felicitas eſt. vn̄ ⁊ agerdicit̉ a paſcuis. quiaa diuiſoribꝰ agroꝝ vicinis paſcendi graciaeſt relictus ſicut alluuius dicitur ager. quēpaulatī fluuius in agrū reddit ſic ⁊ artiſſimus dicit̉ ager. quia a certis lineaꝝ m̄ſurisnon ꝯtinet̉ ſed arceʳ finis eius obiectu mōtiū ⁊ arciū ⁊ eciā fluuioꝝ Sic̄ ⁊ noual̓ agerdicit̉ primū ꝓſciſſus. ſiue qͥa alternis ānisvacat vt renouet ſuas vires. Noualia em̄ſemel cum fructu erunt et ſemel vacua ſinefructu permanebunt. Aliqn̄ eciā dicit̉ agerſqualidꝰ qͣſi excolidus ſic dictus. eo ꝙ a culturā iam exierit ſicut excōſul. eo ꝙ a ꝯſolatuiam diſceſſerit. Aliqn̄ dicit̉ ager vligmoſusideſt ſemper humidus. nam humidus dicit̉qui qn̄qꝫ ficcat̉. vligo aūt eſt humor terrenaturalis ab eo nunꝙͣ recedēs. Hucuſꝫ yſid̓.li. xv. ca. xiiij. Ager eſt igit̉ locus excercicijlaboris ⁊ ſudoris. nam cū labore ager excoliligone percutit̉. fodit̉. euertit̉. vome̓ aperit̉ſemine ſerit̉. raſtro tegit̉. rore ⁊ ymbre perfundit̉. ſpinoſis ſepibus circūdat̉ ⁊ munit̉hy eme gelu ⁊ frigore ꝯſtrīgit̉. in eſtate eſtuet caumate vrit̉. vere ſiue verno tꝑe colitur.in autūpno collectis fructibus iterato ꝓſcindiʳ vomere ⁊ ſic alternatis laboribꝰ ꝯtinuelaſceſſit̉.¶De predioRiediū ẜm yſid̓. dicit̉ quaſi preuidiūeo ꝙ ſibi a patrefamilias in oībuspreuidet̉. Et ē ꝓprie locus in quo apatrefamilias in medio agroꝝ ſuoꝝ domiciliū preparat̉. vel dicit̉ prediū. eo ꝙ antiquiagros quos bello ceperāt prede nomine poſfidebant vt dicit yſid̓.¶ De pratotuent̉. cui veteres romani nomē deRatū eſt cuius fenicopia armentaderūt. eo ꝙ ſit locus qui protinus ēparatus. quia culture laborē non requirit vtdicit yſid̓. Et iō talia loca dicunt̉ prata. qͥaad fenū et ad gramina ſunt parata. Prataſiquidē fluminibus. riuulis. ⁊ fontibꝰ irrigant̉. et ideo ꝓpter humoris habundanciāherbarū radicibus nutrimentū ꝯtinue miniſtrantē. herbis ⁊ floribus diuerſi generisdecorant̉. Et ideo ꝓpter vernantē et virentēquā pretendunt pulchritudinē pratā rideredicunt̉. Prata eciā ſuo virore delectāt viſūſuo odoe̓ afficiunt olfactū. graminū ſuoꝝ ſapore reficiūt guſtū. pratoꝝ herbe ⁊ flores melaꝑibus adminiſtūt. lactis copiā in armētis⁊ gregibꝰ gn̓ant ⁊ augmentāt. vulnera curātet ꝯtra diuerſos m orbos remediū preſtant.De deſertoEſertū eſt terre ſpaciū ſic dictū. qͥaab hominū frequentacione ⁊ habi-tacione deſerit̉. nec ab hominibus colit̉ necinhabitat̉ vt dic̄ yſid̓. Et hͦ ꝯtīgit aliqͦciēsꝓpter terre ſterilitatē ſiue ꝓpter aeris intēperiē. ſeu ꝓpt̓ aquaꝝ ⁊ fontiū defectibilitatēſiue ꝓpter hoſtiū vaſtitatē. vnde deſertū eſtincultū ſpinis ac ſentibus plenū. reptilibuset venenoſis aīalibꝰ peruiū. beſtiarū ⁊ feraꝝſilueſtriū domiciliū. fugitiuoꝝ ⁊ latrocināciūhabitaculum. terra ſitis et ariditatis. terraeſtus ⁊ ſqualoris. terra vaſtitatis ⁊ horroīsterra deuij ⁊ erroīs Nam in deſerto vie ſūtdeuie. calles et ſemite non ſūt trite. miriciset alijs fructibus infructuoſis conſite atqꝫplane. arenoſe. lapidoſe. puluerulente. fetulente. et alijs incommodis ītinerantibusplurimū oneroſe Et dicun̉ deſerta vt dicityſid̓. quia non ſerunt̉. vnde loca ſiluarū etmontiū que a ſemīe vacua deſerun̉ deſertanuncupant̉ Non minꝰ tamē deſerta dicunloca prius inhabitata ⁊ poſt caſu aliquo deſolata vt dicit idem.¶ De heremo⁂Eremus autem eſt inuia ſolitudo.apaucis niſi a fei̓s ⁊ beſtijs habitataVnde heremite dicuntur hominesdeſerta ſolitudinis appetētes. ſe ab aſpectuhominū ſequeſtrātes Dicit̉ hͨ heremus inper contrariū ab hereo heres. quia pauci ibiherent atqꝫ manent. Vel dicitur heremusquaſi herens humus. quia dura et ꝯpactaſolet eſſe terra. que heremus vel ſolitudo vſualiter eſt vocata In locis autem heremiticis⁊ ſolitarijs fere ſilueſtres. liberius ꝙ in alijslocis euagantur. ſecurius ꝯmorantur. Ibidem eciā ꝓpter nemoꝝ ſpiſſitudinē ⁊ ſiluaꝝmultitudinē volucres ſilueſtres dulcius modulantur. ibidem eciā nidificant ⁊ ꝯuerſanEt ideo ꝓpter ferarū multitudinem et auiūfrequenciā. talia loca quauis ſint ſolitariaaliquando a venatoribus frequentantur ibieciā aucupū laquei et recia ſepius occultant̉Taliū eciā locoꝝ habitatores pluribus laboribus exponuntur. nunc gelū. nunc eſtuexurunt̉. nunc rore. nūc ȳbre. nunc prumanūc niue ꝑfūdunt̉. raro niſi forſan a latronibꝰ vel venatoribꝰ inqͥetant̉. Et ideo locusheremiticus ꝙͣuis multū habet afflictionistedij et laboris. plurimū tamen optinet cōmodi ⁊ quietis.De antroNtrū ab atro eſt dictū. eo ꝙ atristenebris ⁊ horridis ē ſuffuſū vt dic̄yſid̓. Eſt em̄ ꝓpriū beſtiaꝝ in cau̓nismanenciū latibulū in quibꝰ latitātes predeinſidian̉. ⁊ iō ſpecus a ſpeculādo antꝝ dici