diſputare nō licet: ſed que a cunabuliſ ab eccl̓ie miniſtrisſuſcepi: colui: ⁊ adoraui: ꝓfiteri licet: ꝙ nō eſt datū nomēſub celo hominibꝰ in quo poſſint ſaluos fieri: niſi in nomi-ne Ih̓u xp̄i. Si diſputare placet ſtatuite tꝑs: ⁊ xp̄iane re-ligonis magiſtros accerſibo: qͦs ad vos ducā. Cū qͥbꝰ di-ſputare: ⁊ ab illis int̓rogare ⁊ informari poteritis: ⁊ de fi-de vt libuerit edoceri. Qd̓ tn̄ nunqꝫ aut raro ꝯtingere poſſe videt̉: cū illis de eoꝝ fide diſputar̄ minime ꝑmittatur.Nā ſcribit̉ in Alchoran xxxiij. ca. Tecū diſputare volē-tibus dic deū ſolū om̄es actus tuos agnoſcere: qͥ die po-ſtrema lites omēs ⁊ cōtrarietates diſcutiet. Et ca. cxvj.Homīes inquit īcredulos talit̓ alloq̄re: Ego quidē legēvr̄am atqꝫ ſectā minime ſequor nec vos mea. Igitur mihimea maneat vobiſqꝫ veſtra. Et xx. ca. minatur Moamēthdetrahētibus ſibi ac puniri p̄cipit: ait em̄ de ꝓpheta ma-le loquētes graui malo puniant̉. Et hec certe aſtutiſſimep̄uiſa illius ratio fuit: ne quis ſcilicet diſputādo ac diſqͥ-rendo falſiſſime legis ineptias facilit̓ vt eueniret ſequacibus miſeris oſtēdere poſſet. Ueꝝ hec nō timētes xp̄iani-rationibꝰ diuinis/ naturalibꝰ ⁊ moralibꝰ fidē ſꝑ approba-re ſunt parati. Nā fides nr̄a q̄ ſūma eſt ꝟitas in nullo na-turalibꝰ ꝟitatibus aut moralibꝰ repugnare pōt. Sed ali-is ſectis qꝛ ꝟitas acerba ē ⁊ inuiſa: ꝓpalari timēt quod-ammodo ⁊ aufugiūt: ⁊ maxīe huiꝰ tꝑis infideles: qͥ ꝟtu-tis omīs inexꝑtes vitā ſuā mortiferis voluptatibꝰ ducūt.Quare ſoli xp̄iani p̄dicatiōibꝰ: martyrio ⁊ miracul̓ ⁊ nonvi aliqua tꝑali: omniuꝫ nationū gētibꝰ xp̄i fidē ſuaſerūt:Qd̓ ꝓpheta in ſpiritu p̄uidēs ait: In omnē terrā exiuit ſonus eoꝝ: ⁊ in fines orbis terre ꝟba eoꝝ. Et Lactā. Deni-qꝫ nulla gēs tā inhūana eſt: nll̓a regio taꝫ remota: cui autpaſſio xp̄i/ aut ſublimitas maieſtatis ignota ſit. Sed hicvna incidit queſtio: an eūtes ad diſputandū cū infideli-bus de religiōe nr̄a quid aut qualit̓ locuturi et diſputa-uri ſint p̄cogitare debeāt. Et queſtionē ſoluere videturchriſtus dn̄s noſter qn̄ in euangelio Matthei dixit: Dum

Moameth.Lactātius.