Undecimum

Ideo huiuſmodi certitudo nullam p̄deſtinato neceſſitatem imponit.¶ Ad primum ergo dicenduꝫ ꝙ hicp̄deſtinatus omnino ſaluatur: eſt excertitudine diuine predeſtinatōis nōtamen eſt ibi neceſſitas abſoluta ſedconditionalis. quia ſi talis eſt predeſtinatus neceſſario ſaluatur. non autēeſt neceſſarium ſimpliciter. ¶ Ad ſecundum dicendum ꝙ verbum apoſtoli non eſt ſic intelligendum: quin ſitneceſſarium velle ⁊ currere ex partenoſtra. ſed quia pͥncipium primū bene operandi nō eſt a nobis ſed ex miſericordia diuina infundēte gratiā nihilominus tamen oportet ꝙ ex ꝑte noſtra ſit aliquod principium.Articulus. 4ꝰ.Irca angelos queſitum fuitde motu angeli .ſ. vtrū motꝰceius ſit in inſtanti. Uideturꝙ ſic. Conſtat enim ꝙ mutatio angeli ſimplicior eſt omni mutatione corporali. Sed inuenitur aliqua mutatōcorporalis in inſtanti ſicut illuminatio. ⁊ huiuſmodi. ergo multo magismotusˡ angeli eſt in inſtanti. Preterea nobiliſſime creature cōpetit nobiliſſimus motus. nobiliſſimus autemmotus eſt ille qui fit ī inſtāti. ergo cōpetit nobiliſſime creature .ſ. angelo.Contra. Omnis motus habet pͥus⁊ poſterius. Prius aūt ⁊ poſterius inmotū eſt numerus temporis. ergo inomni motu eſt tempꝰ ergo nullus motus etiā angeli eſt in inſtanti. ¶℟dicenduꝫ ꝙ omnis mutatio habꝫ duos terminos quos nō cōtingit ſimuleſſe. Un̄ īpoſſibile eſt ꝙ aliqͥs motus

vel mutatio ſit in inſtanti hoc mō ꝙidē inſtans ambos terminos ꝯplectatur. Unde ſciendū ꝙ in rebus corporalibus duo termini motus vel mutationis dupl̓r̄ poſſunt ſe hr̄e. Uno mōꝙ ſit aſſignare inſtans in quo terminus ad quem primo eſt. Et aliud inſtans in quo terminꝰ a quo vltimo ē⁊ ſic cū inter qͥlibet duo inſtātia ſit tēpus mediū: ſequit̉ ꝙ de vno terminomotus ī aliū fiat traſitꝰ ꝑ tp̄s. ⁊ ſic talis mutatio ē in tꝑe ⁊ nō in īſtāti. hocaūt cōtingit qn̄ inter duos terminosmotus eſt aliqd̓ medium accipere. ſicut inter albū ⁊ nigrum: ⁊ inter eſſehic ⁊ ibi. Sed aliqui termini mutationis ſunt inter quos non eſt accipemedium. Sicut inter albū ⁊ nō albūInter igneꝫ ⁊ nō ignē. inter tenebroſum ⁊ luminoſum. quia affirmatio ⁊negatio ſunt ẜm ſe īmediata. ⁊ ſimilr̄pͥuatio ⁊ forma in ſubiecto determīato. ⁊ in talibꝰ lꝫ ſit acciꝑe inſtās in qͦpͥmo eſt terminus ad quē: nō tn̄ eſt accipere inſtās inquo vltimo eſt terminus a quo. Cū enī īter quelibꝫ duoinſtātia ſit tempus mediū: ſequereturꝙ in illo tēpore medio in neutro extremorū eēt. quod ē impoſſibile: cū ſintextrema oīo īmediata. Opꝫ gͦ dicereꝙ cū illud inſtās in quo pͥmo ē terminus ad quē ſit terminꝰ alicuius tꝑisꝙ in toto tꝑe p̄cedēti duret terminusa quo. ⁊ ſic cum inter tꝑus ⁊ inſtansqd̓ eſt terminus temporis: nō ſit tempus medium. nō ſit tranſitus de vnaextremitate in aliā in tēpore ſꝫ ī īſtātiprimo deſinit eſſe terminus a quo: ⁊incipit eſſe terminus ad quem. ⁊ huiᵍ