ſe abſcondit. bos vero cornibꝰ fortit̉ īpingitin arborē ꝙ ꝓprijs cornibꝰ ab arbore detineet ſic detentus venātoris iaculis ꝯfundit̉ etproſternit̉ et venat̉. Eſt aūt aliud animalſimile boui agreſti ſꝫ non ē tāte magnitudīsmaxime habet cornua multū alta ⁊ acuta cūquibus deicit arboe̓s ⁊ arbuſta ſed ⁊ ꝯcauaeſt quercus robora deponit vſqꝫ ad terrā quigraciā paſtus tandē caput ſubmittit interfrutices ſubtilia ⁊ ꝓlixa v̓gulta ſiue vimīahabentes quaꝝ ꝯplexiōe ⁊ adherēcia cornuabeſtie circūligant̉ ⁊ obligant̉. vn̄ diu luctasꝯtra illas ꝯplexas virgultoꝝ obuolucionesmagis ac magis ſe intricat atqꝫ ligat. cūqꝫdiu luctas ab illis ligaminibꝰ ſe nō expeditȳmo forcius ſe inuoluit pre indignacōe altemugit. cuius vocē horridā audiens venātorſcit beſtiā illaqueata fore ⁊ detenta. vn̄ ipſāſecure venabulis impetit et occidit beſtiamacerrimā in v̓gultis quā in nemoribꝰ ingͣnisinuadere nullatenus auſus fuit. ⁊ hāc beſtiāvocat phiſiologus aptaleonē Cuius dictis ſifides adhibenda eſt mirū videt̉ qualit̓ tamfera beſtia de virgultis ⁊ nemoribꝰ modiciscornua non exeūt que ciſdē cornibꝰ ingētesarbores deicit ⁊ pſternit Eſt preterea quedāſpecies bouis ſilueſtris quā ariſ. in li. viij.circa finē vocat borikur. ⁊ dicit ꝙ magnus ēſcd̓m ꝙͣtitatē tauri. ⁊ eſt ſimilis tauro. ⁊ hꝫcrines deſcendētes ad duas partes ſpiculaꝝſicut in equo ē videre. ⁊ eius pili ſūt magismolles pilis equi ⁊ breuiores. ⁊ crines eiusꝯtinui vſqꝫ ad oculos. ⁊ ē color eius v̓gensad rubeū colorē vel citrinū. ⁊ vox eius aſſimulả voci tauri. ⁊ hꝫ cornua aliꝙͣtulū īcuruataet in vnoquoqꝫ cornuū ſuprum capere poteſtmedietate menſure que dicit̉ bos ⁊ nō habetdentes ſuꝑiores ſicut taurus. nec crura eiusmultoꝝ pilorum et aſſimulant̉ lane ⁊ finditvngulas habens in pedibus duos ſotula reset cauda eius eſt breus reſpectu corporis. ⁊ipē cauat terrā ⁊ erigit̉ in cauādo ſicut taur⁊ habet durā cutē multos ictus pacientem. ⁊carnem habet valde dulcē. ⁊ qn̄ venat̉ fugitac quieſcit. ⁊ cū debilitat̉ pugnans proicitſterius per quatuor paſſus. et hoc facit qn̄timet Canes aūt venatici odorāt ſuꝑ ſtercus⁊ dū cixca talē odorē occupant̉ beſtia fugiēdoelongat̉ Item dicit ariſ. de vacca agreſti li.x ⁊ quādꝫ appropinquat animalis partusadu̓nabunt̉ ex eis multi. et prius ꝯgregabunt ſtercus circa ipſū ⁊ ponunt ſicut murūet hoc eſt aīal multi ſtercoris vt dicit ariſidem ⁊ eciam auicenna.¶ De baſi. iſcoP Aſiliſcus grece latine dicit̉ reguluseo ꝙ ſit vt dicit yſid̓. rex ſerpentūipſū em̄ videntes fugiunt ⁊ timenteciā ſerpentes ipſi. olfactu em̄ ſuo eos necatflatu et eciā aſpectu interimit omne viuumad eius ſiquidē aſpectum nulla auis illeſatranſit. et ꝙͣuis procul ſit eius ore ꝯbuſtadeuorat̉. a muſtelis tn̄ vincỉ quas hominesad cauernas deferunt in quibus reguli deliteſcunt. nichil em̄ ſine remedio ille parensomniū derelinqͥt vn̄ viſa muſtela baſiliſcusfugit quē illa perſequit̉ ⁊ occidit Eſt aūt inlongitudīe ſcīpedal̓ albis maculis lineatus.reguli aūt ſicut ſcorpiones arēcia qͦꝫ ſectāteset poſtꝙͣ ad aquas peruenerit ydrophoboset limphaticos faciuūt. intoxicant em̄ ipſasaquas et mortiferas reddunt eas. vocaturquoqꝫ regulus a m̄ltis ſibulis. nam ſibulisoccidit anteꝙͣ mordeat ſiue pungat. hucuſꝫyſid̓. li. xij. c. iiij. Pli. aūt li. viij. c. xxij. dicſic. apd̓ inquit heſperios ethiopes fons eſtqui a m̄ltis eſtimat caput tuli iuxta quē eſtquedā fera que catoblefas appellatur corporequidem modicā omnibuſqꝫ membris inerspregraue caput gerens ⁊ ſcmꝑ habet deiectūſuper terra. alias internectio eſſet humanigeneris. quia oēs qui eius viderint oculosexſpirarēt Eadē baſiliſci ſerpētis vis eſt quēſirena ꝓuīcia gignit. hn̄s in lōgitudīe magnitudinē. xij. digitoꝝ cadida ī capite maculavelut diademate inſignit̉. Sibulo os fugātſerētes nͨ fletū m̄ltiplici reliquū corpꝰ īpellitſꝫ celſus ⁊ erectus in medio gradit̉ ⁊ inceditdeficcat frutices et herbas exurit non ſolūfactu veꝝ eciā ſibulo ⁊ afflatū circūadiacēciaomnia deſtruit et corrumpit. tante eciā eſtvenenoſitatis et perniciei ꝙ tangentē ſe cumhaſta longiſſima ſinc mora interficit ⁊ conſumit. hunc muſtela domat ⁊ vnicit. Quiadeo natur⁊ nichil placuit eē ſine pari. morsitaqꝫ baſiliſci mors eſt muſtele. et tandemmors muſteledicit̉ eſſe fetor baſiliſci. ⁊ hocquidē in verū eſt ſcꝫ niſi muſtela paſtū ⁊ fricaciōe rute herbe ꝯtra talē mortiferū pͥmitꝰmuniat̉ vt dicit ariſ. eciā auicͣ. primo igit̉muſtela rutā herba ꝙͣuis amarā ꝯmedit. ⁊ſic v̓tuti ſucci herbe amae̓ nature hoſtē int̓repidā aggredi ⁊ deuicit. ⁊ ꝙͣuis baſiliſcꝰ irremedialit̓ ſit venenoſus ꝙͣdiu viuit in cineretn̄ ꝯbuſtus veneni maliciā ꝑdit. cuiꝰ cinisoꝑacōibꝰ alkimie vtilis credit̉ ⁊ maxime intnͣſmūtacōibꝰ mētalloꝝ. ¶ De botrace.Otrax q̄ rubea dicỉ genꝰ ē rane venenoſe habitās in terra ꝑit̓ ⁊ in hūorivt dic̄ pli. .xviij. ſenectutē .i. vetuſtā