Duodecimum
quicquid eſt in re ⁊ quod pertinet admaͣꝫ īdiuidualē. ſꝫ q̄rēs ph̓s ſi ſeꝑatꝰ ēītellectꝰ ⁊ cogͦſcit qͥ ſūt ī maͣ: dicit ꝙoꝫ ꝙ hͦ cogͦſcat ⁊ alia. ſicut formas ſeꝑataſ cogͦſcit ītellectu: ⁊ ꝯiūcta maͣe ꝑimagīatōeꝫ aut alio mō .ſ. ꝓ extēſioneinqͣꝫtū ꝯiūgit̉ fātaſie q̄ rep̄ſentat ſibifātaſma. ⁊ ſic indirecte cognoſcit.¶ Arriculuſ. 13º.Einde qͦſitū eſt de effectu cōd Agnitōis. ⁊ pͦ vtꝝ habit̉ ſcīeacqͥſite remaneāt poſt hancvitā; ℟º dd̓ ꝙ circa hͦ ē duplex opinio. quidam dicunt ꝙ non ſequentesAuic. in. 6. naͣlium. ꝙ ſpēs acquiſitenō remanētⁱ in intellectu poſſibili: niſi quādiu actu intelligit. qd̓ ē falſumNam ītellectꝰ poſſibilis recipit ſpēs⁊ retinet ẜm modū ſuuꝫˡ. vn̄ cum ipſeſit immobilis. vtpote ī maͣlis incorruptibilis: r̄cipit ſpecies ītelligibiles ẜꝫmodū ſuum: ⁊ nūqͣꝫ inde recedūt. ⁊ ꝙſint ibi etiam dū actu non intelligit:pꝫ. 3. de aīa. vbi dr̄ ꝙ ſunt in aīa aliterqͣꝫ dum actu intelligit .ſ. hītu. ⁊ ſic dico ꝙ remanent ſiue in dānatis ſiue ībeatis. ſꝫ deſtruūtur hi habitꝰ ſcīarumqͣꝫtum ad modū ſcīe: qꝛ hic ſemper intelligit conuertēdo ſe ad fantaſmataꝑꝑ corpꝰ: ⁊ n̄ ſolū ꝑꝑ hͦ fātaſmatibꝰ īdigemꝰ ſꝫ ad vtēdū hiꝰ ſpēbꝰ: ⁊ iſte modꝰ n̄ erit tc̄: qꝛ n̄ ꝯuertꝫ ſe ad fātamata.Articulus. 14ꝰ.Ecūdo vtꝝ v̓ba humana haſbeat vim ad mouēduꝫ brutaputa ſerpētes. ℟º dd̓ ꝙ aliquid pōt hēre ꝟtutem aliquā ⁊ ẜm ꝓpriam naͣm ⁊ ẜm ꝟtutē ſuꝑioriſ cauſeverbi gratia. ꝯmixtum ex elementis
hꝫ ꝟtutē vnā ex naͣ elemētoꝝ ẜꝫ motūp̄dn̄antis elemēti. aliam hꝫ ex corporeceleſti. ſicut ꝙ adamas attrahit ferruꝫqd̓ nō reducit̉ in ꝟtutē elemētarem.Aliqͥ gͦ dicūt ꝙ nō ſoluꝫ naͣlia corꝑaſꝫ ⁊ artificialia ſortiūtur ꝟtutes aliqͥsex imp̄ſſione corporuꝫ celeſtium. putaimagines vel figure ſub certa conſtellatione facte. ⁊ ſi h vuꝫ ē .ſ. ꝙ ſuꝑ arrificialia ſit hiꝰ ꝟtus imp̄ſſa pōt ēt diciꝙ ꝟ̓ba ꝓlata in certo tꝑe hēant efficaciam mouēdi. ſꝫ hͦ non ē veꝝ. Naꝫ inrebꝰ naͣlibꝰ oīa q̄ hn̄t aliquam ꝟtuteꝫex corꝑe celeſti: hn̄t illā ꝯn̄tem aliqͣꝫformā. vn̄ nihil augit ad ſpēm niſi exꝟtute corꝑis celeſtis: ⁊ ſic forma eſt pͥus in vnoqͦꝫ qͣꝫ virtꝰ ad talia. Remota ergo pͥori remouetur poſteriꝰ. Si gͦhiꝰ virtutes attribuūt̉ aliqͥbꝰ: oꝫ ꝙ radicent̉ ſuꝑ formā aliqͣꝫ. forme autemartificiales nō ſunt niſi figure q̄dam⁊ iō falſum eſt ꝙ ꝟba ⁊ hiꝰ ꝟtutē aliquā. hēant ex corꝑe celeſti. ſꝫ ſi hn̄t aliquā: hoc hn̄t ex ſpū īmundo qui imiſcet ſe ꝟbis hoīum vt decipiat ẜm augu. vn̄ aliquādo viunt̉ ꝟbis fabuloſiſ⁊ falſis ⁊ vanis: quibus ad illudēduꝫhoīeſ ſe īmiſcent. vn̄ oīa iſta friuola ⁊ſuꝑſticioſa ſunt ⁊ imagines aſtronomice. in quibus ⁊ ſi non aſſit aliquaexpreſſa inuocatio demonuꝫ: tn̄ eſt ibiqͥdam tacitus ꝯſenſus. Tamē ſi alqͥsdicat ꝟba dei ⁊ ſacra ſine immutatione ⁊ fraude: ſꝫ bona ⁊ diuina ītētionenō eſt incātatio ſꝫ oratō. Criſo. tn̄ ſuꝑMath. ibi. Dilatant philacteria ⁊c̄.rep̄hēdit illos qui collo ꝟba euāgelijſuſpēdūt: ⁊ cū ꝟtus euāgelij nō ſit infiguris lr̄aꝝ ſꝫ in fide. Non tnͣ dāno