Decimum
non eſt intelligibile. impoſſibile eſtenim eſſe alicuiꝰ donationis duas ꝑtes ſimul qͣrum vna alteram nō īcludat. ſicut menſis includit diem. vndeſiml̓ ē aliquid in die ⁊ ī menſe. Sedduo dies ⁊ duo menſes ſimul eſſe nōpoſſunt. Unde quādocunqꝫ in aliquaduratione ponūtur due partes: quaꝝvna eſt prior ⁊ altera poſterior: oportet ꝙ vna trāſeunte alia de nouo adueniat: ⁊ ſic oportet in omni duratione in qua eſt prius ⁊ poſterius: ꝙ fit īnouatio. menſura autem durationisinnouationem habere non poteſt: niſi illd̓ quod per durationē mēſuratur īnouationem recipere poſſit eſſe auteꝫangeli eſt abſqꝫ innouatione quia exquo cepit eſſe immutabile perſeuerat:cum nec in eo ſit motus: nec ſit alicuimotui ſubiectum. ſicut eſſe rerum corruptibilium eſt ſubiectum motui celeſti. Sic ergo ſi attribuatur menſuraangelo quātum ad ſub̓am tm̄: illa nōhꝫ prius ⁊ poſterius: ſic mēſuratur eorum eſſe euo. ⁊ ſil̓r ſi attribuatur eismenſura durationis quantum ad eēntialē operatōem beatitudinis. ſic eniꝫſūt ī ꝑticipatōe eternitatis. Si ꝟo attribuatur eis mēſura duratōis ratiōealiarum oꝑatōum vel affectionū: ſiceoꝝ mēſura hꝫ priꝰ ⁊ poſterius: ita ētmēſurātur tꝑe ẜm ꝙ dicit aug. 8. ſuꝑgn̄. ad litteram. ꝙ deus mouet creaturā ſpūalem ꝑ tp̄s. Ad pͥmū gͦ dd̓ ꝙrei eterne vel euiterne aliquid poteſtattribui dupl̓r. Uno modo ratōne ſuiipſius. ⁊ ſic non attribuitur ei neqꝫ fuiſſe neqꝫ futurū eſſe. ſed ſolum eſſe qꝛin preterito ⁊ futuro implicatur prius
⁊ poſterius non autem inpreſenti.Alio modo ratione menſure adiacentis vel ſubiacentis: ideſt rationetemporis. ⁊ ſic attribuitur ei fuiſſe pͥconcomitantiam ad tempus preteretum ⁊ futurum eſſe concomitantiamad tempus futurum. Ipſum eniꝫ momentum eternitatis adeſt toti tempori. Unde dicit auguſtinus. de deo. ꝙfuit quia nunquam defuit. Erit quianunquam deerit. Sic ergo deus nōpoteſt facere angelum non fuiſſe: q̄anon poteſt facere quin tempus preteritum ſimul cum eſſe angeli fuerit. poteſt autem facere angelum non eſſe.Qui a poteſt facere vt eſſe angeli nōſit ſimul cum tempore: quod preſenseſt nunc vel erit in futuro. ⁊ ſic iſta diuerſitas magis dependet ex modo locutionis quam ex natura rei. ¶ Adſecundum dicendum ꝙ infinitum dicitur dupliciter. Uno modo priuatiue⁊ ſic non attribuitur niſi que habentextenſionem vel quantitatem hͦ eniꝫſolum natū eſt hēre finem. ⁊ ita euuꝫnullo modo habet infinitatem. quiaaliquam extenſionem niſi quatenusextenſio in eo cōſideratur ex operation menſure ſubiacentis .ſ. temporis.⁊ ita nullum creatum eſt infinituꝫ inactu. Alio modo dicit̉ infinitum negatiue .i. quia non habet finem. ⁊ ſicindiuiſibilia dicuntur infinita. vt pūctus ⁊ vnitas: quia non ſunt infinita.⁊ hoc modo euum eſt infinitum. quia.ſ. non finitur. Sic auteꝫ aliquod creatum eē ſecūdum aliquid īfinitum acnihil ꝓhibꝫ. Ad tertium dd̓ qͣꝫ ꝑ eūdē modum ē īfinitum eē angeli ⁊ euū