et filius in patre ⁊ ſpūſctō; nulla ꝯmixtione facta vel ꝯuerſiōe vniꝰ in alteruꝫſine mutua ꝯfuſiōe. Imo ipſe ꝑſone ſuis ꝓprietatibꝰ abinuicē ſunt diſtincte etẜm identitatē eſſentie indiuiſibil̓r ſuntvnite vn̄ diuinitas ſimplex imꝑtibilisexiſtēs varia dona ſuis diſtribuit creaturis. Sed multiplicata ꝑ dona imꝑtibilis ꝑmanꝫ ⁊ ad ſua ſimplicitatē creaturas ſuas cōuertit ⁊ ꝯiungit. Oia imꝑmiſcibil̓r ꝑtrāſit ⁊ ꝑ ipſam nihil. ſimplici cognitōne oīa cognoſcit tā pn̄tiaqͣꝫ p̄terita ⁊ futura qͥ p̄t oīa que vult ſednō vult oīa que p̄t. Pōt enī ꝑdere mundum. nō vult autē. Dicit enī ad hoc idēDyoni. li. i. ca. xvi. Deus enī immaterial̓r exiſtēs incircūſcriptibilis eſt. qꝛloco nō ꝯtinetur. Ipſe enī ſuiipſiꝰ locꝰ ēom̄ia implens ſuꝑ oīa exiſtēs om̄ia cōtinēs. vniuſcuiuſqꝫ naturā imꝑmiſcibiliter ꝑtrāſiens oībus ſuā oꝑatōem. ẜmſuſceptiuā virtutē tribuēs. Et cū ſit totus imꝑtibilis. totꝰ eſt total̓r ens vbiqꝫet nō ꝑs in ꝑte ꝑtial̓r diuiſus. ſed totꝰin omnibꝰ ⁊ totꝰ ſuꝑ om̄e. vn̄ ip̄e ſolꝰ incōprehēſibilis eſt ⁊ interminabilis. ⁊ anullo p̄terqͣꝫ a ſemetip̄o cognitꝰ Nā ip̄eſolus ſuiipſiꝰ ꝯtēplator maximꝰ eſt. vn̄ad eius totalē cōprehenſionē nulla pōtꝑtingere creatura cū ſit infinitus in ſevirtute tamē ſua infinita finit ⁊ terminat vniuerſa ꝓpter quod termegiſtꝰ. deſcribēs deū ꝓut potuit. ait ſic. Deus eſtſpera intellectualis cuius centrū vbiqꝫeſt circūferentia ꝟo nuſqͣꝫ. Diuina enīeēntia in ſe ꝯſiderata ꝑfecta eſt ad modū ſpere quia nō habꝫ principiū neqꝫ finē ſed ꝓut cōſiderat̉ vt cauſa deducensres ineſſe ⁊ eas limitās ⁊ finiēs. ſic dicitur eſſe centꝝ qꝛ ſicut centꝝ finit lineas⁊ ab ipſo linee deducūtur. ita deus deducit creaturas ⁊ limitat ⁊ finit eas.Capl̓. XVII. Quomodo bernardus deſcribit deum.Eiō mō deſcribit Bern̄. deū tāqͣꝫ cauſam ꝑ effectū. dicēs Deus eſt volūtas om̄ipotēs beniuolentia lumen eternū. incōmutabilis rōcreans mentē ad ſe ꝑticipandū. viuifi-cans ad ſentiendū. afficiēs ad aptandūdilatans ad cupiendū. iuſtificans ad ꝓmerendū. accendēs ad zelū. fecundansad fructu ꝓmouēs ad bonitatē. dirigēsad eqͥtate. roboras ad virtutē formansad beniuolentiā. moderās ad ſapīam viſitās ad ꝯſolatōem. illuminās ad cognitōnem. ꝑpetuās ad īmortalitatē. implens ad felicitatē. circūdans ad ſecuritatem. amat vt charitas. nouit vt ꝟitasſedet vt eqͥtas. dn̄at̉ vt maieſtas. regitvt principiū. medet̉ vt ſalus. reuelat vtlux. aſſiſtit vt pietas. hucuſqͣꝫ bern̄.C A. XVIII De nominibꝰ que notificāt deū in ſuis oꝑbꝰ.T quamuis indiuiſibilia ſuntoꝑa btīſſime trinitatis. tamē aſanctis diſtinguūt̉ quedā noīaꝑ que notificat̉ deꝰ in oꝑibꝰ ſuis. qͥ inuocabilis eſt ⁊ īnotificabilis in ſe quo adintima maieſtatꝭ. Sūt āt q̄dam noīa apꝓpriata ⁊ q̄dā ſunt trāſſūpta ⁊ trāſlataCa. decimūnonū.De nominibus appropriatisOmina vero appropriata ſuntxIx. de quibꝰ Iſi. in. vi. li. c. i. dicitſic. Apud Heb. x. nominibꝰ deꝰnūcupat̉. Primū ē. El ſiue hiſryros .i.fortis. quia nulla infirmitate opprimit̉ſed fortis eſt ⁊ ſufficiēs ad oīa ꝑpetrādaScd̓m nomē eſt elōe .i. theophelos .i. timor. eo ꝙ deus a cūctis ip̄m colētibꝰ ſittimēdus. Tertiū nomē eſt ſabbaoth .i.princeps exercituū eo ꝙ oēs exercitꝰ celi eius dn̄io ſunt ſubiecti. Quartū nomē eſt zeliōꝫ vel ramathel .i. excelſus deꝰquia excelſus deus ⁊ ſuꝑ celos gl̓a eiusQuintū nomē eyel .i. qͥ eſt. deus enī qͥeſt eternꝰ vere eſt qui tantū nouit eē. fuiſſe autē ⁊ mō nō eſſe vel futurū eſſe nōnouit. Sextū nomen eſt adonay .i. dominus. quia eiꝰ dominationi ſubijciturtotus mūdus. Septimū nomē eſt ya. i.ſpiritus almꝰ. deus enī ſpūs eſt. Octauū nomē eſt tetragramathon .i. nomenquatuor litteraꝝ. ſcribitur enī quattuorlitteris apud hebreos qd̓ ineffabile pronūciant ⁊ ſignat nomē dei. quia dicitur