Quodliber
Ecūdo q̄ſitū eſt vtꝝ celū ſitaīatū. ℟º dd̓ ꝙ de hͦ diuerꝯſimode ſentiūt doctoreſ eccleſie. Hiero .n. dic̄ ſuꝑ eccleſiaſtē ꝙ ſolē aīatus. Dama. hͦ negat. ⁊ hec dr̄ia ētē apud ph̓os. Plato enī ⁊ Ariſto. ponunt corꝑa ſuꝑceleſtia aīata eē. Anaxag. n. ⁊ iō legit̉ fuiſſe occiſus. Egoaūt dico ẜm aug. 2. ſuꝑ gn̄. ad lr̄amꝙ nō refert ad fidē vtꝝ ſic vel al̓r ſit.vn̄ hͨ nō det̓mīat in ench̓. addens ꝙ ſiponamꝰ corꝑa celeſtia eē aīata: non iōerūt in iudicio tres ordīes iudicādoꝝſ. angeloꝝ ⁊ hoīum ⁊ aīaꝝ. qꝛ ille aīeꝯputabūt̉ cū āgel̓. ⁊ hͦ ſenſiſſe vr̄ illeqͥ fecit p̄fationē cū dicit. celi celorūqꝫꝟtutis. ⁊ rō pꝫ. Articulus. 10ꝰ.Einde q̄ſitū ē de hoīe qͣꝫtuꝫd ¶ ad naͣꝫ. ⁊ qͣꝫtū ad gr̄aꝫ. ⁊ qͣꝫtum ad culpā. Circa pͥmuꝫq̄ſita ſunt tria. Primo qͣꝫtū ad aīaꝫScd̓o de cogͦne aīe. Tertio de effectu cogͦnis. ¶ Circa aīam queſita ſūtduo. Primo vtꝝ aīa ꝑficiat corpus īmediate vel mediāte corporeitate.℟º dd̓ ꝙ ī nullo corꝑe ē niſi vna forma ſb̓ales: cuius ē rō triplex. pͥma eſtqꝛ ſi plures ſequēs nō erit forma ſb̓alis q̄ facit eē ſimpl̓r: ſꝫ ſolū accidētal̓:que facit eē hͦ. Itē ſi ſit acqͥſita formaſb̓alis nō erit generatio ſimplr̄. Iteꝫqꝛ non eēt cōpoſitū ex aīa ⁊ corꝑe vnūſimpl̓r: duo ſimplr̄ ⁊ vnum ꝑ accidēs.Si dicatur corporeitas forma corꝑicorporeitas dicit̉ duplr̄. qn̄qꝫ tres dimenſiōes. ⁊ hoc nō ē forma ſub̓ales: ſꝫaccūs. aliqn̄ dr̄ qͥdā forma ex qͣ ꝓuenit trina dimēſio. ⁊ hec nō ē alia a forma ſpecifica. Articulus. 1iꝰ.
Ecūdo vtꝝ aīa ſit extraduce℟ª dd̓ ꝙ aug. hāc qōnē nōdeterminat: ſꝫ indetermīatārelinqͥt libro de eccl̓iaſticis do. ſꝫ ille liber nō ē aug. ſꝫ Gingnadij. Gregꝰ. ētnō vult determinare. Credēdū ē tn̄ q̄nō. ⁊ ē vna rō ph̓i libro de aīalibꝰ. ꝙīpoſſibile ē ꝙ ꝟtus corꝑea ꝓducat idqd̓ excedit corpus ꝟtus aūt ſeīs ē ꝟtuscorporea. Alia rō ē. ⁊. meth̓. qꝛ enimqͥdam poſuerūt ꝙ forme naͣles ſūt excreatiōe. Cū enī maͣ aeris recipit formā ignis aut inerat. ⁊ ſic ē latitatio:aut non. gͦ fit de nouo non ex aliquoſꝫ ex nihilo gͦ creatur. ſoluit ph̓s: qꝛ forma non fit ſicut necens: vel eē hn̄s ꝑſe. ſꝫ fit ꝯpoſitū qd̓ hꝫ eē ſubſiſtēs. Sigͦ ē aliqͣ forma q̄ ꝑ ſe ſubſiſtat: illa hꝫꝑ ſe fieri aīa aūt hꝫ eē ꝑ ſubſiſtēs: ⁊ remanet corrupto corꝑe. ⁊ ita oꝫ ꝙ hēatſuum fieri. Articulus. 12.Einde q̄ſitū eſt de cognitōed hoīs. vtꝝ intellectus hūancognoſcat ſingularia. ℟dd̓ ꝙ aliqͥd cognoſcit̉ duplr̄. directe⁊ indirecte .ſ. ꝑ reflectionem. Differtaūt inter intellectū hūanuꝫ ⁊ diuinuꝫqꝛ humanꝰ nō cognoſcit directe ſingulare. dīnus aūt ſic. qꝛ cognitio fit perſil̓itudinē cogniti in cognoſcēte ⁊ heceſt in intellectu nr̄o ꝑ abſtractionema ꝯditionibus indiuiduātibꝰ ⁊ a ma.⁊ iō cum recta cognitio ſit ꝑ ſpēm iōnō cognoſcit directe niſi vl̓e. intellectus aūt dīnus cognoſcit nō ꝑ ſil̓itudinem a re acceptā: ſꝫ per extenſionemſue eēntie ad res. ⁊ hec ſil̓itudo .ſ. diuina eēntia in deo eſt oīuꝫ q̄ ſūt in reexp̄ſſa ſil̓itudo. ⁊ iō directe cognoſcit