ſanctoꝝ ⁊ philoſophoꝝ excipiēs; ſub breui hoc cōpendio pariter ꝯpilaui. ſicut. ꝑſingulos titulos/ poterit legētium induſtria experiri.Incipit liber primus de proprietatibꝰ rerū venerabilisfratris Bartholomei anglici.proprietatibus itaqꝫ et naturis rerū; tam ſpūalium qͣꝫ corꝑaliū elucidare aliqͣ cupiētesab illo ſumamꝰ exordiū qͥ eſt alpha ⁊ o; prīcipiū ⁊ finis oīmbonorum In prīcipio patris luminū; aquo ꝓcedit omne datū optimū ⁊ omnedonū ꝑfectu; īplorātes auxiliū. vt illequi illuminat oēm hominē venientē inhūc mundū/ et reuelat ꝓfunda de tenebris; ⁊ abſcōdit a ꝓducit in lucem. huicopuſculo (qd̓ ad ipſiꝰ laudē ⁊ legētiū vtilitatē; de diuerẜ ſctōꝝ ⁊ ph̓oꝝ dictꝭ/ nōſine labore recolligere iā incepi) felicēdignet̉ impendere cōſummationē.Ca. I. Unus immenſus ⁊ incōmutabilis deus dicitur.St igitur vt dicit Innocētiꝰiij. ſolus ⁊ verꝰ deus eternꝰ. immenſus. incōmutabilis. oīpotens ⁊ ineffabilis pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſctūs tres qͥdē perſone. ſed vnaeēntia ſubſtātia l̓ natura ſimplex oīnopater a nullo. filiꝰ a patre ſpūſſctūs abvtroqꝫ abſqꝫ inuio ⁊ fine. pat generāsfiliꝰ naſcens. ſpūſſctūs a pr̄e ⁊ filio ꝓcedens. He tres ꝑſone ſunt cōſubſtantiales. coeterne. oīpotentes. coeqͣles. vnūvniuerſoꝝ prīcipiū. creator oīm viſibiliū ⁊ inuiſibiliū ſpūaliū ⁊ corꝑaliū creaturaꝝ qͥ ſua virtute omniporēti ſiml̓ abinitio tꝑis vtraqꝫ ꝯdidit creaturā videlicet angelicā ⁊ mūdana. ac dein̄ hūanaqͣſi cōeꝫ ex ſpū ⁊ corꝑe ꝯſtitutā HūcuſqꝫInnocētius extra de ſum. trini. c. i.Ca. ¶ De eſſentie⁊ ꝑſonaꝝ pluralitate.vnitate7Ecautē ſancta trinitas ẜmcōem eſſentiā eſt indiuidua⁊ ẜm ꝑſonales ꝓprietates eſtdiſcreta in nature ſue ſimplicitate nō admittēs diuiſiōꝫ; nec in ꝑſonali ꝓprietate recipiēs vnitatē. Sꝫ ſꝑin eſſentia vnitas. ⁊ in ꝑſonis pl̓alitasinuenit̉ a qͣ oīs ꝯfuſio ⁊ mutua ꝯmixtōremouet̉. qꝛ cū aliꝰ ſit pat̓ aliꝰ filiꝰ aliusſpūſſctūs. pr̄ nō poterit eē filiꝰ neqꝫ ſpirituſſctūs. ſicut nec ecōuerſo. ſpūſſctūsnō pōt eē pater vel filiꝰ. nec filiꝰ pat̓ velſpūſſctūs Sꝫ qͥlibet iſtoꝝ eſt vna eēntiavel natura q̄ ſola eſt vniuerſoꝝ prīcipiūp̄ter qd̓ nō eſt aliud reꝑire. ⁊ hec eēntianeqꝫ eſt generas neqꝫ generata neqꝫ ꝓcedēs. Sꝫ ē pater qͥ generat ⁊ filiꝰ qͥ gignit̉. et ſpūſſctūs qͥ ꝓcedit vt ſimpl̓r diſtinctio ſit in ꝑſonis ⁊ in natura vnitasteneat̉. Un̄ licet aliꝰ ſit pr̄ aliꝰ filiꝰ aliusſpūſſctūs. nō tn̄ alid̓. ſꝫ id qd̓ eſt pr̄ eſt filius ⁊ ſpūſſctūs. Pater ꝟo generādo totā ſubſtātiā ſua ei dedit ſine diuiſiōe. ⁊tn̄ totum retinuit ſine diminutōe ⁊ ſicvna ⁊ eadē res eſt pr̄gignens et filiꝰ naſcēs ⁊ ſpūſſctūs ab vtroqꝫ ꝓcedēs Hucuſqꝫ Innocētius. iij. extra vbi ſupra deſumma trini. c. i.Capi. III. Quodquicquid dicit̉ de deo aūt eſt eēntia autnotio aut perſona.Tautē dicta ⁊ dicēda clariꝰveluceſcāt notādū ē iuxta ſanctoꝝ traditōeꝫ. ꝙ qͥcqͥd ī deoeſt aut de deo d̓r aūt eſt eēntiaaut notio aut ꝑſona. vna eſt eī indiuiſibilis eēntia. ꝑſone tres. ⁊ he tres ꝑſoneſunt vna eēntia ⁊ vnꝰ deꝰ ⁊ q̄libet eaꝝ eſtvna eēntia ⁊ vnꝰ deus. Pr̄ a nullo. filiꝰ apr̄e naſcēdo. ſpūſſctūs a pr̄e ꝑ filiū ꝓcedēdo. pr̄ filiū generat. filiꝰ gignit̉. ⁊ pat̓cū filio ſpm̄ ſctm̄ ſpirat. ⁊ ꝙ filius ſpm̄ſanctū ſpirat hoc hꝫ a pr̄e. Quicqͥd enīꝑſona habet vel facit. hoc hꝫ a ꝑſona a qͣeſt. Et iō qꝛ filiꝰ eſt a pr̄e ab ip̄o oīa hꝫ.⁊ qꝛ ſpūſſctūs eſt a pr̄e ⁊ filio iō hꝫ qd̓ hꝫcoīter ab vtroqꝫ. ſed ꝓpter huiōi naſcibilitate vel proceſſionabilitatē; pr̄ nō eſtmaior naſcēte vel ſpirituſctō ꝓcedente