eſt ⁊ formarū ſibi obiectarū repreſentatiuꝰEt ideo intuenciū facies apparēt in fontibꝰet reſultant. ⁊ tā tugarū ꝙͣ aliaꝝ macularūdeformitates ſe in aque fontane tnͣſparēciamanifeſtāt. Itē fons ē ſcd̓m qualitatē tꝑishyemis ſcꝫ ⁊ eſtatis ſue qͣlitatis īmutatiuꝰNā ſcd̓m macrob̓. in hyeme fons caleſcit ⁊eſtiuali tꝑe r̓frigeſcit. cuius racio ē. qꝛ calorin hyeme fugiens dominiū ꝯtrarij ſui. petitinteiora fontiū. ex cuius pn̄cia ⁊ ꝯculcacōneꝯtinua. ora fontiū calefiunt. In eſtate veroꝯtingit ex cauſa ꝯtraria ecōuerſo. Nam exdomināte caliditate in aere fugit frigiditasad interiora meatuū ⁊ venaꝝ fontiū Et ideoaque emanātes tunc tꝑis inueniunt̉ frigidiores Itē fons eſt ẜm ſitū ſue originis aqꝫad ſuꝑiora emiſſiuus. ita cm̄ alte in fiſtulisducit̉ ſicut orit̉ Si em̄ in mōtis vertice ſcaturit ad eandē altitudinis equalitatē in altitudīe in alio mōte ꝯduci ꝑ fiſtulas ꝯſueuitnec alcius niſi ꝑ violenciā de facili ducit̉ ꝙͣin ſuo ortu primo erūpere inuenit̉. Itē fonsꝙͣuis in ſuo ortu ſit paruulus tn̄ ꝓpter ſuāindeficientē emanacōem multoꝝ et magnoꝝfluuioꝝ ē origmalit̓ cauſatiuus Nullus em̄eſt fluuius quin ab aliquo fonte occulto velmaīfeſto oriat̉ vt dicit yſid̓. Itē fons ē aqͣꝝlacualiū ⁊ alias quieſcenciū melioratiuus ⁊quaſi viuificatiuus. qn̄ em̄ fōs eſt modicusſcaturit vel tnͣſit per magnū ſtagnū. aquasibi ſtātes efficit ſamiores. ⁊ eciā piſces degētes reddit ſimplicit̓ meliores Itē fons eſt avenis ⁊ meatibꝰ terre per qͦs tnͣſit. coloris ⁊virtutis ⁊ ſaporis receptiuus. vt dicit yſid̓.Et ideo fōtes nūc ſūt calidi. nūc frigidi nūcſulphurei ⁊cͣ. ẜm diuerſas ſcꝫ qͣlitates terreper quā tnͣſit vn̄ dicit yſid̓. li. xij. Eſt fōs inytalia cuius aqͣ ſanare oculoꝝ vlcea̓ ꝯſueuitItē eſt fōs in affrica cuiꝰ aqua voces canoa̓sfacit. Itē fons ē in boecia duplex. vnus em̄memoriā. aſt obliuionē inducit Itē in ethiopīa ē fons rubei coloris. ex quo qui biberitſtatī limphaticus erit. Itē in ſicilia duo ſūtfontes. quoꝝ vnus ſterilē facit. alter ſterilēfecūdat. Fons ē in ydumea quater in annomutans colorē. nā tribꝰ menſibꝰ videt̉ puluereus ac ſi eſſet cū puluere mixtus. tribusſanguineꝰ. tribꝰ viridis. ⁊ tribus limpidꝰhic fōs ab incolis fons iob nūcupat̉. Itemfons ē in ſiloa ad radices mōtis ſyon fluēsqui nō vniuerſalibꝰ aquis ſed certis diebꝰ⁊ horis ebullit Itē ī ſardinia ſūt fōtes calidiqui oculis meden̉. fures arguūt. nā cecitateeoꝝ facinꝰ detegỉ Itē in egipto dicūt eē fontēin quo faces accenſe extinguunt̉ et extincteaccendunʳ IItē apud garamātes dicūt fontēeſſe ita algentē de die ꝙ nō bibat̉ ⁊ ita ardentē de nocte ꝙ non tangả Hucuſqꝫ yſid̓.Ex quo pꝫ ꝙ fons ſapit naturā ſui fundi. nāſi dulcē ⁊ puꝝ habueit fundū ⁊ dulcis ⁊ puraerit aqua. ⁊ ecōuerſo ſi ſulphureus fuei̓t fūdus atꝫ limoſus ſulphur aut limū ſapit aqͣvn̄ ſi fōs in ſuo ortū ſit corruptus ⁊ vicioſustotū qd̓ inde effluxei̓t vicioſū ei̓t ⁊ corruptū¶De pudeo:⁂Vteus ē lacus defoſſus a potū dictꝰvt dicit yſid̓. de ſudoribꝰ em̄ terre ⁊cataractis orit̉ aque qꝛ ruptis terrevenulis inferioribꝰ aqua qͣſi fumādo euaporat. ex cuius euaporacōe aqua puteal̓ gn̓at̉vt dicit idē. Aqua vero putealis ẜm ꝯſt. int̓aquas ē groſſior ⁊ indigeſtibilior. tū ꝓpterterre ſalſuginem. tum propter eciam ipſiusquietē et ꝓpter nimia elongacionē ab aereIuxta fluuios autē aqua putealis de faciliinuenit̉ ⁊ illius aque ſubſtancia. ꝯplexioniaque fluuial̓ aſſimulat̉ Qn̄ vero puteꝰ fituixta puteū. ille qui ſitualiter eſt ꝓfundioraquā vicini putei minus profundi attrahit⁊ ī ſe recollige̓ ꝯſueuit. a terra aūt circūſtātiſaporē attrahit ⁊ ideo nūc ſalſā nūc dulcē ſeon̄dit Itē aqua puteal̓ frequent̓ corrupcōeꝫꝯtrahit qn̄ nō moue. ⁊ iō vt depure ⁊ ſubtiliet. neceſſe hꝫ vt ſepiꝰ moueat̉ ⁊ hauriat̉Qn̄to aūt terre viue ē vicinior. tanto aquaputeal̓ frigidior ⁊ dulcior coīter exꝑit̉ Itē inhy emē raro vel nunꝙͣ ꝯgelat̉ Nā per pn̄ciāaeris frigidi hyemali tꝑe calor frigori ꝯtrarius ad interiora putei repellit̉. ⁊ iō aqͣ ipſiꝰex yapoe̓ calido īmutata ꝯgelari p̄mo nō ꝑmittit. ȳmo calidior ī hyeme ꝙͣ ī eſtiuo tꝑeinuenit̉. Itē aqua puteal̓ ꝓpter ſitū eius inꝓfundo cū difficultate acquirit̉ ⁊ ſn̄ magnolaboe̓ ⁊ artificio vix haurit̉. ¶ De fluuioIuuius a fluēdo ē dictus. ẜm yſid̓.em̄ fluuius ē ꝑhennis fluxus quiaꝯtinue fluit. ⁊ niſi eius intercipiat̉origo. flue̓ nō deſiſtit Eſt igiʳ ꝯſiderae̓ ī fluuio. quo ad fluxū ꝑhēnitatē. quo ad ſitū ꝓfunditatē. qͦ ad motū circularitatē. ꝑ lōgiſſima eī terrarū ſpacia currere fluuiꝰ ꝯſueuitItē quo ad ortū ſiue ſuū orientale principiūet finalē terminū. amaritudinis qualitatēOmne em̄ flumen originaliter per occultosmeatus in capitibꝰ fontiū a mari exit. et ꝑmaīfeſtos tnͣſitus iteꝝ in mari redit vt dicgloſa ſuꝑ ecc̄i pͥmo. vbi dicỉ Omnia flumīaintnͣt mare ⁊cͣ. ibi dicit iero. Dicūt ph̓i aqͣsdulces que mari influunt. vel ardore ſolisconſumi vel ſalſuginis pabula eſſe maris.