valliculis quibuſdā diſtinctus. ⁊ cū quadārotunditate parū eleuatus ſed plenius eſtqͣdā carnoſitate humida interius ⁊ granoſuset ē arbor medicinalis cū fructu ſuo. Eſt em̄rubus frigidus et ſiccus ſcd̓m plat̉. vt dicitidem. Dicit eciā ꝯſtā. ſummitates eſſe eiusſtipticas ⁊ valere ꝯtra calidā apoſtemata ⁊vſturas. et ꝯtra rubores oculoꝝ ſi tinee eiuscū albugine oui ꝯterant̉ ⁊ apponant̉. ſuctuseciā turionū eius ⁊ tiniaꝝ valet eciā contradiſſenteriā cū aqua ordei. hucuſqꝫ plat̉. Defructus aūt eius vtilitate quere ſupra in lrāin de moris agreſtibꝰ. in terra ſterili creſcit⁊ ē optimū ꝯtra ortos ⁊ vineas munimentūnā ſua ſpiſſitudinē beſtias ⁊ tnͣſeuntes hoīesarcet ab ingreſſu. lepoꝝ ⁊ huiōi minutoꝝ animaliū eſt receptaculū. auiū in eo nidificanciūdefenſaculū ⁊ latibulū. nam ad hoc dati ſūtei aculei a natura vt eis quaſi cū mucronibꝰſe defendāt. ⁊ ideo manꝰ inuadenciū fructꝰſuos vulnerat ⁊ pungit. et ad ſua interioraaduerſarios ingredi non permittit. Rubuseciā vmbroſus eſt ⁊ obſcurus ſua denſitateſoli non ꝑuius. ⁊ iō colubris ⁊ alijs venenisreptilibus eſt amicus. et ideo a rubo diciturrubeta quedā rana venenoſa que rubos inhabitat ⁊ frequētat. vnde iuxta rubos dormirenon eſt tutum ꝓpter eius venenoſa vt dicit̉in hiſtoria ſuper exoDe rutaVta eſt medicinalis herba dicta eoꝙ ſit feruentiſſima. cuius duplex ēſpecies ſcꝫ agreſtis ⁊ domeſtica. etvtraqꝫ eſt feruidā ſed agreſtis magis vtdicit yſid̓. li. xvij. ca. vltimo. hanc venenisꝯtrariari et repugnare nuſtele docent. quepͥmo rutā ꝯmedunt ⁊ eius odore ſe muniūtet virtute anteꝙͣ dimicent cum ſerpente vtdicit idem. p̄mo muſtela vin rute noſcenspocius ipſius eſum inuadit ſecue̓ ⁊ interficitbaſiliſcū vt dicit pliꝰ. diaſ. ⁊ ꝯſtā. MultisIiquidē laudibus eam extollit pli. li. xx. ca.xxviij. fere pre cunctis herbis. dicit em̄ virtutem habere calidā ſcꝫ ⁊ fictam. ſtomachoconfortatiuā ſi ſepe potetur Item vim habetpartus mortui expulſiuā. et immundiciarūmatricis eductiuā ⁊ ꝯſūptiuā ⁊ per ꝯſequēspurgatiua. Item virtutē hꝫ humōīs venereiꝯſūptiuā. ⁊ per ipſius appetitus in maſculisrepreſſiua. qꝛ in eis incēdit ſiccitatē ⁊ calorēꝯplexionalē in maſcul̓ dominantē. ex quaꝝqͣlitatū intenſione deficcat̉ humor ⁊ ꝯſumit̉qui ſolet eſſe ī viris cauſa venerei appetitusin mulieribꝰ autē frigidis ⁊ humidis oꝑat̉ex cauſa ꝯtraria ꝯtrariū ſupradictis. decoctioeciā rute ſedat dura tormēta ventris ſi poteʳHec herba calida ſuper ventris regionē cathaplalmetur mūdat ⁊ iuuat pulmones ⁊pectora ab omni cauſa humida ⁊ frigidā mēbroꝝ ſpiritualiū infectiua. decocta cum oleovermes ventris necat. crudā comeſta acuitviſum. oculoꝝ caliginem diſſipat atqꝫ curatfluxū ſanguinis ꝑ nares eius ſuccus naribꝰīſtillatus deſiccat ⁊ ſedat. ꝯmeſta vel potatavenenis omnibus potenter obuiāt. ⁊ omniūvenenatoꝝ morſibus cū allijs ſale ⁊ nūcibusꝯtritis pariter curat mire. ſuccꝰ eius naribꝰinſtillatus a ficumate caput purgat. ⁊ epilenticos multum iuuat. dolorem dentiū eiusdecoctio releuāt. mēbra paralitica ad ſenſūreuocat. ⁊ poros pͥus clauſos deopilat. ventoſitatē inteſtinoꝝ potēter extenuat. ⁊ oēminteriorē dolorem ſedat. lippitudinē oculoꝝ ⁊ruborē cū cimino in aqua roſacea ruta mixtamundat mirabiliter atqꝫ ſanat Cuius odoroīa venenoſa de ortis fugant. et ideo plātat̉circa ſaluiā quā ſerpentes diligūt ⁊ bufonesvt eos fuget. De ruta quoqꝫ dicit pliꝰ. li.xix. c. ix. ruta vult ſeri in equinoctio autūpnali. odit hy emē frigidum ⁊ humorē. ſiccisgaudēt temporibus. terra latericia ac cinerevult nutriri. ⁊ cinis eius ſemīs debet miſcei̓vt careat erucis. multum rutatū bibebantantiqui romam ꝯtra venenū ⁊ alias multaspaſſiones. vim ſeminatiuā habet in ſeminein ſtipite in ſurculo ſū in radice. nā incuruatorami alicuius cacumine ſtatim fixa in terraradicatur et difficilime areſcit. amicicia eſtei cū fico intantū vt nuſꝙͣ lecior ꝯualeſcat ꝙſub ficu vel iuxͣ ficū. Itē dic̄ idē li. xx. errauitpitagoras qui putauit oculis noxiū eē rutāquia ſculptores ⁊ pictores ꝯmedunt rutamcauſa oculoꝝ et acuit̉ eoꝝ viſus. precaueantaūt grauide ne ꝯmedant rutam. quia ꝑtusinterficỉ cibo tali. contra profluuiū genitaledatur. ⁊ venerē crebro per ſompnia ymaginantibus. ſucco rute inuncti a ſcorpionibus⁊ araneis ab aꝑibus velpis non punginturet a ſuccō acutē qui eciā eſt venenū venenoꝝinficiuntur. hucuſqꝫ plinius libro viceſimo¶ De ſaltū ⁊ eius proprietatibus.capitulo. xiiij.Altus eſt vaſtus et ſilueſtris locusvbi arbores in altum exiliunt etcreſcunt. vt dicit yſid̓. libro. xiiij.Dicit eciā idem libro decioquarto. ſaltus ēdenſitas arborum alta vocata hoc nomineeo ꝙͣ exiliat ī altū ⁊ ꝯſurgat ⁊ differt a ſiluanā in ſilua creſcūt arbores plures ⁊ breuioe̓s⁊ ſpiſſius ⁊ intimus ſibi inuicē ꝓpinquātes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten