Georgius.Gorgonius.Dirotheus.Adrianus.

ad deuorationē meā. Et d̓precabor ne forte (vt in nō nullis fecerūt) timeāt cōtingere corpus meum. Quinimmo⁊ ſi cūctabunt̉: ego vim faciā. Ego dentibꝰ earū me ingerā: date queſo veniā. Ego noui qͥd mihi expediat: ignes:cruces: beſtie: diſperſiones oſſium: diſcerptationē omniūmembrorū ⁊ totius corporis: et omnia pene in me vnumſupplicia diaboli arte queſita cōflēt̉: dūmodo Ieſū chri-ſtum merear adipiſci. A cuius nominis inuocatiōe intertot ⁊ tanta tormenta nūqͣꝫ ceſſauit. Ad quē cū traianꝰ duos feroces leones mitti iuberet vt ſic deuoraret̉ ꝙ nec illius remanerēt reliquie: dixit Ignatiiꝰ: Frumentū chriſtiſum: beſtiaꝝ dentibus molar: vt panis mundus efficiar.Cui cum nullā vim inferrēt: cepit Ignatiꝰ illos ad ſe de-uorandū prouocare: qui occurrētes illum ſuffocauerūt:nec eius carnē vllatenꝰ tetigerunt. O mira ſāctiſſimi martyris in chriſtum charitas. O inexcogitabilis feruor: nonputabat hic martyria ſibi ſufficerere: niſi ⁊ vltro ipſe ſe exponeret: ⁊ beſtias ad ſe deuorandum prouocaret. Geo-rius ſimiliter miles ⁊ nobilis ⁊ ex capodocia exortus: tē-pore diocletiani quo intra menſem. xvij. milia hominummartyrio fuerunt coronati: ſua om̄ia cū pauperibus ero-gaſſet abiecta militari veſte: chriſtianorū habitū ſe veſtiuit: atqꝫ in medium infideliū proſiliens exclamauit: Om-nes dij gentiū demonia: dominꝰ aūt celos fecit: que poſtmulta tormenta capitis abſciſione martyrium ꝯſūmauit.Idem Gorgonius ſimilit̓ ⁊ Dirotheus fecerunt: qui cummartyrem quendā crudelibus et immanibꝰ ſupplicijs cru-ciari viderent: forti animo ⁊ conſtanti īperatori dixerūt:Cur imperator ſententiam in iſto ſolo punis: que in nob̓omnibus viget? Ut quid in illo crimen inducit̉: qd̓ a no-bis omībꝰ ꝯfitet̉: hec nob̓ fides: h̓ cultꝰ: ⁊ vnanimis atqꝫeadē ſentētia? Qui ob hoc capti poſt multa tormēta: la-queo appēſi necati ſunt. Quid de Adriano dicā? qui cumin vrbe nicomedie Maximianus imperator: chriſtianosad ſacrificandum idolis cogere conaretur: et ille prior