: qꝛ ꝓuidet ꝑ hoc indēnitatibꝰ eoꝝ exq̄ potuerūt emere poſſeſſiones vel tradere negociationibꝰ licitis vt diſpoſuit ſtatutū ⁊ non fecerūtvt procurarent per hoc vtilitatem communita.§. XXIIII.Quid de gerētibus ſeuprocurantibꝰ negocia ſtipendiarioꝝ .ſ. recipiendopagas pro eis ⁊ faciendo alia obſeꝗa: ⁊ cū hoc mutuando eis in neceſſitatibus ⁊ ꝓ eis recipientibꝰcertū ſalarium: nunꝗd eſt licitum? ℟. ẜm Lau. deridol. ¶ Quātum ad iſtd̓ ꝗdem qd̓ ꝑcipiunt talespropter laborē que gerunt in procurādo eorū negocia non eſt vſura ſꝫ licituꝫ. Sed qͣꝫtum ad illudqd̓ ꝑcipiunt propter mutuū qd̓ īpedūt ipſis ſtiijs: vſura eſt. xiiij. q. iij. vſura. Ꝙ autē prefaor dic̄ in pͥmo mēbro eſſe licitum videt̉ inteendū cū bellū eſt iuſtū. Nam ſi manifeſte ſit inū: illicitū vr̄: cuꝫ cooꝑat̉ malo ⁊ dat oꝑā rei ile: di. lxxxvi. c. facientis..§. LXV.Querendum eſt etiamꝗd iuris ſi ꝗs ī mutuādo pecuniā recipit aliꝗd inpignus mobile vel īmobile. Ad qd̓ dicendū ſi hͦfecit ad ſui ſecuritatem ⁊ nullū fructū intendit habere ex illo pignore: puta ꝗa eſt aliꝗd iocale nō ēillicitū: ſed ſi intendit reciꝑe vtilitatem aliquā exvſu illius pignoris rōe mutui: puta recipit domūin pignus: vel agꝝ vel equū vel veſtē: ⁊ fructū horum ꝑcipit vſura eſt:net̉ reſtituere p̄ciuꝫ vſusillius pignoris ipſi pirāti ſeu in ꝑtem ſortis cōputare. exͣ eo. c. i. Noͣ tn̄ ꝙ ſi iaicus tenet īiuſte aliuam poſſeſſionē eccl̓ie ⁊ īpignorat ip̄am poſſeſſionem rectori eccl̓ie illius licite ⁊ abſqꝫ vicio vſure: iſte rector poterit recipe fructus eiuſdē poſſeſſionis vltra ſortē ẜm Rai. ⁊ eſt caſus. c. i. exͣ. e. ⁊ rōeſt: qꝛ tunc non recipit clericus illud vt vſurā: ſedqd̓ ſibi debet̉. Et idē de poſſeſſione quā recipit laius ab eccl̓ia ī feudo. Dicūt ēt Hoſti. Io. an̄. et Io.ē ligꝭ. ꝙ idē eſt de poſſeſſione laici: qꝛ .ſ. ſi iniuſteinens pignora eā dn̄o illius poſſeſſionis ille lie facit fructus ſuos..§. XXVI.Sed quid cuꝫ quis recipit domū in pignus ꝓ centū mutuatis vſqꝫ ad anhͦ pacto ꝙ ſi nō ſoluit in termino ſtatuto cadebitum in ꝯmiſſum: ⁊ pignoratio cadet ī veſſtionem pōt ne iniuſte tenere domū illā pignoribligatā eo ꝙ nō ſoluit in termino cū tn̄ domusſatis plus valeat? Rn̄. ꝑ diſtinctionē: qꝛ aut mullas in illo āno recipit vſufructū domꝰ nō ꝯputānō in ſortē: ſed ꝓ ip̄o mutuo: aut non recipit vſu-

