Quodlibet

⁊ in ſingulis operatur: vt dictum. eſtAd ẜꝫ dd̓ ꝙ vl̓e dr̄ eē vbiqꝫ ⁊ ſemꝑ magis ꝑ remotōem qͣꝫ ꝑpoſitōem.Nō .n. dr vbiqꝫ eē ⁊ ſemꝑ eo ꝙ ſit inoī loco ⁊ in oī tꝑe: ſꝫ qꝛ abſtrahit ab isq̄ determināt locū ⁊ tp̄s determinatū. ⁊ preterea vl̓ia nō ſunt ſubſiſtētia.Ad tertium dd̓ ꝙ ſub̓a ſpūalis excedit corꝑalē exceſſa dignitatis nature: ẜ nō ī ꝟtute agendi: īmo videmusꝙ multe ſub̓e ſpūales hn̄t determinata corpora ī qͥbus agāt. ſicut aīa rōnalis corpus humanū. ¶ Ad qͣrtū dd̓ꝙ nō ē vbiqꝫ ꝑ totū regnū eſt ex defectu regis terreni ꝑꝑ circunſcriptōemſue ſub. Deꝰ aūt cū ſit in circūſcriptuſē vbiqꝫ ⁊ tn̄ ſi non eſſet vbiqꝫ: nihilominꝰ gubernaret oīa ꝓuidentia ſua.Un̄ in rege terreno nō eē p̄ſens ē addefectum: ſꝫ ꝙ gubernet in abn̄tia ēad ꝯmēdatōem. deus aūt ⁊ vbiqꝫ eſt⁊ eia gubernat. Ad qͥntū dd̓ ꝙ hiꝰdiſtātia ⁊ ꝓpinqͥtas creaturaꝝ ad deum nō eſt ẜm locū: ſꝫ ẜm ſil̓itudinem⁊ diſſil̓itudinē. Nā illa q̄ magis aſſimiliāt̉ deo dicimꝰ eē ſibi ꝓpinqͥora q̄ꝟo magis recedūt a ſil̓itudine ipſiusdicimꝰ eē ſibi remotiora. Ad ſextuꝫdd̓ ꝙ dato ꝙ tota machina mūdialiseēt vnum corpꝰ ꝯtinuū: nō tn̄ ꝑꝑ hocpoſſet imaginari ꝙ eēt vbiqꝫ: ſꝫ ī vnoloco tm̄: qꝛ totū illud in qͦ eēt acciꝑet̉ꝓ vno loco: ⁊ ſic nō artīgeret qͦdlꝫ ꝑticulare qd̓ eē vbiqꝫ ꝯplectit̉ ī ſua rōe.Ꝙxriculus. A.Irca cognitōem vero dei q̄crebat̉. vtꝝ deꝰ cogͦſcat malūꝑ bonū. ⁊ vr̄ ꝙ nō qꝛ cognoſcere vnū ꝑ aliud ꝑtinet ad defectum

cognitionis. ſꝫ in diuina cognitionenullus pōt eē defectus. gͦ vr̄ ꝙ deus n̄cognoſcat malū per bonū. Pretereacognoſcere vnū ꝑ aliud ē in cognoſcēdo diſcurrere. Sꝫ ī diuina cognitionenō eſt diſcurſus. gͦ cū cognoſcere malū ꝑ bonū ſit cognoſcere vnū ꝑ aliudvidet̉ ꝙ deꝰ nō cognoſcat malū ꝑ bonū. ¶ Preterea qͥcqͥd deus cognoſcitcognoſcit ꝑ eēntiā ſuā. Sꝫ malū necē effectꝰ diuine eēntie: neqꝫ ē eī eppoſitū. vt dicit aug. gͦ videt̉ ꝙ deꝰ nō cognoſcat malū ꝑ bonū. Preterea ph̓ſdicit in .3. de aīa. ꝙ ītellectꝰ qͥ ſemꝑ ēī actu nō cognoſcit pͥuatōem. Sꝫ intellectꝰ diuinus eſt ſemꝑ ī actu. gͦ ⁊cͣ.¶ Preterea oē qd̓ cognoſcit: cognoſcitur ꝑ aliquā ſil̓itudinē ipſo cognoſcēte exiſtētē. Sꝫ malū nō hꝫ aliquā ſil̓itudinē in deo. gͦ deꝰ nō cognoſcit malū ꝑ aliqd̓ bonū quod in eo exiſtat.Cōtra ē qd̓ Aug. dicit ꝙ malum cognoſcit̉ ẜm ꝙ ab ipſo bono diſcordat℟ª dd̓ ꝙ ꝓpria cognitio vniuſcuiuſqꝫ rei ē ẜm ꝙ cognoſcit̉ per ꝓpriā rōnē. In cognoſcibilibꝰ aūt qͥdam ſuntq̄ hn̄t rōnē ꝓpriam abſolutam vt hō⁊ lapis. qͦꝝ ꝓpͥa rō nō depēdet ex alioQuedā ꝟo ſūt que nō hn̄t ꝓpriā rōnem abſolutā ſꝫ ex alio depēdētē. ſicutē in rela tiuis ⁊ pͥuatiuis ⁊ ī negatiuiſquoꝝ rō dependet ex ordine: quē hn̄tad alia nā rō cecitatis nō ē abſoluta:ſꝫ depēdens: inquātū hꝫ ordinē ad viſum: cuius ē pͥuatiua. Cū gͦ deꝰ oīa cōgnoſcat ẜm ꝓprias rōnes. dico ꝙ illaquoꝝ rō ē aboluta: cognoſcit abſolūte: ⁊ non per aliqd̓ aliud. Illa vero qͦrū rō eſt dependēs ⁊ in ordine ad alia