veſtibus illa foras aufugit. At illi qui foris ſtabāt credē-tes militē exiuiſſe: vnus ex eis qui videbat̉ immodeſtiorintroiuit. At vbi virū illic pro virgine vidit: ſic dicere ſe-cum cepit: Quid deus eſt iſtud? puella ingreſſa vir vide-tur. Ecce miles eſt factus ex virgine. Audiueram ſed nōcredebam ꝙ chriſtus aquā mutaſſet in vinū: ſed ecce mutauit ⁊ ſeſſum. Itaqꝫ iam hinc fugiamus ne deſinamꝰ eſſequod fuimus. Nunquid ⁊ ipſe forte mutatus ſuꝫ: qui aliud cerno qͣꝫ credo. Itaqꝫ facto clamore: miles cui pro bo-nitate quā fecerat corona aurea debebatur tanqͣꝫ ſceleriſeēt reus: eſt morti adiudicatꝰ. Itaqꝫ ductus ad locū ſup-plicij: fertur illuc puellā qͣꝫtotius cucurriſſe: ⁊ ambo ſiml̓certaſſe de morte. Naꝫ miles pro ſe talia allegabat: Egoper ſententiā ſum iuſſus occidi: quare dū me ſentētia te-nuit te abſoluit. At ſancta puella quaſi legibus eſſet edocta: talia militi dat reſponſa: Nō ego te vadē mortis ele-gi: ſed predam effugere pudoris optaui. Nam ⁊ in me eſtlata ſententia: que pro me: ſiue ob mei cauſam eſt contrate lata. Ergo moriar innocēs: ne moriar ſāguinis tui rea:ſufficiunt mēbra morti: que non ſufficiebāt pudori. Egoobprobrium declinaui: non martyriū tibi conceſſi. Quidſi tu preripis mortem mihi: non me redemiſti: ſed potiusdecepiſti. Ergo ſubripere noli mihi beneficiū quod dediſti. Sic ergo (inqͥt Ambroſi.) de morte ambo cōtēderunt:amboqꝫ vicerunt: quia ambo ad martyriū ꝑueneerūt: vtnon ſit eorum corona diuiſa: ſed aucta. Hec ille. Quareconcluſiue a doctoribus ſanctis terminatū eſt: ꝙ nos de-um plus qͣꝫ ceteros homīes: ⁊ plus qͣꝫ noſmetipſos amareobligamur. Et vltra hec proximi anima plus qͣꝫ corpꝰ noſtrum. Addunt ⁊ aliqui cauſaꝫ aliam que promptos nosſemper ad martyrium habere debet: et maxime ſi clericiſimus eccleſiaſtice ſcilicet libertatis defenſio: et eccleſieſaluatio. Quod ad primam certe cauſaꝫ ſpectat: qua deihonor ⁊ zelꝰ ad hͦ nos teneat. Et ſic ꝓ eccl̓iaſtice lib̓tatisc ij