fidem reduxit. Cū etem̄ hiſpaniā oēꝫ vuiſigothoꝝ gēs arriane perſidie poſſiderent: Herminigildꝰ rex filius liui-gilch regis vuiſigothorū ab arriana hereſe ad catholicāfidē: reuerediſſimo epiſcopo Leandro predicante ꝯuer-ſus eſt. Quem pater Arrianus vt ad eandē hereſem rediret: ⁊ premiſſis ſuadere ⁊ minus terrere conatuſ eſt. Cūqꝫille cōſtantiſſime reſpōderet: nunqͣꝫ verā fidē quā ſemelagnouiſſet ſe poſſe relinquere. Iratus pater eū priuauitregno: rebuſqꝫ omnibus expoliauit. Et cū nec ſic firmiſſi-me mētis virtutē emollire potuiſſet: in arta illū cuſtodiarecludens: collū manuſqꝫ illius ferro ligari iuſſit. Qui ſicligatꝰ terrenū regnū deſpicere: et forti deſiderio celeſtequerere cepit: ⁊ tanto ſublimius trāſeuntis mūdi gloriaꝫdeſpicere: qͣꝫto ⁊ religatus agnouerat nihil fuiſſe qd̓ po-tuit auferri. At ſuꝑueniente paſchali feſtiuitate: intēpe-ſte noctis ſilentio: ad eum perfidus pater Arrianum epi-ſcopum miſit: vt ex eius manu ſacrilege ꝯſecrationis cō-munionē acciperet: quem deo dicatus iuuenis vt debu-it exprobrauit. Quod cū pater audiuerit infremuit: ſta-timqꝫ ſuos apparitores miſit: ꝙ conſtantiſſimū dei cōfeſſorē illic vbi iacebat occiderēt. Qui accedentes ſecurē cūin eius cerebro infixiſſent: vitā corporis abſtulerūt. Sic-qꝫ martyris corpus cui nec defuere miracula iure a cūctiſfidelibus veneratus fuit. At ꝑfidus pater ⁊ paricida: pe-nitentia ductus hoc ſe feciſſe doluit: ⁊ cognita vera fide-ad quā timore ſue gētis ꝑuenire nō meruit ſuperueniēteegritudine defunctus eſt. Poſt cuius mortem alius filiſuus recardus in regno ſucceſſit: ⁊ non patrē ꝑfidū: ſꝫ fratrem martyrem ſequens: ab Arriane hereſeos prauitateconuerſus eſt. Et totā vuiſigothorū gentē ita ad verāfi-dem perduxit: vt nullū ſuo regno militare ꝑmitteret: quiregno dei hoſtis exiſtere ꝑ hereticā ꝑfidiam non timeret.Quare in hec verba concludēs Gtegorius ait: Qua in reconſiderandū nobis eſt: quia totū hoc agi nequaqͣꝫ potuiſſet ſi Herminigildꝰ rex/ ꝓ veritate mortuus non fuiſſet

Herminigil-dus. Liui-dus.Leauder.Recardus.Gregorius.