Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quodlibet

poſitoꝝ neceſſitatē īducūt ncc̄eſit eis crede̓. ſꝫ ſolū ſcriptura canonica ī veteri in nouo teſtō eſt. Articulus. 28.Einde q̄ſitū ē de p̄dicatoribꝰ. Et circa q̄ſita ſūt duo.dPrimo vtꝝ aliqͥs poſſitdicare ꝓpͥa auctoritate: ita vt liceatdicare ſine licētia p̄lati. Et vr̄ ſic.qꝛ p̄dicare eſt bonū alij face. Sꝫ d̓bemꝰ bonū oꝑari ad oēs. ad gal̓. 6. ⁊c̄. Preterea dr̄ Ec. Unicuiqꝫ mandauit deus de ꝓximo ſuo. ⁊c̄. CōtraAd ro. 10. Quō p̄dicabūt niſi mittātur. ⁊cͣ. ℟º dd̓ nullus qͣꝫtūcūqꝫſcīe magne vl̓ qͣꝫtecūqꝫ ſcītat̉ niſi miſſus a deo vl̓ a plato p̄dicare pōt: qꝛ nl̓ agēſ natū eſt age niſi.. d̓bitā maꝫp̄dicatio aūt ē exhortatio doctrīa ſiſit publica reſpiciēs totā eccl̓iaꝫ curapublica eccl̓ie ꝯmiſſa ē p̄latꝭ. null̓dꝫ aliqͥd exerce qd̓ reqͥrat aucͣteꝫ publicā niſi aucͣte plati. Ad pͥmū ergodd̓ qͥlꝫ lꝫ facē bonū ſibi ꝓportōatū āt qd̓cūqꝫ bonū. Ad ẜꝫ dd̓ mādauit deus mone ꝓximum pͥuata monitōe familiari.Articulus .255.Ecūdo vtꝝ aliqͥs ꝓhibitꝰ apͥncipe ſeculari d̓beat dimitte p̄dicatōeꝫ. Et vr̄ n. nolite time eos occidūt corpꝰ dr̄ p̄dicatoribꝰ. timore pͥncipū dn̄t dimittePretea actꝭ. 4. Deo oꝫ magis obedire qͣꝫ hoībꝰ. Sꝫ d̓s p̄cipit p̄cipue platꝭ p̄dicēt. 2. ad thi. 4. p̄dica ꝟbū. ⁊c̄ Pretea nullꝰ dꝫ obedire alicui ī coī peccat ꝑcipiēs. Sꝫ pͥnceps peccatꝓhibēdo. ⁊c̄. Cōtra. actꝭ. 13. qꝛ re

puliſtis regnum dei ⁊cͣ. PretereaMat. i0. Si vos ꝑſecuti fucrīt ī vnaciuitate fugite ī aliā. ℟º dd̓ eſtopꝰ duplici diſtīctōe. qꝛ qn̄ aliqͥs ꝓhibet̉ p̄dicare vel ꝓhibet̉ ſolū a tirānoaūt ſil̓a tirāno ppl̓o. Si ſicde mult iudine ſint aliqͥ audire volūt: eſt dimittenda p̄dicatio: qͣꝫuisſic ſit moderāda ad tꝑa loca: vt extimore ad tirānū īpediat̉ qn̄qꝫ ēttūc licet p̄dicare occl̓te domoſ. ſicutapl̓os legit̉ factū. Si tunc dꝫcedere p̄dicator fugere ad alia locaẜm mādatū dn̄i. Et hoc etiā Grego.dicit in dyalogo. qn̄ oēs ſunt mali īdurati: dꝫ eis dice̓ illud apoſtoli. qꝛrepuliſtis a vobis regnū dei ⁊cͣ. Aliadiſtinctio eſt hic hn̄da: qꝛ predicatoraut hꝫ curā animaꝝ: aut non .i. predicat ex nccͣitate officij: aut ꝓpria ſpōteSi pͥmo ſic dꝫ dimittere gregeꝫ etiā ꝑꝑ periculū mortis dummōpoſſit aliqd̓ bonum facere remanendo grege. Si ſic etiā ſi poſſet ibi inter tales fructificare tenet̉ibi ſtare. nec ad ponendū aīam ſuamniſi in caſu. puta ſi aliqͥs vellet corrūpere fideꝫ. tūc vbi fides ꝑiclitareturteneret̉ aīaꝫ frībus ponere: qꝛ eſtin precepto in tali caſu. Si aūt imminet talis caſuſ: ſic eſt in conſilio: qꝛoīa ꝯſilia in cāu ſunt ī p̄cepto. Adpͥmū dd̓ deꝰ p̄cipit p̄dicare: tn̄ ordinate: eo vtile quo ſit ſaluti animarū. Ad ẜꝫ dd̓ eſt aliqͥd dimittendū qd̓ ſit ẜm deū timore mortꝭQd̓ ſi aliqͥs ſine ſine ncc̄itate ſeingerat ad ꝑiculū: fit ſapienter.Ad tertiū dd̓ falſum eſt. ẜꝫ