Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quintum

eorum que ſunt de eſſe rei. Ad duodecimū dd̓ ēt ī diſciplinis pͥus addiſcunt̉ ea que alia ꝑfectiꝰ intelligūtur: quāuis illa facilius ſit intelliger̄vel habere ſecundum communē mo. ſicut facilius eſt ſcire argumentari eo modo quo etiam ideote vtunturdyaletica quadam: qͣꝫ ſcire regulaſ loyce. tamen p̄addiſcunt̉ regule loycead aliquis ꝑfectius argumētarivaleat qͣꝫ cōiter ideote argumētātur. ſimiliter facilius eſt obſeruare precepta ſecūdum imperfectum modumqͣꝫ obſeruare cōſilia. tamē qui tendūt ad perfectam preceptorum obſernationem oportet incipiant̉ a conſilijs ſicut a quibuſdam inſtrument̓.Ad decimumtertium dd̓ illaibi dominus ſuperaddit: non ſūt conſilia ſed precepta vt patet ex ipſis verbis domini. ibi ponunt̉. Tum etiāex expoſitione aug. in li. de ſermōe domini in monte. Ad 14. dd̓ obſeruantia preceptorum ſecundum imperfectum modum eſt minimum ī vitaſpūali. ſed eſt maximum ſi obſeruetinperfecte. Ad i5. dicēdum perfectiora euāgelij ſolum ſunt ꝯſilia: ſꝫ ētprecepta: vt ex dictiſpꝫ. Ad. 16. dicēdum illud a quo contertit̉ ꝯn̄tia eſſēdi: ſi ſit pͥus naͣ quodāmō. tn̄ oꝫſemꝑ ſit pͥus tꝑe. .n. ī angelis viuere p̄cedit ītelligere: quāuis viuēs intelligēs ſit. qꝛ ſtatim a pͥnª angeli vitam perfectam hn̄t que eſt ītellectualis EEt ſimiliter qui volunt plenius preceptā cuſtodire: ſtatim a principio conſilia aſſumere debent. licetnon omnes obſeruantes precepta ob

Incipit quodlibet quintumUeſitū eſt dedeo angeliſ hoībus. Dedeo q̄ſitū eſt qͣꝫtū ad naturā diuināqͣꝫtum ad naͣꝫaſſūptā. quātum ad naturā diuinā q̄ſitū ē de ſcientia de potētia dei. Circa ſcīaꝫ d̓iq̄ſita ſūt duo. Prīo vtꝝ deꝰ ſciat īſtās ī quo potuit creare mūdū. vtꝝ p̄ſciti a deo poſſint d̓mereriArticulus. pͥmꝰ.IUOpͥmū ſic ꝓcedit̉. videt̉deꝰ ſciat pͥmū īſtās ī potuAſit mūdū creare. deꝰ .n. potuitcreare mūdū an̄qͣꝫ creauerit. ātpotuit creare ip̄ꝫ ī īfinitū an̄. qꝛ ſic eētei coeternꝰ. ē dare aliqd̓ inſtās inpͥmo potuit creare mūdū. Sꝫ deꝰ ſuaſcīa totū ꝯp̄hēdit. Ergo deꝰ ſit pͥmū īſtās in potuit creare mūdū. Sedꝯͣ. deꝰ nihil ſcit qꝛ eiꝰ oīpotētie piudicꝫpiudicaret aūt eiꝰ oīpotētie. ſi eēt aliqd̓ inſtans in primo potuit crearemūdū qꝛ ſic eius potētia ad illud inſtans limitaret̉. deus neſcit pͥmumīſtās ī potuit creare mūdū. ℟ª dd̓ dupliciter dr̄ aliqͥd fieri in aliquamenſura loci vel tꝑis. Uno p̄ſuppoſita ipſa menſura: ſic particulareſeffectus producūtur a deo vel ab aliis agentibus in loco vel tempore.Alio modo vt ſimul cum eo quod fit