Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

hn̄ti in electione: ſed malitioſe volenti eam īpedire ꝗs dat aliquid ne impediat dicit Rai. ſi nondum eſt ei ius acꝗſitum: puta qꝛ nondū eſt electꝰ:ſimonia eſt: ſecus ſi iam eſt ei ius acꝗſitum: exͣ eo.c. dilectus fi. Dicit aūt Guil. ſi tali hn̄ti aliqd̓ius in electione volenti īpedire ſimpl̓r ne fieretelectio aliqua: poſſet totum capitulū dare aliꝗd: hoc eſſet redimere vexationeꝫ ſuā. Sed poſſet dare ſi ille īpediret ne de iſto vel de illo fieret.Item quis eſt iſte excōicatus vel ſuſpenſus vl̓interdictus: ſi dat aliꝗd ſua abſolutione vel reſtitutione ſimonia eſt in dante in recipiente ſcd̓Pu. Hoſti. Ul. ar. i. q. i. c. nullus exͣ eo. nemo. Svbi ꝗs iniuſte eſt excōicatus ſuſpenſus vel interdictus ſi dat aliꝗd ſua abſolutione vel pro reſtitutione ſui officij bn̄ficij vel cōionis ẜm Hug. xvi.q. vij. decimas quas in glo. Hoſti. ſimonia eſt exparte recipientis pecuniā non ex ꝑte dantis: namdans nullum ius acꝗrit: ſed dat vt acꝗſitum retineat: qd̓ licet: ar. i. q. lij. queſitum. Guil. tn̄ dic̄ etiādantem eſſe ſimoniacū: dꝫ enim recurrere ad ſuperiorem. Item ſi ꝗs dat pecuniaꝫ querenti facēeuꝫ remoueri ab officio bn̄ficio qd̓ iniuſte etcanonice obtinuit vl̓ iniuſte detinet ne hoc faciatſimonia eſt in vtroqꝫ. Sed ſi iuſte acꝗſiuit ter īiuſte ꝗs vult expellere licet redimere vexonem ſuam. Et in dante ꝗdem non eſt ſimonia: ſꝫin recipiente pro hoc pecuniam ẜm Tho. Itē ſcd̓ꝫGuil. ſi eccl̓ia mea vel p̄benda me remoto alterifuerit aſſignata: ſi pro pͣcio eaꝫ recupero vel redimo ſimonia eſt. ſiue iuſte: ſiue iniuſte fuerim amotus alius inſtitutus. Sꝫ bn̄ licet ei tueri ius ſuū probare ſi pōt iniuſtā eiectioneꝫ vt ſibi reſtituatEt etiam ante pͥuationem liceret iuſte tenet re.§. XIIII.dimere vexationem ſuā.De locatōe vel conductione in eccl̓ijs bn̄ficijs vēditionibus fructuū Noͣ pͥmo nec ep̄i nec archidiaconi nec alijlati pn̄t cōmittere vices ſuas ſub annuo cenſu: exne p̄la. vi. ſu. c. i. ij.. iij. Cum enim tale ius ſit ſpūale non eſt dubiū pro eo aliꝗd dare vel recipereſimonia eſt. Sed ep̄s ꝑmittat alicui pure ſimpliciter vices ſuas: tali vicario cōſtituat ſalaruꝫnon eſt pctm̄: ſed potius ad hoc tenet̉. xij. q. ij. charitatem. Et vt dicit Hoſti. Sicut ꝯmiſſione iuriſditionis non licet recipere certam pecunie qͣꝫtitatem ita multo minus licet reciꝑe quotam .i. patem ꝓuentus. Noͣ ſcd̓o ſcd̓m Hoſti. p̄latꝰ verector eccl̓ie p̄ſbyteris illis quos ipſe ꝯducit velloca fructus eccl̓ie ꝯmittere pōt etiā curā aīaruꝫdn̄o gratis: et ſine pactione aliqua interuenienteauctoritate ep̄i: exͣ de offi. vica. c. ad hoc. Sine auctoritate ep̄i īminente ꝓfectōe neceſſario poſſetmitti ad modicū tp̄s vnū videlicet vel paucos dies: ſꝫ diu. io. q. i. totū: qꝛ nec peregrinari pōtſine lnīa ep̄i: de ꝯſe. di. v. c. non oportet. ſi pecunia ꝯmitteret vel locaret ſimonia eſt. Noͣ ter

