Liberte minuit̉ ⁊ decreſcit. vt di. Iſi. ⁊ Dyaſ.potēs eſt aūt in amorē recōciliandū. languentes ⁊ p̄tiſicos iuuare putatur.Capitulū XCIIIDe ſtannoTannū vt dicit Iſido. eſt metalum a greca ethimologia ſic dictum. ſeꝑans ſcꝫ ⁊ diſcernēs. miIxta enī ⁊ adulterata inter ſe metalla perignem diſſociat. ab auro ⁊ argento es etplumbū diuidit ac ſecernit. alia etiā metalla ab igne defendit. At cum ſit natura eris et ferri duriſſima ſi abſqꝫ ſtannofuerit vritur ⁊ crematur. Stannū auteꝫillitum vaſis eneis cōpeſcit virus eruginis. ⁊ ſaporem facit gratioſiorem. Specula autē ex eo tꝑantur. ceruſa etiā conficitur ex ſtanno quēadmodū ⁊ ex plumbo. Hucuſqꝫ Iſido. libro. xvi. c. de metal̓lis. Scd̓m areſto. li. meth̓. ſtannū componitur ex argento viuo ⁊ bono ⁊ ſulphuremalo ⁊ hec duo non ſunt bene mixta ſedtanqͣꝫ ꝑ parua cōpoſita. et ideo coloremimitatur argenti. ſed nō eius ſoliditatēIn libro autē alchimie hermes dicit ſtānum omnia metalla ⁊ corpora frāgit quibus admiſcetur. ⁊ hoc propter nimiā ſiccitatem eius. et ductilē naturam in eisdeſtruit. Sed ſi miſcueris cū eo argentum viuū. ſtridorē eius aufert ⁊ albeſcitſed poſtmodū denigrat ipſam ⁊ condemnat. In eodem etiā dicit ꝙ ſtannū aduſtum generat colorem miniū vel vermilium ſicut plumbum. et ſi ignis fuerit nimis fortis ſtanni materia prima redit.Item cū ſtannū ſit argento molliꝰ ⁊ plūbo durius nō poteſt plumbum plūbo neceri nec ferro defacili ꝯſolidari ſine ſtanonec etiam iſta pariter ꝯſolidātur ſine pr̄guedine aliqua ſiue ſepo.Capitulū. XCIIII.¶ De ſulphureUlphur eſt vena terre aeritatismultum habens in ſua compoſitione et igneitatis. ⁊ ideo vocatur ſulphur ẜm Iſido. quaſi ſolū vrens.vr̄ enī ignis dicitur. nam eius ꝟtꝰ igneaab aquis feruentibꝰ ſentitur. nam aqua.XVI.rum curſus ꝑ venas ſulphureas trāſitūfaciēs ex vi ignea ipſiꝰ ſulphuris cādorēvel calorē ꝯtrahit. ſaporē. efficaciā ⁊ odorem. hinc fontes calidi de terre viſceribꝰſepe ſcaturiūt ⁊ qualitates vene ſulphuree ſecū ferūt. nulla enī res ita cito accēditur ſicut ſulphur. In inſulis naſcitureolijs inter ſiciliā ⁊ italiam quas arderedicūt. in alijs locis etiā effoſſum inuenitur. vt di. Iſi. Huiꝰ qͣtuor ſunt genera.Unū viuū qd̓ cū fodit̉ trāflucet atqꝫ viret. quo ſolo inter oīa genera medici vtūtur vt di. Iſi. alteꝝ quoqꝫ appellāt glebāqd̓ tantū familiare vſibꝰ eſt fullonū. terciū liquor eſt cuiꝰ vſus ē ad lanas vtilisſuffundēdas quoniā p̄ſtat molliciē ⁊ candorē. quartū valet ad licinia lucernaꝝ cōficiēda. vt di. Iſi. Et ſubdit ibidē. Sulphuris tāta eſt vis vt morbos comiciales dep̄hēdat nitore ſuo cuiꝰ flama ſi directe ad vultū hoīs reꝑcutiat durū ⁊ horribilē pallorē in oculis aſpiciētiū generat ad ſil̓itudinē defunctoꝝ. vt di. Iſi. li.xvi. ca. i. ẜm Auic̄. ꝟo ⁊ Plat̉. ſulphur calidū eſt ⁊ ſiccū in qͣrto gradu ⁊ ē terra ꝑtibus aqueis ⁊ terreſtribꝰ ī igneas trāſeūtibꝰ in naturā ſulphuris trāſmutata. etillud ſulphuraliqn̄ eſt groſſum feculētū⁊ rude. aliqn̄ eſt purū albū clarū ⁊ ſubtile. aliqn̄ inter hec ē mediocre. ⁊ ẜm iſtamdifferentiā ex ſulphure ⁊ argētouiuo diuerſa metalla generāt̉. vt ptꝫ in li. meth̓.iiij. vbi on̄dit̉ ꝙ ſulphur ⁊ argētūuiuumſunt materia oīm metallorū. Sulphuraūt aliud eſt viuū ſcꝫ quale eſt qn̄ de terra eſt eductū. Aliud eſt mortuū vel extinctū. ſcꝫ qd̓ ſolet fieri artificioſe .ſ. qd̓ ī calamos fundit̉ vel in alia vaſa. Eligēduꝫautē eſt ꝓ medicina viuū colore ⁊ reſplēdens ꝑlucidū ⁊ ſine lapide album vel viride. quod miſſum in ignem colorem facit viridem atqꝫ pinguē. Uirtutē habetdiſſoluendi ꝯſumendi attrahēdi ſubtiliandi attenuādi reformādi vel recuꝑandi. Et ideo tuſſim ꝓhibet. epilēticos iuuat. ſcabiē purgat. venenis obuiat. letargicos excitat. a theticos podagricos ꝑaliticos iuuat. ſi modo debito medicinaliter ipſiꝰ remedio quis vtat̉. vt di. Auic̄.⁊ Dyaſ. ⁊ Plat̉. ⁊ alij autores.