Tertium

vna culpa qͥn abſoluat̉ ab oībꝰ pēa ꝟopōt totaliter dimitti vel ꝑticulariter.ꝑticulariter qͥdem in abſolutōe ſacramētali pena dimittit̉. total̓r ꝟo ī ſpūali gr̄a īdulgentie. ſicut ēt dn̄s dic̄ Io.8. mulieri adultere. Nō te ꝯdēnabovade ⁊ amplius noli peccare.Incipit quodlibet.3.Ueſituꝫ ē de deo. deangelis. de hominibus: ⁊ de creaturisq̄pure corporalibus.De deo queſitū eſt⁊ quantū ad naturam diuinam: ⁊ quantū ad naͣm hūanam aſſumptam. ¶ Circa diuinaꝫ naturam queſita ſūt duo de potentia deiPrimo vtrū deꝰ poſſit facere ꝙ materia ſit ſine forma. ẜo vtrū poſſit facere ꝙ idē corpꝰ ſil̓ local̓r ſit ī duobꝰ lociſArticulus primꝰO primū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ꝙ deus poſſit facere ꝙ materia ſit ſine forma. Sicut enīmateria ẜꝫ ſuū eſſe dependet a formaita accidēs a ſubiecto. Sꝫ deus poteſtfacere ꝙ accidens ſit ſine ſubiecto: vtpatet in ſacramento altaris. gͦ poteſtfacere ꝙ materia ſit ſine forma. Sꝫcontra. deꝰ non poteſt facere contradictoria eſſe ſiml̓. Sed materiam eſſe ſine forma implicat contradictionem:eo ꝙ eſſe materie importat actū qͥ eſtforma. Non ergo deꝰ poteſt facere ꝙmateria ſit ſine forma. ℟º dicendū ꝙ vniuſcūqꝫ rei virtꝰ actiua eſt eſtimanda ẜm modū eſſentie: eo ꝙ vnūqd̓qꝫ agit inqͣntū eſt ens actu. vnde

ſi in aliquo inueniat̉ forma aliqͣ velnatura non limitata ſeu ꝯͣcta erit ꝟt̉eiꝰ ſe extendens ad omnes actꝰ vel effectꝰ conuenientes illi nature. puta ſiintelligeret̉ eſſe calor per ſe ſubſiſtēsvel in aliquo ſubiecto quod reciperetipſū ſcd̓m totū eius poſſe: ſequeret̉ ꝙhaberet virtutem ad producendū oēsactus ⁊ effectus caloris. Si vero aliqd̓ ſubiectum non reciperet calorē ẜꝫeius totum poſſe: ſed cum aliqua contractione ⁊ limitatione: non haberetvirtutem actiuaꝫ reſpectu omniuꝫ actuum vel effectuum caloris. Cum autem deus ſit ipſuꝫ eſſe ſubſiſtens manifeſtum eſt ꝙ natura eſſendi conuenit deo infinite abſqꝫ omni ſimitatione ⁊ contractione. vnde eius virtꝰ actiua ſe extendit infinite ad totum enſ⁊ ad omne id quod poteſt habere rationeꝫ entis. Illud ergo ſolum poteritexcludi a dīna potentia: qd̓ repugnatrationi entis. ⁊ hoc non propter defectum diuine potentie: ſed quia ipſumnon poteſt eſſe ens. Unde non poteſtfieri. Repugnat autem rationi entisnon ens ſimul ⁊ ẜm idem exiſtens.vnde ꝙ aliquis ſimul ſit ⁊ non ſit: adeo fieri non poteſt: nec aliquid contradictionem includens. ⁊ de hiꝰ eſtmateriam eſſe actu ſine forma. omneenim quod eſt actu vel eſt ipſe actus:vl̓ eſt potentia participans actū. e ātactu repugnat actioni materie: que ẜꝫpropriā rationem eſt ens in potentia.Relinquitur ergo ꝙ non poſſit eſſe īactu niſi inquātum participat actumactꝰ āt ꝑticipatus a ma nihil eſt aliud quā forma. vnde idem eſt dictum