fructū .ſ. penſionē ī pͥmo caſu illicitū ē et vſura: exͣeo. c. i. vn̄ reſtitue̓ tenet̉ illā penſionē vel ꝯputareī ſortē: ⁊ ēt domuꝫ tenet̉ reſtituere nec pōt ſibi retinere elapſo termino: qꝛ ꝯͣctꝰ non tenuit: cuꝫ fueritvſurarius: ⁊ radice viciata nō pōt fructꝰ iuſti .ſ. lucrioriri: ar. i. q. i. vulnerato. Poterit tn̄ poſt terminū petere ītereſſe ſuū ſi dānificaret̉ ex carētia ſuepecunie. Sil̓r ſi dānificatꝰ ē in faciēdo illd̓ mutuūputa qꝛ oꝫ ip̄m acciꝑe ad vſurā ad mutuādū amico vel ꝑatus erat ex pecūia illa emere poſſeſſionēinuenta vel exponere licitis lucris: tūc poſſet pete̓intereſſe ſuū. ¶ In ſcd̓o caſu: cū .ſ. creditor non recipit vſufructu domꝰ cū ſuꝑfluitas valoris domꝰcedat ī debitoris pena ſuppoſita vtriuſqꝫ bona fide qn̄ ꝯͣctꝰ mutui ē celebratꝰ: licitū erit vt dictū eſtſupra de pena ꝯuentōali: ar. de arbi. c. dilecti. Et hͦniſi fieret ī fraudē vſuraꝝ: puta qꝛ extimabat mutuās illū n̄ poſſe ī termino reſtitue̓: ⁊ ſic inde illudplus valoris domꝰ ſibi lucrari: tūc .n. fraus vſureē. Secꝰ ſi hoc fec̄ ad cohercendā moraꝫ debitoris.Aduertēdū ēt ꝙ ſi a mutuāte ſub aliquo p̄cio vl̓lucro vltra t̓minū detentio mutui ꝯcedat̉: tūc eoipſo ꝯmittit vſurā: qꝛ ex tali ꝯceſſione potius ſortit̉ volūtarij mutui rōem qͣꝫ īiuſte detentōis: ad hͦde vſurꝭ. c. ꝯſuluit. Et hoc niſi illd̓ peterēt ī ꝯpēſatiōeꝫ dāni ſui qd̓ īde recipit: cū tn̄ libetius velletreciꝑe illd̓ mutuatū: ſꝫ ille n̄ pōt ſin̄ noͣbili iacturareſtitue̓. Sꝫ cū ſocer obligat genero ſuo poſſeſſionē aliqͣꝫ ꝓ dote filie: claꝝ ē et certū ꝙ n̄ teneat̉ dicigener ꝯputare fructꝰ poſſeſſiōis ī ſortē: vt dic̄ exp̄ſſe. c. ſalubrit̓: exͣ. e. cū .ſ. ſuſtīet gener onera mr̄imonij. qꝛ .ſ. eā ad domū duc̄ ⁊ nutrit. .§. XXVII.Queritur etiaꝫ. Utruꝫgener ſi nō recipiat pignus: ſed cautōeꝫ de numeranda dote certa die ⁊ interim recipit a ſocero expacto certos denarios: puta ad rōem. vt. ꝓ centenario: ⁊ hiꝰ: nūꝗd vſurā ꝯmittit? ℟. De hͦ ſūt varie⁊ ꝯͣrie opīones. Nā Io. an̄. ſuꝑ dicto. c. tenet ꝙ nōſit licitū ſꝫ vſura: quā opīone dic̄ Io. de ligꝭ. ꝓ v̓iori ⁊ ſecuriori poſſe d̓fēde̓. Sꝫ Paulus de eleazatenet ꝯtrariū .ſ. ꝙ n̄ ſit vſura: rō ē ẜm ip̄m: qꝛ ex qͦ īfauorē mr̄imonij hͦ indultū eſt ad ſubleuādū onera eius: vt .ſ. gener ꝑcipiat̉ fructꝰ poſſeſſiōis pignorate a ſocero pro dote n̄ ꝯputando ī ſorteꝫ ſi ipſaꝫnutrit: ita ēt dꝫ iuuari ille alius. Et ad rōes q̄ poſſent fieri ī ꝯͣrium: qꝛ .ſ. decre. ſalubriter: ſolū dicitd̓ poſſeſſione: et qꝛ poſſeſſio ex ſui natura ē fructificabil̓: nō aūt pecunia? Rn̄det̉ ad pͥmā ꝙ papa q̄ſitꝰ fuit d̓ poſſeſſione ⁊ de ea rn̄dit. Idem rn̄diſſetſi fuiſſet qͣſitꝰ de pecunia. Ad alid̓ rn̄det̉ ꝙ ſic̄ necterra ex ſe fructilicat: ſꝫ cū labore hoīs: ſic ⁊ pecunia ſimul cum induſtria hoīs ⁊ hoc precipue cumeam intendebat tradere mercatoribus vl̓ emerepoſſeſſionem vel alio mō cuꝫ ea licite lucrari. Etqͣꝫuis etiā fructus poſſeſſiōis ſubſtant ꝑiculo ml̓tiplici ⁊ non ſic pecunia: tn̄ vt in pluribus ſic accidit ꝙ emolumentū ex ip̄a poſſeſſione recipitur.