p̄uiderint: ſed certe hūc ꝓphetie ſpūm docuerūt nos ſctī⁊ exēplis ⁊ ſcripturis ſuis vnde querēdus eſſet annūcia-uerūt: inſpirauit ⁊ illū ip̄a veritas ſine ꝯditiōe clamās etdicēs: Quicūqꝫ ꝯfitebit̉ me corā homībus ꝯfitebor ⁊ egoeū corā patre meo ⁊ angelis ſāctis eiꝰ. Precepit ⁊ me in-ſuꝑ querere ꝓximoꝝ ſalutē. Oſtēdit dolendū de illis qͥadiutorio deſtituti in infidelitatē quotidie dilabunt̉. Degunt etenī ⁊ chriſtiani inter infideles ⁊ tota die cū ill̓ verſantur. Mores illorum capiūt: ſubrepit infidelitas: fideinoſtre ſubſequitur titubatio. Scriptū eſt nanqꝫ: cū ꝑuer-ſo peruerteris. Et niſi ſuſtentent̉: in dānationis baratruꝫſubito diſcurrunt. Sed quo magis ſuſtētari aut in fide cofirmari poterunt: qͣꝫ exemplo ⁊ conſtantia martyris? Cu-ius fortitudinē fidei ⁊ charitatē non niſi a deo merito ꝓ-uenire cognoſcent. Quare ⁊ fortificabuntur etiam capti-uorum corda: quorū numerus illic pene eſt infinitꝰ: ⁊ ſtabilitatem aſſument in fide: qui vt humanius cū dn̄is ſuisviuere poſſint relinquēdam fidē ſibijpſis perſuadere in-cipiunt. Ꝙ ſingulo anno fidē ſanctā negare nō dubitantqui ⁊ ſi virū a ſecura patria charitate ſpontanea ductumaſpicerēt; ⁊ ob chriſti confeſſionē ⁊ veritatis fidei ſanguinē ſuū effundere viderēt: cōſtantes in fide fuiſſēt. Et nedū ꝙ negaſſent: ſed inſtāte cauſa mortē potius ſuſtinereelegiſſent. Quid nōne plures qui xp̄m dn̄m ſuū turpiternegauerunt viſo hoc martyrij exemplo: territi et confuſiad fidem ſunt reuerſi: ⁊ quod plus eſt in eandē chriſti nominis cōfeſſionē forti animo ꝓruperunt. Longū eſſet dehis exempla narrare: cū magnū iā vltra tractatuli noſtriordinē capitulū peregerimus. Et nos ad alia ꝓſequēdatrahamur. Qua ī re adu̓tēdū ꝙ nō ſolū hͨ bona q̄ diximꝰexēplo martyris ꝓueniēt: ſed ſanguinis illiꝰ effuſi ꝟtute:qui ſanguis tāte eſt efficatie ⁊ potētie ꝙ hec ⁊ maiora ab¶ Gregorius. omnipotenti deo valeat impetrare. Nam refert Grego-rius dialogorum libro tertio de martyre hiſtoriam cu-ius ſolius ſanguis totam fere hiſpaniam ad catholicam