omne viride amarū dicitur. nullis autēgemmis ſiue herbis maior ineſt viriditas qͣꝫ ſmaragdo. Nam herbas virenteset frondes ſuꝑat inficiens circa ſe viriditate nimia aerem reꝑcuſſum. Iſi. nec.eius viror in ſole aliquo modo obumbratur. ſculpentiū oculis nulla gratioſior refectio eſt. Cuiꝰ corpus ſi extēſum fuerit⁊ exterſum ſiue politū ad modum ſpeculiimagines reddit. Quippe ceſar nero gladiatoꝝ pugnas in ſmaragdo aſpicere cōſueuit. vt dicit Iſi. Genera eiꝰ ſunt. xij.ſed nobiliores ſunt ſcitici qui ſcꝫ in gente ſcitica inueniūtur. ſcd̓m locuꝫ tenentbactriani. Colligūtur in ꝯmiſſuris ſaxorum flate aquilonē. tūc enī tellure diſcooꝑata intmnicat. qꝛ arene mouētur maxime in his ventis. terciū egiptij habent.reliqua in metallis erarijs inueniūt̉ ſedvicioſi. nam aut eri aut plūbo aūt ſali ſimiles notas habent. Smaragdi vero qn̄vino vel oleo ſunt puncti. proficiūt in virore qͣꝫuis viriditatis gr̄a naturalit̓ imbuatur. Eſt etiā quedā ſpecies ſmaragdina que degenerat qͣꝫuis ſit viridis. eoꝙ ſit turbida ex eris venis ⁊ ē calceſmaragdus nūcupata. hucuſqꝫ Iſid̓. li. xvi.ca. de viridibꝰ gēmis. Hic lapis a grifibꝰexcipitur et eripitur. Et ne poſſint ſmaragdi in copia inueniri grifoꝝ īmanitate hoīm acceſſus impedit̉. vt dicit Iſi. li.xiiij. ca. iij. Habet itaqꝫ virorē ſui multiplicatiuū. ex ſe enī generat radiū quo virore tingit aere circūfuſum. Habet ⁊ corpus ſpeculare ⁊ ꝑſpicuū obiectaꝝ figurarum ⁊ imaginū oſtenſiuū. Habet tercioex nature dono ꝟtutis beneficiū diuerſarum infirmitatū curatiuū Nā ẜm dyaſ.et lapid̓. hic auget opes ⁊ in cauſis dat ꝑſuaſoria verba. collo vero ſuſpenſus curat enutriteū ⁊ morbum caducū. viſumconſeruat debilem ⁊ confortat. laſciuosmotus compeſcit. reddit memoria. valet̉etiam contra illuſiones ⁊ fantaſmata demonū tempeſtates ſedat. ſanguinē ſiſtitet dicitur his valere qui ſolent diuinare de futuris. vt patet in lapid̓.Capitu. LXXXI¶ De ſardioArdius eſt gemma rubei colorisad modum terre rubee ſic dictaeo ꝙ in ſardis primitus eſt reꝑta vt d̓icit Iſi. ⁊ glo. ſuꝑ apoc̄. Hec gēmaqͣꝫuis ſit p̄cioſa ⁊ pulcra a multis tamenreputat̉ nouiſſima inter gēmas. quia vtdicunt p̄ter fulgorē nil ferat vtilitatis.excepto ꝙ on̄ix hoc pn̄te nequit nocere.nam onichinꝰ qui quaſdā d̓r nociuas habere. ꝓprietates nō poteſt eas in p̄ſentiaſardij ꝓducere ad effectū. dicit tn̄ dyaſ.ꝙ p̄ter illā ꝟtutē habet ſardiꝰ longe plures. Sunt enī ſpēs eiꝰ quinqꝫ inter qͣs ille eſt vtilior qui trāſmittit̉ a ſardis. ⁊ valet qꝛ accendit gaudiū ⁊ repellit timoreꝫaudaces reddit ⁊ acuit mentē ⁊ ip̄o p̄ſente nō nocet onix. Dicit etiā ꝙ ſardiꝰ totaliter ſanguinei coloris geſtanteꝫ ſe abincātationibꝰ ⁊ maleficijs tueatur.apitulum. XoDe ſardoniceArdonix ex duorum lapiduꝫ ſocietate. ſardio ſcilicet ⁊ onice nomen ſumpſit. vt dicit Iſi. Coonſtat autem ex tribꝰ coloribꝰ. nam nigerēin imo. candidus in medio. rubeus quaſi minium in ſupremo hec ſola in ſignādo de cere ſubſtantia nil euellit. Inuenitur autem apud arabes et apud indos.Genera eius quinqꝫ ſūt qui colores habet plus diſtinctos ⁊ eſt denſior. hic ē laudabilior. luxuriam repellere dicit̉ ⁊ humilem efficit ac pudicum.Capitulum. XCIDe ſoleOlis gēma candida eſt ⁊ tranſucēs. ⁊ eſt ſic dicta eo ꝙ ad ſil̓itugerat̉. vt di. Iſi. ca. de candidis gēmis.dinē ſolis in orbe fulgētis radioſCapitulum. XCII.¶ De ſileniteIlenites eſt lapis ꝑſicus vt herba virēs. cuiꝰ color iaſpidi ſil̓is ē.vt d̓r in lapid̓. trāflucet aūt candida qͣdā macula qͣſi fulgore cōtinēs luneimaginē. Illa aūt cādida macula ī corꝑeſilenitis creſcēte luna creſcit. ⁊ decreſcen