Liber PrimusCa. XIIII. De nominibus perſonalibus.Omina ꝑſonalia quedā predicant̉ de vna ꝑſona tantū. vt pr̄⁊ filius ⁊ .ſ.ſ. quedā de duabus.ita ꝙ de vtraqꝫ vt principiū ſpūſſctī Nāpater eſt principiū ſpūſſancti. ⁊ filiꝰ eſtprincipiū ſpūſſancti. vn̄ cū d̓r pater ⁊ filius ſunt principiū ſpūſſctī. li principiūſupponit ꝓ duabus perſonis. ſed ſignificat vnā notionē ſcꝫ cōmunē ſpiratōemquedā ꝟo p̄dicātur de duabꝰ ꝑſonis itaꝙ de neutra per ſe vt pater ⁊ filius ſuntduo. ita ꝙ li duo ſit maſculini generis⁊ nō neutri. quedā predicātur de tribꝰ.ita ꝙ de nulla ꝑ ſe. vt trinitas. Nām vtdicit Iſid̓. li. vi. ethimol̓. trinitas eſt appellata eo ꝙ fiat totum vnū ex tribus qͣſi trium vnitas. nam dū tria ſunt id eſttres ꝑſone vnū ſunt. quia ſingula in ſemanet ⁊ om̄ia in om̄ibus. pater ergo etfilius ⁊ ſpūſſctūs ſunt trinitas ⁊ vnitasIdem enī in natura. vnū quod in eſſentia. tria in ꝑſona. vnū propter maieſtatis cōmunionē. tria propter ꝑſonarumꝓprietatem quedā etiā nomīa p̄dicāturde ſingulis ꝑſonis ita ꝙ nō de om̄ibꝰ velpluribus ſingl̓ariter vel tantū plural̓r.vt ipoſtaſis ſeu ꝑſona. Pater enim ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus ſunt tres īpoſtaſes ſeu perſone ⁊ non vna.¶ a. XV. De notionum ſubdiſtinctione.Omina vero notionalia quen Adam ſunt abſtractiua. vt paternitas. natiuitas. ꝓceſſibilitasſpirabilitas ⁊ hmōi. quēdā vero cōcretiua et adiectiua. vt innaſcibil̓. generāsnaſcens. ſpirans. ꝓcedēs. om̄ia autemabſtractiua p̄dicatur de eſſentia. vn̄ heceſt vera. eſſentia eſt paternitas. ⁊ econuerſo. eſſentia eſt innaſcibilitas. ⁊ econuerſo. ⁊ ita de alijs Cōcretiua vero nūq̄de eſſentia p̄dicatur ſiue ſint nomīa ſiueꝑticipia. ⁊ ideo omnes tales propoſitōnes ſunt falſe. Eſſentiā generat vel generatur. vel eſſentia eſt generās vel generata. ⁊ ita de alijs. Ite nominū notionalium quedā p̄dicant̉ de vna ꝑſona tātum. vt generans de patre genitus velnaſcēs de filio. ꝓcedens de ſpūſctō. quedam de vtraqꝫ duaꝝ vt ſpirans de patre⁊ filio. quia pater ⁊ filius ſpirant ſpm̄ſanctū. quedā etiam p̄dicātur de qualibet vt diſtinctus. pater enī eſt diſtinctꝰab alijs ꝑſonis. ſimil̓r filius ⁊ ſpūfſctūsCa. decimūſextuꝫ.De proprietatibus diuine eſſentiēRoprietates vero diuinas diuine ſcꝫ eſſentie ꝯuenienter determinat Ioh. damaſ. li. iij. ca.viij. Deus eſt inquit ſine fine ⁊ principio. principiū primū; increatū. ingenitum. impartibile. īmortale. eternū. infinitū. incircūſcriptum. indeterminatū. potens ad infinita. ſimplex incōpoſitum influxibile. impaſſibile. inuincibile. inalterabile. fons bonitatis ⁊ iuſticielumen intellectuale. virtus inacceſſibilis ⁊ immēſurabilis. ⁊ tamen omnia mēſurat propria volūtate. creaturaꝝ oīmeffectiua. omniū contētiua ⁊ ꝯſeruatiuaomniū ꝓuiſiua. omnia implens in ſuoregno. omnibꝰ dominās et imperans. etnullum cōtrarium habens. omnia incōtaminate cōtinens. omnibꝰ ſubſtantijseminēs. et ſuꝑ omnia exiſtens ſemꝑ bona. ſemꝑ beata. ſemꝑ plena. principatꝰ⁊ poteſtates ordinans. determinans acdiſponens. Suꝑ oēm ſubſtantia vitamratiōem ⁊ intelligentiā exiſtens. per ſeenim eſt lux. ꝑ ſe eſt vita ꝑ ſe eſt ſubſtātia. ꝑ ſe exiſtens fons eſſentie vel ſcientie. his que ſunt. his que viuūt. his queꝑticipant ratōem. Omnibꝰ omniū bonoꝝ cauſa eſt. vna ſubſtantia. vna virtus. vna volūtas. vna oꝑatio. vnū prīcipium. vna ptās. vna dn̄atio. vna diuinitas in tribꝰ ꝑfectis ipoſtaſibꝰ ſeu ꝑſonis patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. vna ratōne creditur colit̉ ⁊ adoratur Unde ipſatrinitas eſt incōfuſe vnita. ⁊ indiſtāterdiſiuncta. Indiſtātes enī ſunt he ꝑſone⁊ abinuicē inſeꝑabiles nō cōfuſe adinuicē cōuertibiles. qꝛ adinuicē nō cōmiſcentur nec pariter ꝯfundūtur. Nā pat̓eſt in filio. ⁊ ſpūſſctūs in pr̄e ⁊ in filio.a 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten