Quodlibet
ꝓximi. ⁊ iō dꝫ ẜuari ordo fraterne correctiōis. vtrū aūt ſtatī cū qͥs ſcit frēmſuū peccaſſe debeat denūciare p̄lato:dico ꝙ in his diſtinguēdū ē de conditiōibꝰ ſubditi ⁊ p̄lati. Nā ſi ego ſcioꝙ frater ꝑ me corriget̉: tūc nō debeohͦ denūciare plato. Si aūt videt̉ ꝙ hͦmeliꝰ fiat ꝑ platū: ⁊ p̄latus nihilominus ſit piꝰ diſcretus ⁊ ſpūalis nō hn̄srancorē ſeuodiū aduerſus illū ſubditū: tūc licite pōt hͦ denūciare ſibi. ⁊ tc̄nō dicit eccl̓ie: qꝛ nō dicit ei ſicut p̄lato: ſꝫ ſicut ꝑſone ꝓficiēti ad correctionēꝓximi ⁊ emendā. Sꝫ qꝛ ꝓpt̓ ꝯditiōesdiuerſas p̄latoꝝ ⁊ ſubditoꝝ: nō pōt īhͦ dari gnͣale iudiciū qꝛ aliqn̄ p̄latusvel mouet̉ ad odiū aduerſus ſubdituꝫvel ſubditus nō bn̄ ferret ꝟba p̄lati:iō tenendū ē hͦ ꝓ regula ꝙ in oībꝰ iſtiſſꝑ ẜuādā ē caritas. ⁊ qd̓ meliꝰ ⁊ magiſexpedire vr̄: ⁊ ſi hͦ ītēdat .ſ. emēdā ꝓximi: ſeruet qͣꝫtum pōt bonū caritatis:tūc denūciādo nō peccat. Si vero denūciet cuicūqꝫ ꝑſōne hoc ex malicia⁊ vt ꝓximus ꝯfūdat̉ vel depͥmat̉: tūcdenūciās ſiue accuſās peccat mortaliAd pͥmū gͦ dd̓ ꝙ ſi ſtatī aliqͥs referat p̄lato adhibēs debitas circūſtantias ⁊ ꝯſiderans magis expedire: nōfacit ꝯtra p̄ceptū euangelij: qꝛ nō dicit hͦ eccl̓ie: ſꝫ ꝑſone ꝓficienti. vt dictūē. ⁊ ideo nō peccat mortaliter. ¶ Adſcd̓ꝫ dd̓ ꝙ ēt ꝑfecti viri peccarēt mortaliter: ſi denūciando p̄lato vel alicuiꝑſone intēderēt aliqͥd qd̓ ē ꝯͣ intētionem p̄cepti. Ad tertiū dd̓ ꝙ ſi aliqͦreferat p̄lato culpā ꝓximi intendēs vſ̓cautelā in futurum: vel aliquid huiusqd̓ ad emendā ꝓximi viderit expedire
nō peccat. ¶ Si aūt hͦ ſiue p̄lato ſiuealicui amico ſuo ex malicia referat: tc̄peccat mortalr̄. Qd̓ ſi ex ī cautela alicui dixerit hͦ: ita tn̄ ꝙ nō ꝓueniat indealiud vel infamia vl̓ vituꝑiū ꝓxīo delinquēti: tūc nō peccat mortaliter. licꝫincaute agat.¶ Incipit qd̓libet duodecimum.Ueſituꝫ ē de rebꝰ qͥſūt ſupra hoīeꝫ: ⁊ derebꝰ hūanis. CCircaꝙpͥmū q̄ſituꝫ de deode angel̓ ⁊ de celo¶ Circa pͥmū q̄ſitūē d̓ deo qͣꝫtū ad ſuūeē. qͣꝫtū ad ſuā potētiā. qͣꝫtū ad eiꝰ p̄deſtinationē. ¶ Articulus. pͥmꝰ.Irca pͥmū q̄ſitū ē vtꝝ ī deoc Iſit tm̄ vnū eē .ſ. eēntiale. velp̄ter iſtud ſit ēt in deo eē ꝑſonale? ⁊ vr̄ ꝙ ſic. qꝛ aliud ē pr̄eꝫ eē: aliud filiū eē ⁊ alid̓ ſpm̄ ſcm̄ eē: ſꝫ eē eēntiale nō ē aliud ⁊ alid̓. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̓eaꝓpͥū forme ē ꝙ det eē. Sꝫ ī dīnis ſūttres ꝓpͥetates ꝑſonales q̄ obtinēt vicē forme. gͦ ⁊cͣ. ¶ Cōtra aug. dicit. Indīnis tm̄ vnū eē. ℟º dd̓ ꝙ ꝟitas fidei hꝫ ꝙ ī dīnis ſolū ē diſtīctio q̄ ē ẜmrelatiōes oppoſitas. relatō aūt ſicut̉ ⁊q̄lꝫ forma hꝫ eē ex ꝯꝑatiōe ad illd̓ cuiineſt. vn̄ eē filiatiōis ē ꝑ ꝯꝑationē adſubiectū cui ineſt. relatio aūt ī dīnisnō diſtīguit̉ ab eo cui ineſt: vel ī quoē: qꝛ eſt ip̄a res q̄ refert̉. ſed diſtinguitur ſolū exparte eius cui opponit̉. ⁊ exhac ꝑte non d̓ſiderat̉ eē relatiōis ſꝫ diſtinctio ⁊ oppoſitio eius. ⁊ iō ē in deovnū tm̄ eē .ſ. eēntiale. Ad pͥmū ergodd̓ ꝙ eē dupl̓r dr̄. qn̄qꝫ enī eē idem eſt