Quodlibet
poſitoꝝ neceſſitatē nō īducūt ꝙ ncc̄eſit eis crede̓. ſꝫ ſolū ſcriptura canonicaq̄ ī veteri ⁊ in nouo teſtō eſt.¶ Articulus. 28.Einde q̄ſitū ē de p̄dicatoribꝰ. Et circa hͦ q̄ſita ſūt duo.dPrimo vtꝝ aliqͥs poſſit p̄dicare ꝓpͥa auctoritate: ita vt liceat ꝑdicare ſine licētia p̄lati. Et vr̄ ꝙ ſic.qꝛ p̄dicare eſt bonū alij face. Sꝫ d̓bemꝰ bonū oꝑari ad oēs. ad gal̓. 6. gͦ ⁊c̄.¶ Preterea dr̄ Ec. Unicuiqꝫ mandauit deus de ꝓximo ſuo. gͦ ⁊c̄. CōtraAd ro. 10. Quō p̄dicabūt niſi mittātur. gͦ ⁊cͣ. ℟º dd̓ ꝙ nullus qͣꝫtūcūqꝫſcīe magne vl̓ qͣꝫtecūqꝫ ſcītat̉ niſi miſſus a deo vl̓ a plato p̄dicare pōt: qꝛ nl̓lū agēſ natū eſt age niſi. sͣ. d̓bitā maꝫp̄dicatio aūt ē exhortatio ⁊ doctrīa ſiſit publica reſpiciēs totā eccl̓iaꝫ ⁊ curapublica eccl̓ie ꝯmiſſa ē p̄latꝭ. ⁊ iō null̓dꝫ aliqͥd exerce qd̓ reqͥrat aucͣteꝫ publicā niſi aucͣte plati. Ad pͥmū ergodd̓ ꝙ qͥlꝫ lꝫ facē bonū ſibi ꝓportōatūn̄ āt qd̓cūqꝫ bonū. Ad ẜꝫ dd̓ ꝙ mādauit deus mone ꝓximum pͥuata monitōe ⁊ familiari.Articulus .255.Ecūdo vtꝝ aliqͥs ꝓhibitꝰ apͥncipe ſeculari d̓beat dimitte p̄dicatōeꝫ. Et vr̄ ꝙ n. nolite time eos qͥ occidūt corpꝰ dr̄ p̄dicatoribꝰ. gͦ timore pͥncipū nͤ dn̄t dimittePretea actꝭ. 4. Deo oꝫ magis obedire qͣꝫ hoībꝰ. Sꝫ d̓s p̄cipit p̄cipue platꝭꝙ p̄dicēt. 2. ad thi. 4. p̄dica ꝟbū. gͦ ⁊c̄¶ Pretea nullꝰ dꝫ obedire alicui ī coī qͣ peccat ꝑcipiēs. Sꝫ pͥnceps peccatꝓhibēdo hͦ. gͦ ⁊c̄. ¶ Cōtra. actꝭ. 13. qꝛ re
puliſtis regnum dei ⁊cͣ. PretereaMat. i0. Si vos ꝑſecuti fucrīt ī vnaciuitate fugite ī aliā. ℟º dd̓ ꝙ h̓ eſtopꝰ duplici diſtīctōe. qꝛ qn̄ aliqͥs ꝓhibet̉ p̄dicare vel ꝓhibet̉ ſolū a tirānoaūt ſil̓a tirāno ⁊ ppl̓o. Si pͦ mō ſic cūde mult iudine ſint aliqͥ qͥ audire volūt: nō eſt dimittenda p̄dicatio: qͣꝫuisſic ſit moderāda qͦ ad tꝑa ⁊ loca: vt extimore ad tirānū nō īpediat̉ ⁊ qn̄qꝫ ēttūc licet p̄dicare occl̓te ꝑ domoſ. ſicutapl̓os legit̉ factū. Si 2ª mō tunc dꝫcedere p̄dicator ⁊ fugere ad alia locaẜm mādatū dn̄i. Et hoc etiā Grego.dicit in dyalogo. ꝙ qn̄ oēs ſunt mali⁊ īdurati: dꝫ eis dice̓ illud apoſtoli. qꝛrepuliſtis a vobis regnū dei ⁊cͣ. Aliadiſtinctio eſt hic hn̄da: qꝛ predicatoraut hꝫ curā animaꝝ: aut non .i. predicat ex nccͣitate officij: aut ꝓpria ſpōteSi pͥmo mō ſic nō dꝫ dimittere gregeꝫ etiā ꝑꝑ periculū mortis dummōpoſſit aliqd̓ bonum facere remanendo cū grege. Si 2º mō ſic etiā ſi poſſet ibi inter tales fructificare nō tenet̉ibi ſtare. nec ad ponendū aīam ſuamniſi in caſu. puta ſi aliqͥs vellet corrūpere fideꝫ. ⁊ tūc vbi fides ꝑiclitareturteneret̉ aīaꝫ ꝓ frībus ponere: qꝛ h̓ eſtin precepto in tali caſu. Si aūt nō imminet talis caſuſ: ſic eſt in conſilio: qꝛoīa ꝯſilia in cāu ſunt ī p̄cepto. ¶ Adpͥmū gͦ dd̓ ꝙ deꝰ p̄cipit p̄dicare: tn̄ ordinate: ⁊ eo mō vtile quo ſit ſaluti animarū. ¶ Ad ẜꝫ dd̓ ꝙ nō eſt aliqͥd dimittendū qd̓ ſit ẜm deū timore mortꝭQd̓ ſi aliqͥs ſine cā ⁊ ſine ncc̄itate ſeingerat ad ꝑiculū: nō fit ſapienter.Ad tertiū dd̓ ꝙ falſum eſt. Nā ẜꝫ