yſid̓. li. xi. ca. ij. Sūt autē cilia in ſubſtācianeruoſa ⁊ tenua ꝓpter facilitatē motꝰ quiaſuo motu ꝯtinuo aerē ītercidūt ⁊ ſic a leſione aeris exteriꝰ cuſtodiūt oculos ⁊ d̓fendūtHec cilia palpebre dicūt̉ qͥa palpitādo ſemꝑmouent̉. aſſidue enī ad inuicē ꝯcurrunt vtaſſiduo motu reficiant obtuitū vt dicit tamConſtā. ꝙͣ yſid̓. ſunt minute palpebre villispiloꝝ vt aꝑtis oculis ſi quid īciderit vel occurrerit r̓pellat̉ ⁊ īuolutis ipſis ſecurius ⁊ qͥcius dormiat̉. Itē vt aerē mediocrit̉ int̓cidēdo viuificēt ⁊ ſic̄ viſū ſerenū cuſtodiāt ⁊ ꝯſeruēt. hucuſqꝫ yſid̓. ca. ij. ſimͣͣ dicto Scd̓m cōſtan. aūt palpebre hn̄t pilos nō oīno rectosſꝫ ī extͣmitatibꝰ mediocrit̓ r̓flexos ⁊ hͦ īgemīata ē natura vt abiliꝰ ſe claudēt ⁊ forciusſi qd̓ īpedimētū occurre̓t ei efficacius obuiarēt Itē hec cilia in creſcendo d̓termīatā hn̄tꝙͣtitatē a natura. et ideo eoꝝpili nō ſe extēdūt nec creſcūt vt capilli ſꝫ determīatā hn̄tporcōꝫ. Et ideo ẜm ꝯſtan. palpebre non ſuntmolles nec poroſe ſꝫ pociꝰ dure vt pili creſcētes ſint duri ⁊ reflexi ⁊ nō minus ī creſcēdoſe extēdūt ſicut he̓ba creſcēs ī terra dura modica fit et erecta et nō illa que ī terra molliHas palpebras ⁊ cilia fecit natura vt eſſentcorꝑi ornamēta ⁊ oculis iuuamēta. Vn̄ dicitriſ. li. xij. ꝙ ōe animal generās ſolū habetpilos in palpebris. et omē animal qͣdrupesclaudit oculū ꝑ palpebrā ſuꝑiorē. Auis aūtloco palpebre habet ꝙͣdam cooꝑtoriū ad cūſtodiā ſenſus viſus et claudit oculū ꝑ telāꝙͣdam appropͥatā extremitatibꝰ oculorū. etquia natua oculi ē aqueā ⁊ humidā ⁊ īdigettali cuſtodia. Itē omnis auis claudit oculūpalpebra inferioi. Itē omne animal carēs palpebris ē debilis viſus vt pꝫ ī piſcibꝰ. leporibus et huiuſmodi vt dicit Ariſ. li. iiij.¶ Caplm̄ nonū de ſuꝑcilioꝝ ꝓp̓etatibus ⁂Vꝑcilia ſūt dicta eo ꝙ cilijs ſūt ſupͣpoſita q̄ ideo piloꝝ multitudīe ſūt veſtita vt ſint oculis iuuam̄ta ad depellendū humorē vl̓ ſudorē de capite influentēInterciliū vero ē illud mediū ſpaciū qd̓ ē inter ſuꝑcilia ſiue pilis vt dicit yſid̓. li. xi. ſūtaūt ſuꝑcilia cilioꝝ iuuam̄ta ẜm ꝯſtan. ne qͥdnociuū extrīſecus adueīat ꝓhibēcia ſunt ethōeſtācia qͥa nullus ſn̄ eoꝝ p̄ſencia decorat̉Habent aūt ſuꝑcilia ꝙͣdam vī latentē paſſiōꝫ anime īdicatiuā ẜm ariſ. quia cū fuerītſuꝑcilia recta ſicut linee p̄tendūt femineammolliciē vel anime leuitatē. Item ſuꝑcilia dimiſſa et minis preſſa vel dep̄ſſa ſignāt inuidū ſicut dicit Ariſ. li. i. Itē ſuꝑcilia eleuataet in pilis ſpiſſa aīoſitatē p̄tēdūt. de