Quodlibet
illis rebꝰ qͣs vult eſſe contingentes:⁊ ſil̓r neceſſarias cās rebꝰ ⁊ effectibꝰneceſſaris: ⁊ ſic volūtas dei ſemꝑīpletur. nō tn̄ oīa neceſſario eueniūt. ſꝫ eomō qͦ deꝰ vult ea eē: ⁊ vult ꝙ ſint ꝯtīgēter. ꝓuidētia nō. qꝛ nō tollit ꝯtingētiā. Ad ẜm d̓d̓ ꝙ bona ē diſtinctio.ſꝫ ad obiectū de formis dd̓ ꝙ al̓r ē deformis realibꝰ ⁊ al̓r de p̄dicatꝭ: qͥ īportāt aliqͥd ꝑtinēs ad actū rōnis. qꝛ ī pͥmis .ſ. realibꝰ ſi ī eis dēat hēre locumtal̓ diſtīctio. oꝫ īeſſe ſeꝑatōeꝫ ī re ⁊ ī ꝯſideratōe. ī ſecūdis nō reqͥrit̉: ſꝫ oꝫ ꝙrei illa cadat ſuꝑ alia ꝯſideratōe: ⁊ ſicdico ꝙ iſte p̄deſtinatꝰ pōt ꝯſiderari l̓vt ī ſe. vl̓ vt diuīe cognitōi relatꝰ: ⁊ ſicvno mō attribuit̉ ei ꝙ poſſit dānari.alio modo non.Articulus. 5º.Einde q̄ſitum ē de fato: vtꝝīa ſubſint fato. ℟º dd̓ ꝙ pͦdozſcire qͥd fatuꝫ. ⁊ ſic poſteafacil̓r patebit ad propoſitum. videmꝰaūt multa ꝯtingenter euenire. ⁊ ideoolim fuit dubiuꝫ vtꝝ iſta q̄ variabil̓r⁊ inordinate ꝯtingūt reducantur ī aliquā cām ordinātē: ⁊ qͥ dicunt ꝙ nondicunt fatum nihil eē. vt Tulliꝰ dicitQuidā dicunt ꝙ ī aliquā cāꝫ ſuꝑiorēordinātur: ⁊ iſti noīauerūt fatuꝫ a forfaris. qͣſi hic oīa ſint prefata a qͣdamſuꝑiore cā. ſꝫ hoꝝ ē triplex opinio. quidā .n. reduxerūt hoc ī ꝙͣdam ſeriem cārum. quā dicūt fatū: ſicut ſtoyci qͥ dicūt ꝙ nihil eſt vt nō habeat cām ⁊ poſita cā neceſſe ē pone̓ effectū. Si ergoeuenit. vel eſt talis vel talis effectus.habuit cāꝫ: ⁊ hec cā aliā cāꝫ. ⁊ ſic deiceps. ſicut aliqͥs ē occiſus de nocte: qꝛ
exiuit domuꝫ. quare exiuit domum: qꝛſitiuit. qͣre hͦ. qꝛ ſalſa comedit: ⁊ ſic qꝛcomedit ſalſa ex nccͣitate morit̉. Ariſtoteles rn̄dꝫ negās duo pͥma. pͦ ꝙ n̄qͥcqͥd fit hꝫ cām: ſꝫ tm̄ qd̓ fit ꝑ ſe. Qd̓aūt ego occidar me exeūte ē ꝑ accn̄s.º d̓icit ꝙ nō poſita cāponit̉ effectꝰqꝛ pōt īpediri: ⁊ iō nō ſeqͥt̉ vel nō ſtatſeries cāꝝ. Alij reducūt hec ī aliaꝫcām .ſ. ī corꝑa celeſtia: ex qͦꝝ neceſſitate dicūt oīa accide̓. vn̄ dicū ꝙ fatū nihil aliud ē qͣꝫuis poſitōis ſyderuꝫ. hecaūt opinio dupl̓r eſt falſa. Primo qͣꝫtū ad res humana q̄ ꝓueniūt ab ītellectu: qͥ cū ſit ꝟtꝰ incorꝑea nō ſubiacꝫactōi alicuius corꝑis. ⁊ pone aīaꝫ ſubiace̓ ꝟtuti corpoꝝ celeſtiū nihil aliudeſt qͣꝫ pone̓ ītellectū nō differre a ſenſu vt dicit ph̓s ī pͦ de aīa ī fine. tn̄ ꝑ accidēs ⁊ occaſional̓r ſubdit̉ aīa celo. inqͣꝫtū intellectꝰ afficit̉ ꝑ paſſionem corporis. nō tamē ex ncc̄itate mouet̉ abeo. 2ª qꝛ multa in rebꝰ naͣlibꝰ ꝯtīgūtq̄ nō accidūt ex nccͣitate celi. ſꝫ ꝑ accidēſ: ⁊ nō hn̄t cāꝫ. Alij reducūt omniahec ī cām ſupraceleſtē .ſ. in ꝓuidētiamdei: a qͣ oīa ſūt p̄determinata ⁊ ordinata. ⁊ ẜm iſtos fatū erit quidam effectꝰ ꝓuidentie: qꝛ prouidentia nihil aliud eſt qͣꝫ rō ordinis reꝝ: ꝓut ē in mente diuina. fatū ꝟo ē explicatio illiꝰ ordinis ꝓut ē in rebuſ. Un̄ Boeciꝰ. Fatū eſt īmobilis diſpoſitio rebus mobilibꝰ īherēs. Sic gͦ accipiēdo fatuꝫ pōtdici ꝙ oīa ſubijciūt̉ fato. vn̄ dr̄ Oſee2. ſuꝑ illud. Nō vocabis vltra baaliſꝫ vir meꝰ. qd̓ idē eſt vtꝝqꝫ. ſꝫ deꝰ noluit hͨ: qꝛ baalim nomē erat cuiuſdamgētiū. ⁊ iō ſūt vitāda noīa gentilium