titum ad nobilioris forme ſuſceptioneꝫet que ſpūalior eſt magis eſt inclinabi/lis ad formaꝫ ſpūaliorē. Vnde materiaceleſtis ſimpliciorē ⁊ nobiliorē reddit ⁊exigit formam qͣꝫ elementaris. ⁊ etiamipſa materia celeſtis nobilior eſt ⁊ ſimplicior in nobiliori corpore vt in ſole qͣꝫin luna vel in mercurio vel in marte. Materia enim elementaris nobilior eſt inigne qͣꝫ in aere vel in ceteris. vnde groſſior eſt materia in terra qͣꝫ in alijs. Naꝫibi ſunt plures partes materie aggregate ẜm ariſio. vnde dicit ꝙ ex vno pugillo terre fiunt decem aque īmo materia vnius elementi purior eſt in vna ꝑte qͣꝫ in alia. ſicut dicit in primo metheororum. partes enī ignis ſuperiores nobiliores ⁊ ſimpliciores ⁊ partes terre centrales ſunt groſſiores cōpactiores ⁊ impuriores. Cum enim partes mixtorumſunt ab elementis ẜm qd̓ partes elemētares ſunt puriores vel nobiliores fiūtmixta ſimpliciora vl̓ puriora. At ẜm qd̓ecōuerſo eſt in elementis econuerſo eſtin mixtis. Nobilior itaqꝫ materia mundi cōſtitutiua. nobiliori indiget formaAt ideo ſolet diſponi materia ẜm quodexigit forma. quia ſi de terra debeat fieriignis. oportet ꝙ materialis terre groſſicies ſubtilietur ⁊ depuretur. et ſpūalioret ſimplicior efficiatur vt ſic ſimplicioriforma ſcꝫ ignea induatur. Et vt breuiter dicam neceſſe eſt vt ẜm forme proprietatem ipſa materia p̄paretur. Conſideratur itaqꝫ mundi nobilitas ẜm ſuipartes digniores ⁊ etiam effectus nobiſiores. At ideo pars mundi ſuperior reputatur dignior. quia ibi materia ē purior ⁊ forma eſt pulcrior ⁊ virtus amplior in ſuperioribꝰ inuenitur Tanto enimmundus in vniuerſo pulcrior eſt ⁊ decētior redditur quato deformis paīs mundi inferior ſuperioris pulcritudine. decetiori gloria inſignitur ſicut dicit Auguſtinus. quedā ꝑfectio claritatis ⁊ virtutis que in ſuperioribꝰ p̄cellit ad perfectōnem inferioꝝ ⁊ decorationem cōtinue ſediffundit. Qd̓ etiam videtur infima ꝑsmundi in decore ⁊ luminoſitate amiſiſſehoc recuperat in fecūditatis gratiā ⁊ vir-tute. Non enī minus eſt admiranda terre virtuoſa fecūditas in ꝓductione herbarum arborū florum ⁊ fructuū in generatione varia animaliū ⁊ reptilium. Invaria ꝓductione metalloꝝ gēmarū ⁊ lapidum qͣꝫ ſit admiranda celi claritas cūdiuerſitate ſuorū orbium ⁊ aſtroruꝫ. Etqͣꝫuis mundus tot laudabilibꝰ rerū differentijs ſit diuine virtutis inſignituspotentia. multis tamen defectibꝰ ⁊ cōditionibꝰ miſerabilibꝰ quātum ad eius inferiorem partem vndiqꝫ eſt ſubiectus.Nam mūdus iſte qͣꝫuis videatur eſſe genitor ⁊ nutritor corporū. carcer tamē eſtſpirituuꝫ ⁊ animarū duriſſimū exiliumeſt ac locus miſeriarū innumerabiliumet penarum. Nam mūdus locus eſt reatus ⁊ tranſgreſſionis. Incolatus ⁊ peregrinationis. doloris ⁊ lacrimationis. laboris ⁊ fatigationis horroris ⁊ confuſionis. motus ⁊ mutationis fluxus ⁊ alterationis. tranſitus ⁊ corruptionis. inſolentie ⁊ ꝑturbationis. violentie ⁊ oppreſſionis fraudulētie ⁊ deceptionis. In mūdo nihil aliud inuenitur qͣꝫ vanitas. malignitas. cupiditas. anxietas. defectibilitas. ⁊ vetuſtas. mundus notos allicit̓ ⁊diligit. ignotos abijcit ⁊ ꝯtemnit. mundus multis obeſt paucis prodeſt. Amatores ſuos decipit ⁊ fallit. Nam multapromittit. ſed ad vltimum pauca ſoluitcōtemptores ſuos ad modū vmbre inſequitur ⁊ apprehendere non deſinit. ſedſuos ſequaces fugere ſatagit ⁊ cōtenditet ideo illos quos maxime diuitijs ⁊ honoribus hic extollit. in fine maxime depauperare ⁊ deijcere conſueuit. Et vt ꝟbis beati Grego. vtar fugiendꝰ eſt mundus etiā ſi ꝓſperis nos demulcet. Quiergo tot calamitatibus pulſat qͥd aliudqͣꝫ vt deſeratur clamat. Et hec de pro petatibus mundi in generali dicta iā ſufficiant.¶ Capitulum. II.De celoꝝ diſtinctioneUnc ad deſcribendas proprietates eius aliquas de celo ⁊ eiꝰ partibus xp̄o adiuuante manū apponamusNam celum angelorum ⁊ hominum bo