Nam in eius montibus ꝓpter paſcuaꝝ habund anciā innumerabiliū ouiū et pocoꝝ greges et armēta paſcebant̉ Apes eciā innumebiles in eiſdē mellificantes. herbarū ⁊ floꝝſuauitate dulciflua nutrieban Fructꝰ ⁊ fruges ꝓpter aeris temperiē et roris habundācia citiſſime ad maturitatē in illis montibꝰducebant̉ Aurū vel argentū et cetera metaſloꝝ genera in illis mōtibꝰ fodiebant̉ deut̓.viij. Fontes et flumina de venis montiū ſuperiꝰ ꝓgredieban̉ loca munitiſſima in illismōtibꝰ edificaban̉ fere ſilueſtres ſicut tigrides ⁊ leones in ill̓ nemoroẜ mōtibꝰ ꝯu̓ſabāDe montibus yperboreis ⁂Perbocei montes dicunt̉ mōtes ſcithie. eoꝙ vltra eos flat boreas vt dic̓ yſid̓. li. xiiij.Sūt aūt ẜm yſid̓. eundē. ca. iij. terre ſcithieplures locupletes inhabitabiles tn̄ plures.Nam dū in pleriſqꝫ locis auro ⁊ gēmis mōtes ſcithie effluāt. grifonū īmanitate rarusibi acceſſus hominū eſt. In illis montibusſmaragdi optimi ſūt ⁊ criſtalli puriſſimi deſcithie mōtibꝰ tnͣſmittunt̉. Sunt aūt ſilueaſpere ibi et maxime que īmanibꝰ feris ſcꝫꝑdis tigridibꝰ ⁊ pantheris ſūt replete. Ibieciā ſunt canes tante magnitudinis et tā inmēſe feritatis vt tauꝝ perimāt ⁊ leones premant ⁊ occidāt et maxime in albania ⁊ hircania que ſithie ſunt regiones que montuoſe ſunt et plurimū nemoro ſe:¶ De carmeloArmelus eſt mons iudee in qua eſtciuitas dicta carmelā. Et ē duplexcarmelꝰ. vnus in ſuꝑiori ꝑte contrameridis in qūo nabal legit̉ pauiſſe gregespͥmo reg. xxi. Alius eſt carmelus in inferioriparte terce reſpiciēs mare. vterqꝫ mons fertilis eſt in paſcuis fructibus ⁊ herbis.De libano.On̄s libani ē mons phenicis altiſſimus. cuius meminerūt ꝓph̓e. deiusdicit yſid̓.LIbnuncupat̉ vt dicit ieroniꝰ. Item moris eſtſufficiēcie ⁊ fecunditatis. Nam ꝓpter rorishabundanciā ⁊ pluuiaꝝ frequenciā herbishabundat precipuis paſcuis vberrimis etfructibꝰ optimis ⁊ maturis Et ideo in monte libani nutriebant̉ aīalia que offereban̉in templo. et in ipſius paſcuis fouebanturItē mons ea̓t eminencie ⁊ maxime ſublimitatis. qm̄ vt rabanꝰ ſuꝑ reg. dicit oēs aliosmontes illius regionis altitudinis ſitu libanus excedebat. Et ideo venientibꝰ tyrū perremotā valde maris nauigia ſe nauiganciūocul̓ efferebat ⁊ qͦs deberēt nauigantes petiportus ſua altitudīe oſtendebat vt dicit idēibidem. Itē mons erat indeficientis influencie et ſempiterne humiditatis. Nam ꝙͣuisſiccitatē preferret ī ſua ſuꝑficie nobiliſſimistn̄ habūdabat intrīſecus venis aque vt pyin puteis aquaꝝ viuenciū qui iuxta ſalomonis ſn̄iam in canticis. ſolent ꝯtinue cū impetu de libano emanare vt dicit̉ cant̓. iiij. qͣſipudeus aquarū ⁊cͣ. Itē mons ꝯfidencie ⁊ ſecuritatis. Nam in libano quieſcentes tutiſunt a venenoſis ⁊ ſerpentibꝰ quos ſua aromaticitate ⁊ v̓tute fugāt tā herbe ꝙ arboresibidē ꝯtinue ꝯcreſcētes Nā cedri ibi creſcētes ſuo odoe̓ fugāt oīa venēoſa ⁊ ibi venenoſa reptilia viue̓ nō ꝑmittūt vt dic̄ iero. Itēmons eſt pulchritudinis ⁊ amenitatis Nācedroꝝ ⁊ aliaꝝ virenciū arboꝝ mira ꝓceitasgraminū ⁊ herbarū ꝯtinua viriditas. auiūſilueſtriū canora ſuauitas. riuuloꝝ ⁊ fontiūmultiplicitas libanū amenū efficiunt ⁊ iocūdū. Item mons ē medicine et ſanitatis. ibiem̄ ſpecies aromatice creſcunt que ſūt ꝯtrain orbos īnumerabiles remedia ⁊ mede le. ibicipreſſi ⁊ oliue. quoꝝ liquores et reſine ſuntꝯtra diuerſaꝝ infirmitatū incommodā precipue medicine. Itē mons leticie ⁊ iocunditatis Nam in collibus libani creſcit habundācia vini optimi ⁊ precipue leticie ⁊ hilaritatis maxime inductiuū Itē mons honoriſ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten