Duodecimum.
Aug. aliquando imperator peccat p̄cipiēdo ꝙ d̓uotꝰ miles n̄ peccat obediēdo maxīe ſi militi nō ꝯſtet illd̓ eē pcm̄Articulus. 30ꝰ.Ertio vtꝝ liceat p̄dicatoribꝰ reciꝑe elemoſinas ab vſurarijs. ⁊ vr̄ ꝙ ſic. i. ad cor. 9.Si nos vobis ſpūalia ſemīamꝰ ⁊c̄.¶ Preterea ius naͣle hꝫ ꝙ hō viuat d̓labore ſuo. dignꝰ ē .n. oꝑariꝰ ⁊cͣ. hͦ enīꝯceſſū ē hoī a creatore. In ſudore ⁊cͣ.gn̄. 3. Cōtra. Uſurarij nihil̓ hn̄t niſiqd̓ ē alienū. ℟ᵉ dd̓ ꝙ de rapīa vſur̄⁊ hiꝰ ī gnͣali loq̄ndo n̄ pōt fieri el̓inaIſa. 61. Odio hn̄s rapinā ī holocauſtū. tn̄ ī ſpāli cāu p̨̄dicatoribꝰ qͥ p̄dicātvſurarijs ⁊ monēt eos reſtitue. licitū ēacciꝑe. ⁊ hͨ ē vna rō. Alia ē qn̄ n̄ hn̄tal̓ ꝟn̄ viuant: ⁊ ī extrema nccͣitate oīaſūt cōia: ⁊ ab oībꝰ licite acciꝑe ad ſuſtētatōem ⁊ neceſſitatē.AArticulus. zi.Einde q̄ſituꝫ fuit de officioLfeſſoꝝ. vtꝝ aliquis poſſit ꝯͣfeſſiones audire de indulgētia dn̄i pape ſine voluntate proprij p̄lati. ⁊ videtur ꝙ non. qꝛ qͥlibꝫ teneturꝯfiteri ꝓpͥo ſacerdoti. gͦ ⁊cͣ. Pretereapapa nulli p̄iudicat ꝑꝑ aliquā indulgentiam. ¶ Cōtra. Papa ē ſuꝑ oēs. ꝗͦcui vult qͥd ⁊ quātum vult: pōt ꝯmitte̓ ⁊ indulgē̓. ℟º dd̓ ꝙ qͥdam dicūtꝙ qͥlꝫ ſacerdos pōt abſolue quēlibꝫ aquolꝫ pcō. ⁊ lꝫ bn̄ faciat abſoluēdo: tn̄abſolutꝰ ē ⁊ rō boꝝ fuit quia ſiml̓ datur p̄ſb̓ro in ſua ordinatōe poteſtas ꝯſecrandi corpus xp̄i: ⁊ ptās clauiuꝫ. ⁊iō ſicut pōt ꝯſecrare quālꝫ hoſtiaꝫ. itapōt abſolue quēlꝫ. Sꝫ hͦ eſt erroneuꝫ
qꝛ nullus pōt abſolue̓ ꝓpͥa auctoritate niſi eū qͥ ē aliqͦ mō ſibi ſubditꝰ quiaactus fiūt in maͣ ꝓpͥa: ⁊ abſol̓o ſacr̄al̓hꝫ iudiciū ānexū. ⁊ hͦ .ſ. iudiciū nō eſtniſi ī ſubditos ⁊ īferiores. Qui gͦ nonhꝫ ſubditū n̄ pōt abſolue̓ ⁊ ſic iuriſdictio dat maͣꝫ ſacerdoti det̓minatā. ſecus aūt ē de hoſtia q̄ ē maͣ determinata. Cui gͦ nulla cura ꝯmittit̉ hꝫ clauēligatā. vt iuriſte dicūt .ſ. qꝛ nō hꝫ oīomaꝫ. Alij dicūt ꝙ nullꝰ pōt etiā auctoritate ſuꝑioris plati abſolue̓ ſubditū inferioris p̄lati ꝯͣ volūtatē ipſiꝰ. puta nō pōt auctoritate ep̄i ꝯͣ volūtateꝫprochialis aliquē abſoluere. Hoc etiāē erroneū. qꝛ ad abſoluēdū reqͥrit̉ poteſtas ſacerdotalis ⁊ iuriſdictio. ep̄usaūt hꝫ īmediatā iuriſdictionē in oēs.Un̄ ep̄s pōt oīum cōfeſſiones audireetiā ꝯͣ volūtatē p̄ſbyteri ꝑrochialis. ⁊ſil̓r etiā ille cui ep̄s cōmittit. ⁊ multomagis ſi papa ꝯmittit. Tn̄ archiep̄squia nō hꝫ īmediatā iuriſdictionē incēs ſui archiep̄atus: niſi ex appellatione: non poſſet alicui dare licentiā velauctoritatē audiendi cōfeſſiones ꝯtravolūtatē ep̄i ⁊ dyoceſani ſuffraganei.Ad pͥmū gͦ pꝫ ꝑ ea qͥ dicta ſunt: qꝛep̄s ⁊ papa plus poteſt qͣꝫ ſacerdos.Ad ſcd̓ꝫ dd̓ ꝙ hoc nō ē in p̄iudiciūſꝫ in auxiliū. quia audire confeſſionesnō eſt ſtatutū ī fauorē ſacerdotū aliaseēt multū infideles ſerui: ſi ꝓpter honorem ſacerdotū cōfiteri pct̄a eēt neceſſariū. ſꝫ hoc ē introductū ad ſaluteꝫaīaꝝ.Articulus. 32ꝰ.Einde q̄ſitū fuit de offō vilarioꝝ vtꝝ vicariꝰ alicuiꝰ poſVſit vices ſuas cōmitte̓ alteri