Tunc ſtabit ad iudicandū qui nūc ſe ſubicithumiliter iudicijs hominū. tunc magnam fi-duciam habebit pauꝑ ⁊ humilis ⁊ pauebitvndiqꝫ ſuperbus. tunc videbitur ſapiens inhoc mūdo fuiſſe qui pro criſto didicit ſtultus⁊ deſpectus eſſe. tunc placebit omnis tribulacio pacienter perpeſſa. ⁊ omnis iniquitas opi-labit os ſuum. tunc gaudebit deuotus ⁊ me-rebit omnis irreligioſus. tunc plus exultabitcaro afflicta ꝙͣ ſi in delicijs ſemꝑ fuiſſet nutrita. tunc ſplendebit habitꝰ vilis ⁊ obtenebreſcet veſtis ſubtilis. tunc plꝰ laudabit̉ pauꝑculum domiciliū ꝙͣ deauratum palaciū. tunc plꝰiuuabit conſtans paciētia qͣꝫ om̄s mūdi potēcia. tunc amplius exaltabit̉ ſimplex obediē-tia qͣꝫ omnis ſecularis aſtucia. tūc plus letificabit pura ⁊ bona ꝯſciencia qͣꝫ docta philoſophia. tunc plus ponderabit contemptꝰ diui-ciaꝝ qͣꝫ totus theſaurꝰ terrigenaꝝ. Tunc magis ꝯſolaberis ſuꝑ deuota oracione qͣꝫ ſuꝑ delicata cōmeſtione. tunc pociꝰ gaudebis deſeruato ſilēcio quāde longa ⁊ inutili fabulacōetunc plus valebūt bona opera quam multapulchra verba. tūc plus placebit ſtricta vita⁊ ardua penitēcia qͣꝫ om̄s delectacō terrenaDiſce te nunc in modico pati vt tunc a grauioribꝰ valeas liberari. Hic primum proba qͥd
Druckschrift
Imitatio Christi, Liber I: Admonitiones ad spiritualem vitam utiles
Seite
42
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten