Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Duodecimum.

qd̓ actꝰ entꝭ. qn̄qꝫ aūt ſignificat ꝯpōeꝫenūciatōis ſic ſigͣat actū ītelletus.qūo ītellr̄ qn̄ dr̄ alid̓ ē pr̄is aliud filij. Ad ẜm dd̓ ſicut qͥlꝫ forma pr̄nitas facit .ſ. preꝫ ēdiuinū: facit tm̄ vnū inqͣꝫtū prnitas facit eſſe.Articulus. 2ꝰ.d Einde qͥſitū ē de potētia d̓iEt vtꝝ deꝰ poſſit face̓ ꝯͣdictoria ſil̓. vtꝝ poſſit facere īfinita in actu. Articulus..NH pͥmū dd̓.. importat ī deo īꝑfectōeꝫ potētieſꝫ qꝛ hꝫ rōnē poſſibilis. oīs ꝟtꝰ actiua ꝓducit effectū ſibi ſil̓eꝫ. aūt qd̓ agit: agit inqͣꝫtūē ens actu. effectꝰ agētis ē ens actu.qͥqͥd repugnet ei qd̓ ē actu repugnat potentie actiue. qd̓ eēt ſi ꝯͣdictoria ſil̓ eēnt. Ad ẜm dd̓ aliqͥd īfinitū actu poſſꝫ ſuſpicari ex aſpectuqd̓ eēt īpoſſibile: qꝛ ſeq̄ret̉ illd̓ eqͣledeo. ſꝫ ſeqͥt̉. qꝛ ei qd̓ ē īfinitū oībꝰmodis adequat̉ illi qd̓ ē īfinitumvno. Dato .n. ē ignis infinitusẜm magnitudinē adeqͣbit̉ deo: q ſi ſit īfinitꝰ ignis ī qͣꝫtitate: tn̄ ē qͥd finitū ſpē. deꝰ aūt oībꝰ modis ē īfinitꝰ. q̄rit̉ vtꝝ ſit poſſibile deo facerealiqd̓ īfinitū ī actu dd̓. potētie.n. agētis ītellectū aliqͥd repugͣt dupl̓r. vno qꝛ repugͣt potētie eiꝰ. alio. qꝛ repugͣt agit. repugnet potētie dei abſolute: qꝛ implicat ꝯͣdictōeꝫ: ſꝫ ſi ꝯſideret̉ modusdeꝰ agit: ē poſſibile. deꝰ .n. agitſuū ītellectū: v̓bū: qd̓ ē formatiuuꝫoīuꝫ. vn̄ oꝫ oīa agit ſint formata.

infinitum autem accipitur ſicut materia ſine forma. īfinitū ſe tenet exꝑte materie. Si deus egeret: ſeqͦret̉ opus dei eēt aliqd̓ informe. repugͣt ei qd̓ agit: agēdi. qꝛ vbū ſuū oīa agit: oīa formantur.Articulus. 4ꝰ.Einde q̄ſitū ē de p̄deſtinatione. vtꝝ ſit certa. vr̄dqꝛ poſſibile ē p̄deſtinatūnari: ſicut petrum ſi fuiſſet ſtatim mortuus: qn̄ peccauit xp̄ꝫ negādo. Si ꝟodicas p̄dicta locutio ē de dicto ꝟa.de re ꝟo. CCōtra qꝛ hꝫ locū ī formis ſeparabilibus. Sed hec formaque eſt p̄deſtinatio eſt inſeparabilis.¶℟ª dd̓ predeſtinatio ē q̄dā parsdiuine prouidentie ꝓuidentia aūt dicit directōem aliquoꝝ in finē. hecſupponit ſcīam volūtatē. Sic predeſtinatio hꝫ certitudinem ex ꝑte ſcīedei: que pōt falli: exꝑte voluntatis diuine. cui poteſt aliqͥd reſiſteī ex ꝑte ꝓuidentie: que certiſſimoducit ad finē: deus ſit ſapiētiſſimuſAd pͥmuꝫ dd̓ predeſtinatio hꝫcertitudinē: tn̄ ē neceſſariumdeſtinatum ſaluari: ſꝫ remanet̉ ꝯtīgēſDictū ē .n. hꝫ certitudinē ex ſcīa volūtate ꝓuidentia: nullum iſtorumꝯtingentiaꝫ impedit. ſciētia: quiaſciētia dei ē futurorum: ꝓut ſūt in preſenti. ẜm hoc ſunt determinata. volūtas: qꝛ voluntas dei ē pͥncipiumtotiꝰ entis. cadit ſub rōe ꝯtingētie vl̓ neceſſitatꝭ. ſꝫ hec effluunt ordinant̉ ex dei voluntate. ſic ip̄a dei voluntas facit quedam eſſe contingentia: preparando cauſas contingentes

t 5