AnaniasLucas.

infideles iſtos ille idem vel ſimilis interficeretur nō ideꝫimpleri poſſet. Si chriſtianorū illorū qui tūc erāt in fidefirmitudinē reſultaſſe dicis: quare ⁊ non iſtis idē hoc tē-pore eueniret? Si mentibus hominū ſtuporeꝫ ex hac ſuaſpontanea oblatione ille intuliſſet vt ad vere fidei inquiſitioneꝫ potuiſſent inde procedere: quid obſtat quandonunc ꝓ publica xp̄i nominis ꝯfeſſione hoc ideꝫ eueniat?Si confuſio infidelibus: ſi alioꝝ apoſtoloꝝ ad hoc idē ꝓ-ſequendū incitatio proueniſſet;: omnia et hoc tꝑe cōpleripoſſent. Poteras ergo rectius exemplū tuum ꝓſequi: acdicere Paulū ſemꝑ ꝓmptū ex ſe qn̄cūqꝫ ⁊ vbicūqꝫ ꝯtigiſſet pro laude ⁊ ꝯfeſſione publica nominis Ieſu xp̄i mor-ti ſe offerre. Nec vnqͣꝫ niſi zelo p̄dicationis ꝟbi dei: ẜm ꝙꝑ Ananiā p̄dixerat illi dn̄s: hͦ ꝑtimeſcebat. Quare feruore aliquādo in pericula ductꝰ ab alijs: ⁊ p̄dicatiōis amo-re magis qͣꝫ a ſe detinebatur: qui cupiebat quotidie diſ-ſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Unde poſt ml̓tos agones ⁊ p̄dicatio-nes magnas: quas iudeis ⁊ gentibus diuerſis in locis pe-gerat: ꝓponens hieroſolymaꝫ accedere: ſcribit Lucas ꝙcum eſſet in miletho mittēs epheſuꝫ vocauit maiores natu eccleſie. Qui cū veniſſēt ad eū ⁊ ſimul eſſēt: dixit eis:Uos ſcitis a pͥma die qua ingreſſus ſum Aſiā qualit̓ vo-biſcū ꝑ omne tempus fuerim ẜuiens dn̄o cū omni humilitate ⁊ manſuetudine ⁊ lachrymis: ⁊ cū tēptatiōibꝰ q̄ mihiacciderunt ex inſidijs iudeoꝝ: quō nihil ſubtraxerim vo-bis vtiliū quominus annunciarē vobis: ⁊ docerē vos publice: ⁊ ꝑ domos teſtificans iudeis atqꝫ gentibꝰ penitēti-am ⁊ fidem in dn̄m nr̄m Ieſum. Et nūc ecce alligatꝰ egoſpiritu vado in hieruſalē: que in ea vētura ſūt mihi igno-rans: niſi ꝙ ſpirituſſanctꝰ ꝑ omnes ciuitates ꝓteſtat̉ mihidicens: qm̄ vincula ⁊ tribulationes me manēt hieroſoly-mis. Sed nihil horū vereor dūmodo cōſumeꝫ curſū mei:⁊ miniſterium verbi mei qd̓ accepi a dn̄o Ieſu teſtificarieuāgeliū gratie dei. Hec ille. Ubi manifeſte potes colligere ꝙ dūmodo ꝑfeciſſet miniſteriū euāgelij ẜm ꝙ acce-

guo clap