Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Duodecimum.

Aug. aliquando imperator peccatcipiēdo d̓uotꝰ miles peccat obediēdo maxīe ſi militi ꝯſtet illd̓ pcm̄Articulus. 30ꝰ.Ertio vtꝝ liceat p̄dicatoribꝰ reciꝑe elemoſinas ab vſurarijs. vr̄ ſic. i. ad cor. 9.Si nos vobis ſpūalia ſemīamꝰ ⁊c̄. Preterea ius naͣle hꝫ viuatlabore ſuo. dignꝰ ē .n. oꝑariꝰ ⁊cͣ. enīꝯceſſū ē hoī a creatore. In ſudore ⁊cͣ.gn̄. 3. Cōtra. Uſurarij nihil̓ hn̄t niſiqd̓ ē alienū. ℟ᵉ dd̓ de rapīa vſur̄ hiꝰ ī gnͣali loq̄ndo pōt fieri el̓inaIſa. 61. Odio hn̄s rapinā ī holocauſtū. tn̄ ī ſpāli cāu p̨̄dicatoribꝰ p̄dicātvſurarijs monēt eos reſtitue. licitū ēacciꝑe. ē vna. Alia ē qn̄ hn̄tal̓ ꝟn̄ viuant: ī extrema nccͣitate oīaſūt cōia: ab oībꝰ licite acciꝑe ad ſuſtētatōem neceſſitatē.AArticulus. zi.Einde q̄ſituꝫ fuit de officioLfeſſoꝝ. vtꝝ aliquis poſſit ꝯͣfeſſiones audire de indulgētia dn̄i pape ſine voluntate proprijlati. videtur non. qꝛ qͥlibꝫ teneturꝯfiteri ꝓpͥo ſacerdoti. ⁊cͣ. Pretereapapa nulli p̄iudicat ꝑꝑ aliquā indulgentiam. Cōtra. Papa ē ſuꝑ oēs. ꝗͦcui vult qͥd quātum vult: pōt ꝯmitte̓ indulgē̓. ℟º dd̓ qͥdam dicūt qͥlꝫ ſacerdos pōt abſolue quēlibꝫ aquolꝫ pcō. lꝫ bn̄ faciat abſoluēdo: tn̄abſolutꝰ ē boꝝ fuit quia ſiml̓ datur p̄ſb̓ro in ſua ordinatōe poteſtasſecrandi corpus xp̄i: ptās clauiuꝫ. ſicut pōt ꝯſecrare quālꝫ hoſtiaꝫ. itapōt abſolue quēlꝫ. Sꝫ eſt erroneuꝫ

qꝛ nullus pōt abſolue̓ ꝓpͥa auctoritate niſi ē aliqͦ ſibi ſubditꝰ quiaactus fiūt in maͣ ꝓpͥa: abſol̓o ſacr̄al̓hꝫ iudiciū ānexū. .ſ. iudiciū eſtniſi ī ſubditos īferiores. Qui nonhꝫ ſubditū pōt abſolue̓ ſic iuriſdictio dat maͣꝫ ſacerdoti det̓minatā. ſecus aūt ē de hoſtia ē maͣ determinata. Cui nulla cura ꝯmittit̉ hꝫ clauēligatā. vt iuriſte dicūt .ſ. qꝛ hꝫ oīomaꝫ. Alij dicūt nullꝰ pōt etiā auctoritate ſuꝑioris plati abſolue̓ ſubdi inferioris p̄lati ꝯͣ volūtatē ipſiꝰ. puta pōt auctoritate ep̄i ꝯͣ volūtateꝫprochialis aliquē abſoluere. Hoc etiāē erroneū. qꝛ ad abſoluēdū reqͥrit̉ poteſtas ſacerdotalis iuriſdictio. ep̄usaūt hꝫ īmediatā iuriſdictionē in oēs.Un̄ ep̄s pōt oīum cōfeſſiones audireetiā ꝯͣ volūtatē p̄ſbyteri ꝑrochialis.ſil̓r etiā ille cui ep̄s cōmittit. multomagis ſi papa ꝯmittit. Tn̄ archiep̄squia hꝫ īmediatā iuriſdictionē incēs ſui archiep̄atus: niſi ex appellatione: non poſſet alicui dare licentiā velauctoritatē audiendi cōfeſſiones ꝯtravolūtatē ep̄i dyoceſani ſuffraganei.Ad pͥmū pꝫ ea dicta ſunt: qꝛep̄s papa plus poteſt qͣꝫ ſacerdos.Ad ſcd̓ꝫ dd̓ hoc ē in p̄iudiciūſꝫ in auxiliū. quia audire confeſſiones eſt ſtatutū ī fauorē ſacerdotū aliaseēt multū infideles ſerui: ſi ꝓpter honorem ſacerdotū cōfiteri pct̄a eēt neceſſariū. ſꝫ hoc ē introductū ad ſaluteꝫaīaꝝ.Articulus. 32ꝰ.Einde q̄ſitū fuit de offō vilarioꝝ vtꝝ vicariꝰ alicuiꝰ poſVſit vices ſuas cōmitte̓ alteri