ait Cicero. Qd̓ Heronimꝰ et plures alij ſancti confirma-rūt: Uiuentibꝰ mūdo vita nō eſt ſed mors. At que martyribus datur vere vita eſt. Nulli ergo dubiū ꝙ potius eſſeillud ex quirere debemꝰ ac amare qd̓ in vera vita ꝯſiſtit:qͣꝫ id quod in ea vita que mors eſt nos miſerabilibꝰ erumnis torquet. Quid em̄ miſerabilius hac vita? Quis eiusinfeſtationes conſiderare velit: et non dulce mori mani-feſte cognoſcet: ⁊ mortem nō penā ſed morā mortis diju-dicabit? Nam ſine aſſiduitate morborū hanc vitā ducerenon poſſumꝰ: qm̄ nūc de pectore/ nūc de capite/ nunc devētre/ quādoqꝫ de faucibꝰ cōquerimur. Aliqn̄ nerui nos:aliquando pedes vexant. Mane detractio: ſero nos di-ſtillatio ferit. Aliquando ſupereſt ſanguis: aliqn̄ deeſt.Hinc atqꝫ illinc alijs etiā īnumeriſ tēptamur incōmodis.videlicet qꝛ vbiqꝫ luctꝰ: vbiqꝫ deſolatio nos agitādo fatigat. Undiqꝫ ꝑcutimur: vndiqꝫ amaritudīe replemur. Etquid vlterius ſingl̓a recitare laboro: cū aduerſitates in-numere animū cateruatim pulſent? Calamitates ingeminēt: cū cūctos affligat anxietas: ſolicitudo moleſtet: do-lor extenuet: cōturbet triſticia: contriſtet turbatio: pauꝑenim ⁊ diues: ſeruus et dn̄s: deniqꝫ bonus ⁊ malus: om̄esmūdāis cruciatibꝰ affligunt̉. At quot anini infeſtatiōes:quot diaboli infuſiones patiamur: latius in ſequentibusproſequemur. Quāobrem licet caro viuificatiōis officiūaret: tantāqꝫ cū eo pacē pepegerit: vt ſi quid ei cōtrariūnouerit: implacabili odio/ naturali quodā īſtinctu abhorreat: ⁊ curioſa ſollicitudine aduerſet̉: obhocqꝫ illecebra-rū deſiderio ad vite amorē vt ⁊ cetera bruta animalia cōducamur: tamē ſi mente parū eleuet̉ homo videatqꝫ tan-tas ſollicitudinuꝫ anxietates: et ꝙ omnis dies cū ꝑte ſuevite diffugiat: Et crebri ſubeāt morbi triſtiſqꝫ ſenectꝰ. Etcito labor ⁊ dure veniat in clemētia mortis: odio contradifficillimā vitā cōcitatur. iuxta illud: morte mori meli-eſt: qͣꝫ mortis ducere vitā. Et tūc rationalis homo ſe ma-gis mente erigens: inſpicit creatorē: ⁊ modū quo ad illuꝫ

Uirgiliꝰ.