rentur audire ſedebitis ſuper duodecim ſolios iudi-cātes duodecim tribus iſrael. Et pius doctor Anſelmusin eo libro cuius titulus eſt: cur deus bomo. Nihil aſperius inquit ⁊ difficilius poteſt homo pati ad honorem deiſponte ⁊ non ex debito: qͣꝫ mortem. Et nequaqͣꝫ magis ſehomo poteſt dare deo: qͣꝫ cum ſe morti tradat ad honorēipſius. Ideo venerabilis alius doctor beatus Thomasde aquino in ſecunda parte ſecunde ſue ſumme: queſtio-ne ſua. xxvij. Qd̓ aliquis inquit ſponte ad martyrium ſeofferat pertinet ad perfectionem charitatis. Qua chari-tate perfecta ſuccenſus chriſti precurſor Iohānes bapti-ſta: non dubitauit herodeꝫ arguendū accedere: pro quo⁊ caput ſibi amputatuꝫ fuit. Hac eadem ductus Paulusvas electionis teneri minime potuit a fratribus qͥn hieruſalem adiret: qm̄ ibi vt propheta Agabus predixerat al-ligaturus erat. Quibꝰ ait: non ſoluꝫ alligari paratꝰ ſum: ſꝫetiā mori ꝓ nomīe Ieſu. Ignatiꝰ ſimiliter Iohānis euā-geliſte diſcipulus ⁊ antiochie epiſcopus: cum diu ꝓ paceeccleſie exoraſſet: traiano imperatore de victoria orien-talium redeunti: ⁊ chriſtianis mortem mināti occurrit: etlibere ſe eſſe chriſtianum aſſeruit: quem traianꝰ ferro vinctum decē militibus tradidit: ⁊ romam duci precepit: tradēdum ibidem beſtijs deuoranduꝫ. Hic (vt ſcripſit Euſebius in hiſtorijſ eccl̓iaſticis: ⁊ Hieron̄. de viris illuſtribꝰdū ī via duceret̉ veniretqꝫ ad ſmyrnā vbi erat Polycarpſcripſit ad Epheſios epl̓aꝫ vnā: aliā ad magneſianos: ter-tiā ad tragēſes: quartā ad romanos: ⁊ inde exiēs ſcripſitad philadelphios: ⁊ ad ſmyrneos ⁊ ꝓprie ad Polycarpūcōmēdās illi antiochēſē eccl̓iaꝫ. Ex epl̓a aūt quā ſcripſitad romanos int̓ cet̓a hͨ dicit: a ſyria vſqꝫ romā cū beſtijst̓ra mariqꝫ depugno: die atqꝫ nocte ꝯnexꝰ ⁊ colligatꝰ: decē leopardis ad cuſtodiā datis ducor: qͥ ex bn̄ficijs nr̄isſeuiores fiūt: ſed ego eorum nequitijs magis erudior. Obeſtie ſalutares que mihi parantur: quando emittentur?quando eis licebit carnibus meis veſci? Inuitabo eas

Anſelmus.Thomas deaquino.Ioh̓es ba-ptiſta.Paulus.Ignatius.Euſebus.Hierony.Polycarpꝰ.