tio p̄latus vendit oēs obuentiones eccl̓iemodū iuriſditōis tranſit alijs niſi fuerit exempta iuriſditio: ſe tn̄ iuriſditō vendi pōt nec dꝫhoc ſcd̓m Hoſti. Noͣ quarto. ſcd̓ꝫ glo. c. ij. neprela. vi. ſu. p̄latus iuriſditionē non ſolū ſpūalemīmo tꝑalem tm̄ vendēs ſimoniā ꝯmittit. Quoddictū glo. vt dic̄ Anto. de bu. intelligendū eſt de iuriſditiōe tꝑali quā ꝗs hꝫ ab eccl̓ia que iudicaturꝗd ſpūale: vnd̓ reſpectu eius a quo ipſa iuriſditiohꝫ dependentiam pōt iudicari ſpūalis vel ānexaſpūali: vn̄ non miꝝ ſi ip̄am vendens ꝯmittit ſimoniam. aūt dicūt Inno. Hoſti. ſuꝑ. c. i. eo. ti.vendens iuriſditionem tꝑale ꝯmittit ſimoniālicet al̓s grauiter peccet: intelligit̉ de iuriſditionetꝑali qua ꝗs hꝫ a ptāte tꝑali que nec reſpectu ſueeſſentie nec acceſſorie nec d̓pendentie pōt iudicari ſpūalis: ibi ꝯmittitur ſimoniā vn̄ p̄latꝰ ſihr̄et tꝑalem iuriſditiōem in feudum a pͥncipe ſeudn̄o tꝑali: ſi vēderet ꝯmitteret ſimoniā quāqͣꝫgrauiter peccaret. Noͣ ꝗnto loco tibi eccleſiam meā ſis p̄ſbyter locas oꝑas tuas vt tibiofficies habiturꝰ ibi al̓s aliqua iuriſditionemnon ꝯmittis ſimoniā: ar. xij. q. ij. c. charitatē. Et ſecundū Guil. hoc hꝫ locum ꝓpͥe locatio ꝯductio: ſꝫ p̄ſbyter dꝫ gratis facere officiū: ille gratꝭexpenſas. Porro ſcd̓m Goſ. ſi locatio fiat vltrapus vite locantis: valet vltra: qꝛ clericus ī bn̄ficio ꝯꝑat̉ vſufructuario ſ. eſt niſi ad vitā. xvi.q. vi. illud. Noͣ ſexto ẜm Inno. locatio fitvltra tp̄s vite locātis: ſiꝗdē ſit facta noīe eccl̓ie etvtil̓r ſucceſſor tenet̉ ad illā: exͣ de ſolu. c. i.. x. q. ij.hoc hꝰ. Si autē locatō eſt facta noīe ipſius cuiuseſt eccl̓ia intendebat eccl̓iam obligare: tenet̉ ſucceſſor: ſꝫ ſi ꝯductor ſiue ēptor iaꝫ aliꝗd ſoluit: tūc ẜꝫ Hoſti. tenet̉ ſucceſſor hr̄e ratū ī qͣꝫtuꝫ pecunia v̓ſa eēt in vtilitatem eccl̓ie. Noͣ ſeptīolicet rector eccl̓ie poſſit qn̄qꝫ locare vltra tp̄s vite: nūqͣꝫ tn̄ pōt canonicus vltra vitā ſuā locare prebendā ſuā. Noͣ octauo clericus licite pōtdere fructꝰ bn̄ficij ſui ad modicū tp̄s: exͣ ne prela.vi. ſu. e. ti. Ad totuꝫ aūt tp̄s venditor tenet bn̄ficiuꝫ vende̓ qͣꝫuis ſit honeſtū: tn̄ eſt prohibi: ita tn̄ nil ſpūale interueniat ī tali veditione:exͣ de re. ꝑmu. ad qōnes. pōt tn̄ gratis curā aīarūꝯmittere ei cui vēdit̉ fructꝰ. Noͣ nono ſi clericus vel religioſus vēdat panē oblatuꝫ in altaria ppl̓o vl̓ cerā alia ſibi data el̓yaliter fructꝰ decimaꝝ ꝯmittit ſimoniā: qꝛ ſpūalia ſunt: necī aliqͦ peccat ẜm Archi. ī roſa. dūmō de his vel dealijs vltra ſuā neceſſitateꝫ ſubueniat pauꝑibꝰ vttenet̉. xvi. q. i. qm̄. Et caute faciat ad ſcandalū ppl̓iremouēdū. xi. q. iij. int̓ v̓ba. Panē āt bn̄dictū vendere ſimoniacū ē ẜm Ul. ml̓to magꝭ ius ꝑcipien.§. CV.di decimas: qꝛ ē ſpūale .i. q. i.Dicto de contractibuscomprehenſis ſub nomine emptionis et venditionis in quibus ſepe cōmittitur ſimonia. Nūc