Quodlibet
⁊ vr̄ ꝙ ſic. qꝛ effectꝰ hn̄s ꝟtute cāe pōtin ea in que pōt cā. ¶ Cōtra. Quia hͨvr̄ cē ꝯͣriū illi ꝓuer. 27. Diligēt̓ ignoſce vultū pecoris tui. ℟º dd̓ ꝙ ille qͥꝯſtituit̉ vicariꝰ nō pōt totā ſuā ptāteꝫꝯmitte̓: ſꝫ pōt partē. qꝛ intētio cōmittētis ē vt exequat̉ ẜm ꝙ pōt ille cui cōmittit. ⁊ forte talis nō pōt totū facerequod ſibi cōmittit. ⁊ iō pōt aliqͥd alteri cōmitte̓. ¶ Ad pͥmū ergo dd̓ ꝙ effectus non hꝫ ſemꝑ totā ꝟtuteꝫ cāe: niſieēt ep̄s. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓ ꝙ hͦ ip̄ꝫ facit vtcognoſcat vultum pecoris.Articulus. 33ꝰ. lEinde queſitū fuit de ꝑtinētibus ad culpā. Et pͦ de pctīſdſcd̓o de penis. ¶ De pͦ q̄ſitafuerunt duo. Primo de ꝑtinētibꝰ adculpā originalē. ſcd̓o ad culpā actualēDe pctō originali q̄ſitū fuit vtꝝ traducat̉ ꝑ traductionē ſeīs. ¶ ℟º dd̓ ꝙſic. qꝛ pctm̄ originale ē pctm̄ nature ⁊nō attīgit ꝑſonā: niſi inqͣꝫtū ē in talinatura. tota aūt hūana naͣ ē ſicut vnꝰhō. vbicūqꝫ ergo illa naͣ reꝑitur: ibi ēpctm̄ nature: qd̓ ē originale. Noͣ ꝙꝑcuſſio hꝫ rōnē culpe nō inqͣꝫtū ipſiuſmanꝰ: ſꝫ inqͣꝫtū fit a pͥnᶻ voluntatis.Articulus. 34.Einde q̄rebat̉ de culpa actud Fali. Et pͦ de pctō cogitatiōiſduo fuerunt queſita. Primovtꝝ ꝯſenſus in delectationē ſit pctm̄mortale. ℟º dd̓ ꝙ hic nō q̄rit̉ de cōſenſu in delectationē actus: qꝛ hic plane mortale ē. Sed de ꝯſenſu in actuꝫcogitationis tm̄. ſicut cuꝫ aliqͥs cogitat delectationē fornicatōis: ⁊ delectatur ⁊ placet ſibi hͨ cogitatio. Eſt gͦ du
plex cogitatio delectatiōis vel ꝓpteripſā cogitationē. vl̓ ꝓpterrē cogitatā.Prima ē cū qͥs cogitat de triāgl̓o velde bellis regis nō ꝓpter regē: ſꝫ ꝓpteripſā cogitationē. Scd̓a ē cū delectorcogitādo de amico ꝓpt̓ ipſū qͥ ſit mihiꝑ cogitationē. ⁊ ī cogitatiōe pn̄s. Sicgͦ cogitatio pōt cogitari vt delectansꝓut ē cogitatio. ⁊ ſic nō ē pctm̄. ſicut ſidebeo narrare de fornicatiōe: ⁊ occurrūt pulchre vie ⁊ delector. Si aūt cogitatio ē delectās ꝓpter rē cogitatā: īpoſſibile ē ꝙ hic ꝓcedat niſi ex amorefornicationis. ⁊ iō ꝯſentire in eā ē cōſentire in amorē ⁊ in vſū rei illicite. ⁊iō ē pctm̄ mortale. Articulꝰ. 35.Ecūdo de ſuſpitione. viꝝ ſitpctm̄ mortale. ⁊ vr̄ ꝙ ſic. talibꝰ enī cōminat̉ dn̄s. Iſa. 5.Ue qͥ dicitis ⁊cͣ. Cōtra. Suꝑ illudNolite an̄ tp̄s iudicare. dicit glo. ꝙē veniale pctm̄. ℟ª dd̓ ꝙ in illis qſunt mortalia peta ex gene: motijs imꝑfecti non ſūt pctā mortalia ſꝫ venialia. Adulteriuꝫ enī ē mortale .ſ. qn̄ ēcōpleta voluntas. nō aūt qn̄ ē incōpleta nō .n. qͥlꝫ motus ꝯcupīe ē pctm̄ mortale. Iudiciuꝫ aūt ē duplex .ſ. de rebus⁊ de ꝑſonis. Iudicium de rebꝰ ſemꝑ ēmortale pctm̄. puta dicere ꝙ dare elemoſinā ſit malum. Iudiciuꝫ aūt de ꝑſonis lꝫ qn̄qꝫ ſit falſuꝫ: non tn̄ ſemꝑēpctm̄: niſi qn̄ ē oīo temerariū. UndeAug. in ſermone dn̄i in mōte. Si erramus in iudicio ꝑſonaruꝫ nō erremꝰin iudicio reꝝ. ſꝫ qn̄ ex leui re iudiciuꝫꝓcedit firmuꝫ ī corde: aln̄ ē pctm̄ mortale qꝛ eſt cum ꝯtēptū ꝓximi. ſuſpicioaūt ē qͥd īꝑfectuꝫ in gn̓e iudicij. ⁊ iō ē