fidē ambulāti gratior. Ideo ſimpliciter hec ⁊ inepte: ⁊ vtita dicā pene vulgaria explicuiſſe contentor. At qm̄ huiꝰſanctiſſime rei innouatorē fratrē Albertum de ſarthianoex minoꝝ regula: ab his fratribꝰ audiui: viꝝ ſane diſcre-tū ⁊ in omni reꝝ diuīaꝝ ⁊ humanaꝝ doctrīa ſingularē: p̄-conēqꝫ magnū nomīs Ieſu xp̄i: ad illū ex ꝯſilio dictoruꝫpatruū poſt diſceſſū ex hac vita portādū curauimꝰ: vt ſicorrigi pōt illū corrigat ⁊ emēdet: ⁊ vt placuerit r̄formet.Si incorrigibil̓ videat̉: laceret ⁊ abſcondat. Nec te laboriſte grauabit dulciſſime pat̓: quin ſaltē aliqͥd ad aliorumedificationē de hoc ſancto martyrio tuo graui ſtilo ⁊ au-ctoritate ſolitaqꝫ charitate ꝯſcribas. Nec me vos alij chariſſimi dānare velitis rogo ꝙ plura loquar: onuſqꝫ grauealijs imponere videar: ⁊ digito illd̓ ꝯtingere nolim: ſed q̄corde firmiſſima diſpoſui: ne ſcādalū in me capiatis au-dite. Uidi prefatos patres in cōſtātinopolitana hac vr-be: qui ⁊ in eccl̓ia ſctī Petri q̄ latinis ꝯceſſa eſt ꝓ tꝑe de-gebāt. Uidit ⁊ illos clariſſimꝰ vir frat̓ Ioh̓es de Ragu-ſio ſacre theologie ꝓfeſſor de qͦ ſupra mētionē habuimAdmirabat̉ hic illoꝝ mores: humilitatē: religiōiſ amorē:zelū fidei: ⁊ alia qͥbus illi mirabilit̓ decorant̉: admirabar⁊ ego. Cogitabat hic prudētiſſimꝰ vir: ꝙ nō ſine grādi negotio tales viri huc applicuiſſent. Alloqͥtur illos: obtulitſe ⁊ ſua q̄ habebat: ⁊ in ꝯtingētibꝰ ꝓ poſſe fautuꝝ. Et (vtbreuit̓ ꝯcludā) illū nouerūt qm̄ vir optimꝰ: ſecreta om̄iaꝓpalarūt: ⁊ hͦ ſupremū ꝙ charitatiſ ardore cōmoti ⁊ martyrij deſiderio ad infidelium ꝑtes accederēt: qͦ audito renoua quaſi ꝑterritꝰ: pluſculū ſtupidus ſiluit: cogitauitqꝫītra ſe rem: ⁊ tandē opꝰ ſcīſſimū ꝯfirmauit ⁊ plurimū laudauit. Et vt deo placuit aliqua ſecretiſſima grece ſcribiilli fratres optabāt: q̄ cū prefato mgr̄o Iohāni narraue-rint: curauit ille vt tl̓ia ego ſcriberē: fidebat em̄ de me vtde filio ſuo: ⁊ qꝛ rem ex hm̄oi ſcripturaᵇ cognoſcere oportebat: ill̓ ꝯſentiētibꝰ oīa ſecreto mihi ꝓpalauit: qd̓ illicocor meū ꝑcuſſit: ⁊ tātomagis qͣꝫto a pueritia illud aliqua-
Iohānes deraguſio.