pauꝑab vca vero a pilis ⁊ oblonga timiditatē. Itemſi fuerīt ſpiſſa ⁊ longipili viſū ꝙ āmodo obumbratīa exceſſū caloris ſignāt Itē ſi fuerītm̄lte carnis ⁊ pauce piloſitatis ſenſū durūſigͣnt̓ ⁊ obtuſū ⁊ frigiditatē ī mēbris pͥncipalibꝰ dominātē. Itē ſi fuerīt pilis ſpoliata. āinteriorē ſignāt ſanguinis corrupcōꝫ vt patet in leproſis aut naturalis hūoris ꝯſumpcionē in ethicis et ſimilibꝰ. aut meatuū etviarū humoꝝ opilacionē vt patet in caſtratis. Et dicunt̉ ereſcere contra ſenectutē intātū ꝙ viſum impediūt niſi reſcindāt̉ vt dicitAriſ. li. iij. Itē dicit idem li. iij. in frequētantibꝰ coitū nimis cadunt pili ſuꝑcilioꝝ vel albeſcūt. quod quidē accidit ꝓpter humiditatis ꝯſumpcionē et ꝓpter defectū virtutis etꝓpter frigiditatis cerebri augmentacōꝫ. nānimia ſiccitas caluiciē generat. ſuꝑhumidāsv̓o frigiditas caīciē ītroducit ſic̄ ſupͣdem̄ ē¶ Capitulum decimū de fronte⁂Rons ab oculoꝝ foraminibꝰ ē nominata vt dicit yſid̓. Hec enī ꝙͣdamanimi ym agmacionē et iniciū mētisſua ſpecie exprimit dū leta vel triſtis ē. Secūdū autē veritatē eſſencialē frōs ē vt dicitꝯſtan. os ſemicirculare nec multū durū necmultum molle. quod ideo fuit neceſſariumvt eſſet temꝑatum ne lederet̉ vicinitas oculoꝝ. pelle autē extrinſeca tuta ē ad ſui defenſionē ad alioꝝ organoꝝ ſēſibiliū ꝯtinuacōꝫet ad tocius capitis decoracionē. tocius enſanimalis virtuoſitas potiſſime in fronte lucet. Frons em̄ vt dicit Philoſophus ſedeseſt verecūdie et honoris. et hoc quidē ē ꝓter vicinitatem ymaginatiue virtutis. eiusvirtute triſticia vel decencia leta l̓ indecēciaracionis iudicio ſubito deferunt̉ vbi vtiqꝫdiſcernunt̉. Frons itaqꝫ omniū neruoruma cerebro deicendenciū ad ſenſum ꝑficiēdūꝙ āmodo turris ē ⁊ d̓fenſaculū īfra cuius ꝯcauitatē deſcendūt nerui ad oīa inſtrumentaſenſuū inferioꝝ qͦꝝ mīſterio de oībꝰ obiectisſenſuū apud racōis domiciliū ſit iudiciū. Vn̄ẜm Gregꝭ. frons ē digniſſīa ꝑs capitis exterioris vbi īprimit̉ caracteris ngnū ſcꝫ ſignūiuſticīe ⁊ ſalutis vt ſigͣculū crucis qd̓ qͦndātn̄ erat ſuppliciū mō locū habet in frontibꝰimꝑatoꝝ. Frōs igit̉ bn̄ diſpoīta oīa p̄dictamaifeſtat. ſꝫ ſi fuit a mediocritate d̓generāsalia ẜm ph̓m pͥn oſticat ⁊ figurat. Dicit enīAriſ. li. i. qn̄ frons ſi fuit magna ſignat pōderoſitatē declinantem ad ſtulticiam. et qn̄ſit inter mediocritatem parua ſignat bonitatem virtutis. Sed quando nimis eleuatur et quaſi ī ſuperficie rotūdat̉ exceſſū ſigͣt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten