Liber Primusineffabile. nō quia dici nō poſſit ſed qꝛeius ſignificato ab humano corde nonpōt comp̄hendi Nonum nomē eſt ſadayid eſt om̄ipotens. qꝛ om̄ipotens eſt nomē eius. ⁊ d̓r omnipotēs a faciēdo om̄eqd̓ vult. et nō a faciēdo qd̓ nō vult. ꝙ ſialteꝝ tantū ei acciderit oīpotens neq̄qͣeſſet. Decimū nomē eſt eloym. ⁊ eſt nomen trinitatis ⁊ ꝑtinet ad pr̄em ⁊ filiū⁊ ſpm̄ ſctm̄ ⁊ ideo plurale eſt apd̓ hebreos ⁊ ſingulare. Signat enī diuina eēntiam cū ſuppoſitōe trium ꝑſonaꝝ vndedicitur trinitas quaſi trium vnitasCa. XX. De nominibus tranſſumptis.Unt autē quedā noīa trāſſumpta a creaturis qͥbus vtit̉ ſcriptura qn̄ intendit aliquas exponere conditōes creatoris. qꝛ Damaſ. li.i. c. xiiij. inqͥt. Quia multa in ſcripturadiuina ſymbolice ſunt dicta ⁊ figuratiue ⁊ trāſſumptiue. ſcire oportet ꝙ hoīesgroſſa carne induti excelſas ⁊ immortales deitatis oꝑatōnes intelligere nonpn̄t niſi qͥbuſdam formis ⁊ imaginibꝰ ⁊notis qͥbus hoīes vti ſepius ſunt ſu etiUn̄ oīa corꝑalia q̄ de deo dicunt̉ nō proprie ſed ſymbolice intelligūtur Simpl̓renī deꝰ eſt ⁊ nō figurabilis. oculos tn̄ etpalpebras ⁊ viſum habere d̓r. qꝛ vniuerſoꝝ hn̄s virtutē conſideratiua eū nihilpōt latere. nihil pōt ſubterfugere ſuaꝫnotionē. Simili rōe aures ⁊ auditumhabere dicit̉. quia apud ip̄m ꝓpiciationēfore ⁊ dep̄cationis ſuſceptōem aſſererenō timemꝰ. Per hūc enim ſenſum nosmites on̄dimꝰ qn̄ deprecantibꝰ aures familiarius inclinamꝰ. Os ⁊ labia ⁊ fauces habere d̓r. qꝛ illa velut loquēdo ꝑ inſpiratōem nobis reuelat que hoīm cogitatio ꝑ hmōi organa exprimit ⁊ oſtēditButtur etiā habere d̓r ⁊ guſtū qꝛ in noſtre iuſticie oꝑibus tanqͣꝫ in guſtu delectat̉. Nares et olfactū habere d̓r. qꝛ tanqͣꝫ odor ſuauiſſimꝰ dn̄o eſt placēs qͥ deuotōis affectū ſibi exhibet. faciē ipſumhabere ſcriptura cōmemorat. qꝛ ꝑ eiusoꝑa virtutē ⁊ pn̄tiam diuinꝰ ſermo manifeſtat. nā ꝑſone pn̄tia in facie declarae itur. manꝰ ⁊ brachia repn̄tant eiꝰ ſubtilē⁊ inuincibilē oꝑatōem. qꝛ nos digitꝭ acmanibus ⁊ brachijs ſubtiliora ⁊ fortiora oꝑamur. qn̄ dextera dei cōmemorat.certiora ⁊ dei digniora inſinuat. vn̄ etiurare ꝑ dextera d̓r qn̄ intrās mutabile eius ꝯſiliū ꝑhibet. frequēter pauꝑibꝰſubuenit. ⁊ indigētibꝰ auxiliat̉. ⁊ ideo pedes habere d̓r. ſepe enī on̄dit in effectuqd̓ ſolent oꝑari hoīes pedibus vel inceſſu. Pectus ⁊ cor habere d̓r ꝓpter cognitoꝝ iligē recordatōem. ventrē et viſceraꝓpter illā quā in nobis on̄dit miſericordiā ⁊ cōpaſſionē. Iraſci dicit̉ ⁊ furere ꝓpter odiū malicie ⁊ iuſta quā infert peccātibus vltionē. dormire d̓r et obliuiſciꝓpter iniurie diſſimulatōem ⁊ vindicteretardatōem vn̄ qꝛ tot modis ꝑ ſua beneficia noſtra ſupplet̉ indigentia morehūano dicitur hr̄e diuerſa mēbra. Un̄beatus Dioniſiꝰ effectꝰ dei multiplicesſic deſcribit. Deꝰ inquit eſt oīm cauſa etprincipiū eoꝝ q̄ ſunt ſubſtātia ⁊ viuentiū vita. ratiocinantiū rō excidentiumab eo reuocatio. ⁊ reꝝ reſurrectio corrūpentiū. qd̓ ẜm natura eſt renouatio. eteoꝝ que mouētur ẜm execrabilē impetum reformatio. ſacrū firmamentū minus ſtantiū. ⁊ ipſoꝝ que ad ip̄m reducūtur viā ⁊ reordinatiſſima manuductioEt ſeqͥtur poſt pauca. Ipſe eſt eoꝝ queab ipſo ſunt pater principalior qͣꝫ ipſiqͥ eos genuerūt. Nā ⁊ ipſi ceperūt ab ipſo eſſe ⁊ generare. Eoꝝ autē qui ip̄m ſequūtur ⁊ ab ip̄o paſcunt̉ paſtor eſt. illuminatoꝝ eſt ſplendor. ꝑfectoꝝ ꝑfectio.deificatoꝝ deificatio. diſcordantiū pax.ſimpliciū ſimplicitas. ⁊ vnitorum vnioſuꝑprincipale ⁊ ſubſtātiale principiumoccultum ſue cognitōis. ẜm ꝙ phas eſtet poſſibile vnicuiqꝫ; bona traditio. ⁊c̄.Hec verba dioniſij recitat. Damaſ. ca.iij. Ex quibus om̄ibus patet ꝙ omniacorꝑalia de deo dicta ſunt ad figurātiuūintellectum myſtice referenda.C AP. XXI. De diuerſis xp̄i noībꝰ qͥbus nūcupat̉.Unt iteꝝ quēdā alia noīa q̄ adſignificatōeꝫ illoꝝ que de homīe4 4