Druckschrift 
De probrietatibus rerum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſi ꝑtim intra et ꝑtim extra ſit apoſtema. qͥadi cancer ad ſimilitudinē cancri. ſicut enimin cancro dorſū eminꝫ et brachia ſunt extēſalateribꝰª ita in hoc apoſtemate quidā tumorvice dorſi ramuſculi vero humoꝝ ſūt hīc indeexpanſi vice btachioꝝ. paulatī eciā ſerpitcorrodendo carnē neruos inſenſibiliter admodū cancri Vnde ſigna illius ſunt ingensduricia quia cum ſit mateia terreſtris melancolica multū eſt ꝯpacta. color eſt liuidusquia materia non eſt ex tota nigra. color eſtpaucus aūt nullus ꝓpter eius īſenſibilitatēqͥa materia duas habet mortificatīas qͣlitates ſcꝫ frigiditatē et ſiccitatē. corrodit aūtſuꝑ carnē ſuā et cōrrūpit vſqꝫ ad radices ne̓uoꝝ et eciam inficit ipſa que attingit ideomorbꝰ iſte peſtifer eſt duriſſimus ad curā. Inter iſta aūt corroſiua apoſtemata tal̓eſt ordo quia nolimetangere cancroſū ē apoſtema in facie corrodit paulatī ſed minusalijs. Cancͣ vero magis. ad huc magis lupmaxmie vero hiriſipila. fiſtula vero non corrodit ſꝫ putre facit īterius. carnē ſcꝫ ne̓uosꝯtrahit ad ſaniē et qn̄qꝫ corrūpendo neruosdiſſoluit oſſa. Accidit aūt freq̄nent̓ ex vulnere male cuſtodito qn̄ ſuppoſitū os ſani interficit̉ Vnde nutrimentū adueniēs in ſaniēꝯmutatur ſic quia rumpit̉ ſuꝑficies fluitaliqn̄ autē ꝯſolidat̉. aliqn̄ iterū rumpit̉ etſi fuerit multum inueterata vix curatur. Incircuitu autē vulneris ſepius multa orificiainueniunt̉ et oriunt̉. Habet em̄ fiſtula īterivulnus ꝓfundū. in ſuꝑficie vero anguſtumatqꝫ artū. Cancer vero ccōnu̓ſo. exterius vomultū patet interius anguſtat̉ et ideo difficilius ē ad curandū. Aliqn̄ naſcit̉ fiſtula exreumate ſiue vulnere p̄cedente. aliqn̄ ex apoſtemate male curato maxime qn̄ nimiū humectat̉ et fiūt diuerſa foramnā aquā diue̓ſi coloris emittencia modo albā modo citri. ſi foramīa in vnio loco claudūt̉ in alionaſcunt̉. Sunt alia apoſtemata ex oppoſita materia generantur et patet in antracequē ꝯſt. vocat carbunculū quia vrit vt carborit autē de materia valde furioſa et venenoſa et de materia ꝯpoſita qd̓ patꝫ lineas diuerſoꝝ coloꝝ. Habet enim virgulatā formāet ſuūt ibi qͥdā rubee linee ſanguinee. qͣdācrocee colerice. q̄dā ſubalbidē et fleumaticeq̄dam liuide melancolice. q̄dam flaue a ſalſo fleumate et ſic de alijs hūoribꝰ īn aturalibus. Signa autem antracis dolor intollerabil̓ arſura punctio in ꝓfundo in capite apoſte matis puſtula q̄dam oritur ſiue ficca p̄tēdens calorē atteſtantē humori domināti Invhcollocacōe autē v̓gultā formā diuerſoꝝ coloꝝlineis diſtīctū. videtur eciam qͣſi trahi addum qͦdām filo adherente ſuꝑficiei veſiceī medio. Ad curacōeꝫ itaqꝫ apoſtematū ſolētapponi in principio reꝑcuſſiua niſi materiafuerit furioſa et venenoſa vt in heriſipila etantrace. nam in talibꝰ ſūt apponenda reꝑcuſſiua ſꝫ pocius initigatiuā ne materia venenoſa r̓ꝑcuciat̉ ad īteriorā mēbra magisinferat nocumentū. deinde qn̄ apoſtema ē inſtatu ſolēt apponi ſolutiua. r̓mollitiua maturatiua. apto vero apoſtemate ſiue rupto etedūcta ſanie ī ſiſtēdū eſt mundificatīs tādēꝯſo idatiuis et bone carnis regeneratis. Adalia apoſtemata quoꝝ ſinthomata ſūt prioraad forciores msdicinas ꝓcedendū eſt ſicutꝯtra cancrū fiſtulā ꝯhuiōi. ibi ẜm materiāpeccantē paciēs pͥmo interius eſt purgādusdeinde localibꝰ remedijs īſiſtendū. ꝯtra cancrū vero vritiuis carnis mortue corroſiuiseſt vtendū. ꝯtra ſiſtulam deſiccatiuis ꝯſūptiuis ac ſaniei mundificatiuis que ſi nonſunt cyrurgie ꝯmittant̉. tucius enim vt aliqꝑticula corꝑis ſani corrupta vrat̉ vel p̄cidat̉ reliqua ꝑs in poſterū corrumpat̉. Contraapoſtemata vero venenoſa ſicut ꝯtra antracēcito caute remediū apponendū quia cito interficiūt niſi ſollerciꝰ ſuccurrat̉. Cōſiliū igit̉eſt vt in prīcipio ſi aliud impediat. fiatfleobothomia in eadē ꝑte in ꝓximiori frōteloci collocacionis. minuere enim in te oppofita in tali caſu non ē tutū ne māteria trahat̉ad corpus vel ad mēbꝝ nobile cum ſit venenoſa tūc neceſſe eſt vt tiriaca cum vino calido os offeratur ſuꝑ locū doloris liniat̉ ſi ꝓbata fuit tiriacā etverū fuerit anteꝙͣmateiā ficca venēoſam extrahꝫ et ita deſiccabit poterit ipſam pulueizare ad modumcineis et tunc recens eſt apponenda ſepiusdonec rumpat̉ apoſtema quo rupto eſttimendū ꝑiculū. Idē facit vitellū oui ſalepiſtatū et frequēter apoſtematī appoſitū. dolorē enim mitigat apoſtema rumpit vt dicit ꝯmentator⁂ De Vlcere65Icera dicuntur q̄dam veſicule que exintercutaneo humore ſepius ī corꝑevndiqꝫ oriunt̉ et vocāt̉ a ꝯſt. in fineviatici vlcera eo in ſuꝑficie cutis acumine humoris faciūt ſolucōeꝫ ꝯtinuitatis quoꝝmatei̓a eſt ſubtil̓ humiditatis ſanguinis velcolere ab interioribꝰ ad exteriora vi naturevel ſinthomatis vſqꝫ ad exteriorē corꝑis ſuꝑficiē demādandā talia vlcera cutē defedātpruritum et titillacionem in carne generāt